Wizje Królestwa Bożego stają się rzeczywistością

‛Czynicie dobrze, gdy zwracacie uwagę na słowo prorocze jak na lampę świecącą w ciemnym miejscu’ (2 PIOTRA 1:19).

ŚWIAT przeżywa jeden kryzys po drugim. Wszystkie problemy ludzkości — od katastrof ekologicznych po globalny terroryzm — zdają się wymykać spod kontroli. Nawet wielkie religie okazują się bezradne. Co gorsza, często jeszcze dolewają oliwy do ognia i skłócają ludzi, rozbudzając fanatyzm, nienawiść i nacjonalizm. Zgodnie z biblijną zapowiedzią „grupy narodowościowe” okrywa „gęsty mrok” (Izajasza 60:2). Ale w tym samym czasie miliony ludzi z ufnością patrzy w przyszłość. Dlaczego? Ponieważ zwracają oni uwagę na prorocze słowo Boże niczym na „lampę świecącą w ciemnym miejscu”. Pozwalają, by „słowo” Boga, czyli Jego orędzie utrwalone na kartach Biblii, kierowało ich krokami (2 Piotra 1:19).

2 Prorok Daniel napisał o „czasie końca”: „Wielu będzie przebiegać i nastanie obfitość prawdziwej wiedzy. Wielu się oczyści i wybieli, zostaną też uszlachetnieni. A niegodziwi działać będą niegodziwie i żaden z niegodziwych nie zrozumie, ale wnikliwi zrozumieją” (Daniela 12:4, 10). Zrozumienie głębokich spraw duchowych otrzymują tylko ci, którzy szczerze ‛przebiegają’ Biblię, czyli pilnie ją studiują, stosują się do zasad ustanowionych przez Boga i starają się spełniać Jego wolę (Mateusza 13:11-15; 1 Jana 5:20).

3 Już w latach siedemdziesiątych XIX stulecia, zanim nastały „dni ostatnie”, Jehowa Bóg zaczął rzucać więcej światła na „święte tajemnice królestwa niebios” (2 Tymoteusza 3:1-5; Mateusza 13:11). W tym czasie grupa wnikliwych badaczy Biblii zrozumiała, że wbrew powszechnie przyjętym poglądom powrót Chrystusa będzie niewidzialny. Po wstąpieniu na niebiański tron Jezus powróci w tym sensie, że skupi swą uwagę na ziemi. O tym, że jego niewidzialna obecność już się rozpoczęła, miało przekonać uczniów spełnianie się widzialnego złożonego znaku (Mateusza 24:3-14).

Wizja się urzeczywistnia

4 Wizja przemienienia stanowiła wspaniałą zapowiedź królewskiej chwały Chrystusa (Mateusza 17:1-9). Wzmocniła wiarę Piotra, Jakuba i Jana w okresie, gdy wiele osób przestało podążać za Jezusem, który nie spełnił ich nieuzasadnionych oczekiwań. Podobnie w obecnym czasie końca Jehowa umacnia wiarę swych sług, zlewając coraz więcej światła na spełnianie się tej zdumiewającej wizji i wielu związanych z nią proroctw. Przyjrzyjmy się teraz niektórym krzepiącym wiarę przykładom.

5 Nawiązując do przemienienia, apostoł Piotr napisał: „Mamy więc słowo prorocze tym bardziej potwierdzone, a wy czynicie dobrze, gdy zwracacie na nie uwagę jak na lampę świecącą w ciemnym miejscu — aż dzień zaświta i wzejdzie jutrzenka — w waszych sercach” (2 Piotra 1:19). Ta symboliczna Jutrzenka, inaczej mówiąc „gwiazda poranna”, to wyniesiony do chwały Jezus Chrystus (Objawienie 22:16). Jutrzenka ta ‛wzeszła’ w roku 1914, gdy w niebie narodziło się Królestwo Boże, zwiastując nową erę (Objawienie 11:15). W wizji przemienienia z Jezusem rozmawiali Mojżesz i Eliasz. Kogo wyobrażali?

6 Mojżesz i Eliasz pojawili się w chwale razem z Jezusem, a zatem ci dwaj wierni świadkowie muszą wyobrażać tych, którzy rządzą z nim w jego Królestwie. Wniosek ten pozostaje w zgodzie z proroczą wizją zasiadającego na tronie Mesjasza, którą ujrzał Daniel. Dostrzegł on ‛kogoś podobnego do syna człowieczego’, kto z rąk „Istniejącego od Dni Pradawnych” — Jehowy Boga — otrzymuje „panowanie po czas niezmierzony”. Ale zwróćmy uwagę, co widzi Daniel chwilę później: „Królestwo i władzę, i wspaniałość królestw pod całymi niebiosami dano ludowi świętych Najwyższego” (Daniela 7:13, 14, 27). A zatem przeszło pięć stuleci przed wizją przemienienia Bóg wyjawił, że jacyś „święci” dostąpią wraz z Chrystusem królewskiego dostojeństwa.

7 Kim są „święci” z wizji Daniela? Apostoł Paweł tak o nich napisał: „Tenże duch świadczy wespół z naszym duchem, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli więc jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami wprawdzie Bożymi, lecz współdziedzicami z Chrystusem, jeśli tylko razem z nim cierpimy, aby też razem zostać otoczeni chwałą” (Rzymian 8:16, 17). A zatem „święci” to namaszczeni duchem Bożym uczniowie Jezusa. W objawieniu danym Janowi Jezus mówi: „Zwyciężającemu dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie”. Owa grupa wskrzeszonych ‛zwyciężających’, licząca w sumie 144 000 osób, będzie wraz z Jezusem sprawować władzę nad całą ziemią (Objawienie 3:21; 5:9, 10; 14:1, 3, 4; 1 Koryntian 15:53).

8 Ale dlaczego namaszczeni chrześcijanie są przedstawieni właśnie przez Mojżesza i Eliasza? Ponieważ chrześcijanie ci, żyjąc jeszcze na ziemi, wykonują podobną pracę, jak owi mężowie wiary. Na przykład występują w charakterze świadków na rzecz Jehowy, i to mimo prześladowań (Izajasza 43:10; Dzieje 8:1-8; Objawienie 11:2-12). Podobnie jak Mojżesz i Eliasz, odważnie obnażają religię fałszywą i nawołują szczerych ludzi, by służyli wyłącznie prawdziwemu Bogu (Wyjścia 32:19, 20; Powtórzonego Prawa 4:22-24; 1 Królów 18:18-40). Czy ich praca okazała się owocna? Jak najbardziej! Pomogli zebrać resztę klasy pomazańców, a ponadto przyczynili się do tego, że miliony „drugich owiec” ochoczo podporządkowały się Jezusowi Chrystusowi (Jana 10:16; Objawienie 7:4).

Chrystus ‛dopełnia swego zwycięstwa’

9 Jako człowiek Jezus dosiadał kiedyś oślęcia, ale teraz jest potężnym Królem, który według biblijnego opisu cwałuje na koniu, symbolu wojny (Przysłów 21:31). W Księdze Objawienia 6:2 czytamy: „Oto koń biały, a siedzący na nim miał łuk; i dano mu koronę, i wyruszył — zwyciężając i żeby dopełnić swego zwycięstwa”. A psalmista Dawid napisał o Jezusie: „Laskę twej siły Jehowa pośle z Syjonu, mówiąc: ‚Wyrusz na podbój między swoich nieprzyjaciół’” (Psalm 110:2).

10 Pierwsze zwycięstwo Jezus odniósł nad swymi najpotężniejszymi wrogami — Szatanem i demonami. Wyrzucił ich z nieba i strącił na ziemię. Niegodziwe stworzenia duchowe wiedzą, że mają już niewiele czasu, i dają upust swemu gniewowi, sprowadzając na ludzkość udręki. Nieszczęścia te wyobraża galop kolejnych trzech jeźdźców ukazanych w Księdze Objawienia (Objawienie 6:3-8; 12:7-12). Zgodnie z proroctwem Jezusa dotyczącym ‛znaku jego obecności oraz zakończenia systemu rzeczy’ szarża ta przynosi wojny, głód i zabójcze zarazy (Mateusza 24:3, 7; Łukasza 21:7-11). Niczym bóle porodowe owe „dręczące boleści” bez wątpienia będą coraz dotkliwsze, aż Chrystus ‛dopełni swego zwycięstwa’ i całkowicie unicestwi widzialną organizację Szatana (Mateusza 24:8).*

11 Innym przejawem królewskiej władzy Jezusa jest ochrona, którą zapewnia on zborowi chrześcijańskiemu, by mu umożliwić głoszenie po całej ziemi wieści o Królestwie Bożym. Pomimo brutalnych prześladowań ze strony wrogich rządów oraz Babilonu Wielkiego — ogólnoświatowego imperium religii fałszywej — dzieło głoszenia jest nie tylko kontynuowane, ale też osiągnęło skalę niemającą precedensu w dziejach ludzkości (Objawienie 17:5, 6). Jakież to dobitne świadectwo królewskiej władzy Chrystusa! (Psalm 110:3).

12 Niestety, większość ludzi, w tym miliony podających się za chrześcijan, nie uświadamia sobie prawdziwego znaczenia znamiennych wydarzeń rozgrywających się na ziemi. Często szydzą oni z rzeczników Królestwa Bożego (2 Piotra 3:3, 4). Dlaczego? Ponieważ ich umysły zaślepił Szatan (2 Koryntian 4:3, 4). Wiele stuleci temu zaczął on okrywać rzekomych chrześcijan całunem duchowej ciemności i skłaniać ich do porzucenia bezcennej nadziei Królestwa.

Odrzucenie nadziei Królestwa

13 Jezus zapowiedział, że do zboru chrześcijańskiego dostaną się — niczym chwasty zasiane między pszenicę — odstępcy, którzy wielu sprowadzą na manowce (Mateusza 13:24-30, 36-43; Dzieje 20:29-31; Judy 4). Z czasem ludzie ci, uchodzący za chrześcijan, zaczęli obchodzić pogańskie święta i obrzędy oraz przejęli pogańskie nauki, a nawet nazwali je „chrześcijańskimi”. Na przykład Boże Narodzenie wywodzi się z uroczystości ku czci pogańskich bóstw Mitry i Saturna. Ale co skłoniło osoby podające się za chrześcijan do obchodzenia tych niechrześcijańskich obrzędów? W pewnej znanej encyklopedii wyjaśniono: „Boże Narodzenie, święto dla uczczenia narodzin Jezusa Chrystusa, zostało wprowadzone w związku z wygasaniem nadziei na rychły powrót Chrystusa” (The New Encyclopædia Britannica, wydanie z roku 1974).

14 Zastanówmy się także nad wypaczeniem znaczenia słowa „królestwo”. W książce The Kingdom of God in 20th-Century Interpretation (XX-wieczna interpretacja Królestwa Bożego) napisano: „Za sprawą Orygenesa [teologa z III wieku] doszło do zmiany w chrześcijańskim rozumieniu wyrazu ‚królestwo’: zaczęto go stosować na określenie rządów Boga w sercu”. Na czym Orygenes oparł swą naukę? Nie na Piśmie Świętym, lecz na „zrębach filozofii i poglądów świeckich, które znacznie się różniły od świata pojęć Jezusa i wczesnego kościoła”. W dziele De civitate Dei (O Państwie Bożym) Augustyn z Hippony (354-430) napisał, że Królestwem Bożym jest sam Kościół. Takie niebiblijne poglądy posłużyły kościołom chrześcijaństwa za teologiczną podstawę do uzurpowania sobie władzy politycznej. Władzę tę dzierżyły przez wiele stuleci, często dopuszczając się straszliwych okrucieństw (Objawienie 17:5, 18).

15 Jednakże dzisiaj kościoły zbierają to, co posiały (Galatów 6:7). Wygląda na to, że niejeden z nich traci swe wpływy i wyznawców. Nietrudno dostrzec to w Europie. Jak donosi magazyn Christianity Today, „obecnie wielkie katedry Europy [służą] nie za miejsca kultu, ale za muzea, opuszczone przez wszystkich z wyjątkiem turystów”. Taką samą tendencję można zaobserwować w innych częściach świata. Co to oznacza dla religii fałszywej? Czy odejdzie w niebyt z powodu braku wsparcia wiernych? I co się stanie z religią prawdziwą?

Bądź przygotowany na wielki dzień Boga

16 Podobnie jak dym i popiół wyrzucane przez wulkan uważany za wygasły mogą zwiastować nadchodzącą erupcję, tak też coraz bardziej widoczna w wielu częściach świata wrogość do religii wskazuje, że dni religii fałszywej są policzone. Wkrótce Jehowa skłoni czynniki polityczne tego świata, by wspólnymi siłami obnażyły i spustoszyły duchową nierządnicę, Babilon Wielki (Objawienie 17:15-17; 18:21). Czy prawdziwi chrześcijanie powinni się obawiać tego i późniejszych wydarzeń składających się na „wielki ucisk”? (Mateusza 24:21). W żadnym wypadku! Kiedy Bóg wystąpi przeciw niegodziwcom, Jego słudzy będą mieć wszelkie powody do radości (Objawienie 18:20; 19:1, 2). Rozważmy przykład Jerozolimy z I wieku n.e. i mieszkających w niej chrześcijan.

17 Kiedy w roku 66 wojska rzymskie obległy Jerozolimę, chrześcijanie zachowujący duchową czujność nie byli zaskoczeni ani przerażeni. Jako pilni badacze Słowa Bożego, wiedzieli, że ‛przybliżyło się spustoszenie’ miasta (Łukasza 21:20). Wiedzieli też, że Bóg umożliwi im bezpieczną ucieczkę. W odpowiedniej chwili opuścili Jerozolimę (Daniela 9:26; Mateusza 24:15-19; Łukasza 21:21). Podobnie dzisiaj ludzie znający Boga i posłuszni Jego Synowi mogą z ufnością wypatrywać końca tego systemu rzeczy (2 Tesaloniczan 1:6-9). Gdy rozpocznie się wielki ucisk, z radością ‛wyprostują się i podniosą głowy, wiedząc, że zbliżyło się ich wyzwolenie’ (Łukasza 21:28).

18 Po zagładzie Babilonu Wielkiego Szatan jako Gog z Magog przypuści zmasowany atak na pokojowo usposobionych Świadków Jehowy. Nadciągnie ze swymi hordami niczym „obłoki, by pokryć kraj”, spodziewając się łatwego zwycięstwa. Jakże się jednak zawiedzie! (Ezechiela 38:14-16, 18-23). Apostoł Jan pisze: „Ujrzałem niebo otwarte, a oto biały koń. A siedzący na nim, zwany Wiernym i Prawdziwym (...) Z jego ust wychodzi ostry, długi miecz, aby mógł nim uderzyć narody”. Ten niezwyciężony „Król królów” ocali lojalnych czcicieli Jehowy i zniszczy wszystkich ich wrogów (Objawienie 19:11-21). W jakże dramatyczny sposób ostatecznie spełni się wizja przemienienia!

19 W owym dniu Jezus będzie otaczany „podziwem w związku ze wszystkimi, którzy uwierzyli” (2 Tesaloniczan 1:10). Czy i ty chcesz być wśród tych, którzy będą podziwiać zwycięskiego Syna Bożego? Dalej więc buduj swą wiarę i ‛okaż się gotowy, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie domyślasz’ (Mateusza 24:43, 44).

Zachowuj trzeźwość umysłu

20 „Niewolnik wierny i roztropny” regularnie zachęca lud Boży do zachowywania duchowej czujności i trzeźwości umysłu (Mateusza 24:45, 46; 1 Tesaloniczan 5:6). Czy bierzesz sobie te przypomnienia do serca? Czy korzystasz z nich przy ustalaniu własnej hierarchii wartości? Zadaj sobie następujące pytania: Czy mam wyostrzony wzrok duchowy, dzięki któremu dostrzegam Syna Bożego panującego w niebie? Czy widzę, że jest gotowy wykonać wyrok na Babilonie Wielkim oraz pozostałej części szatańskiego systemu rzeczy?

21 Niektórzy członkowie ludu Jehowy pozwolili, by ich duchowy wzrok się przyćmił. Może to być oznaką braku cierpliwości lub wytrwałości, jak to się zdarzyło niejednemu spośród pierwszych uczniów Jezusa. Powodem mogą też być troski życia codziennego, materializm lub prześladowania (Mateusza 13:3-8, 18-23; Łukasza 21:34-36). Niewykluczone, że komuś trudno pojąć niektóre informacje podane przez „niewolnika wiernego i roztropnego”. Jeśli coś takiego przytrafiło się tobie, rozbudź w sobie zapał do studiowania Słowa Bożego i proś Jehowę, by pomógł ci znowu nawiązać z Nim bliską, serdeczną więź (2 Piotra 3:11-15).

22 Uczniowie Jezusa otrzymali wizję przemienienia, gdyż bardzo potrzebowali pokrzepienia. Dzisiaj mamy jeszcze potężniejsze źródło duchowych sił — widzimy spełnianie się tej cudownej zapowiedzi i wielu związanych z nią proroctw. Rozmyślając nad tymi faktami oraz ich przyszłym znaczeniem, z całego serca powtórzmy za apostołem Janem: „Amen! Przyjdź, Panie Jezusie” (Objawienie 22:20).

[Przypis]

W języku greckim słowo przetłumaczone na „dręczące boleści” dosłownie znaczy „bóle porodowe” lub „bóle porodu” (Mateusza 24:8, Kingdom Interlinear; Grecko-polski Nowy Testament, wydanie interlinearne z kodami gramatycznymi ). A zatem problemy światowe niczym bóle porodowe stają się częstsze, intensywniejsze i dłuższe, a ich momentem kulminacyjnym będzie wielki ucisk.

Czy sobie przypominasz?

• Co niewielka grupa badaczy Biblii zrozumiała w latach siedemdziesiątych XIX wieku, jeśli chodzi o powrót Chrystusa?

• Jak urzeczywistnia się wizja przemienienia?

• Jaki wpływ na świat i zbór chrześcijański wywiera zwycięska szarża Jezusa?

• Co należy uczynić, aby znaleźć się wśród tych, którzy przeżyją czasy, gdy Jezus ‛dopełni swego zwycięstwa’?

[Pytania do studium]

 1. Jakie kontrasty można dostrzec w dzisiejszym świecie?

 2. Kto zgodnie z proroctwem Daniela dotyczącym „czasu końca” otrzymuje duchowe zrozumienie?

 3. Jaką ważną prawdę zrozumieli w latach siedemdziesiątych XIX wieku ówcześni badacze Biblii?

 4. Jak obecnie Jehowa wzmacnia wiarę swych sług?

 5. Kto okazał się Jutrzenką oraz kiedy i jak ona ‛wzeszła’?

 6, 7. Kogo w wizji przemienienia wyobrażają Mojżesz z Eliaszem i jakie ważne szczegóły dotyczące tego grona wyjawia Pismo Święte?

 8. Jaką działalnością zajęli się na wzór Mojżesza i Eliasza namaszczeni uczniowie Jezusa i z jakim skutkiem?

 9. Jak w Objawieniu 6:2 ukazano Jezusa w dobie obecnej?

10. (a) W jaki sposób rozpoczęła się zwycięska szarża Jezusa? (b) Jak pierwsze zwycięstwo Chrystusa wpłynęło na sytuację światową?

11. Jak dzieje zboru chrześcijańskiego stanowią świadectwo królewskiej władzy Chrystusa?

12. Dlaczego większość ludzi nie uświadamia sobie niewidzialnej obecności Chrystusa?

13. Do czego doprowadziły ciemności duchowe spowijające rzekomych chrześcijan?

14. Jak nauki Orygenesa i Augustyna przeinaczyły prawdę o Królestwie?

15. Jak na wielu kościołach chrześcijaństwa spełniają się słowa z Galatów 6:7?

16. Dlaczego narastająca niechęć do Babilonu Wielkiego jest znamienna?

17. Dlaczego wierni słudzy Jehowy z ufnością wypatrują końca tego systemu rzeczy?

18. Jaki będzie rezultat zmasowanego ataku Goga na sług Jehowy?

19. Jak walne zwycięstwo Chrystusa wpłynie na jego lojalnych uczniów i co powinni robić już teraz?

20. (a) Jak możemy pokazać, że cenimy wskazówki udzielane przez „niewolnika wiernego i roztropnego”? (b) Jakie pytania warto sobie zadać?

21. Dlaczego niektórzy pozwolili, by ich wzrok duchowy się przyćmił, i co powinni jak najszybciej uczynić?

22. Jak wpłynęło na ciebie omówienie wizji przemienienia i związanych z nią proroctw?

[Ilustracje na stronach 16, 17]

Wizja staje się rzeczywistością

[Ilustracje na stronie 18]

Czy wiesz, co się wydarzyło, gdy Chrystus rozpoczął swój podbój?