İsanın verdiyi çörəyi yeyən insanları öz istəkləri və yemək maraqlandırırdı. Səhərisi gün onlar həmin yerə gələndə görürlər ki, İsa ilə həvariləri artıq orada deyillər. Onlar Təbəriyyədən gələn qayıqlara minib İsanı axtarmaq üçün Kəfərnahuma gedirlər (Yəh. 6:22—24). Nəyə görə? Padşahlıq haqda daha çox şey öyrənmək istədikləri üçün? Xeyr, həmin insanlar İsadan çörək umurdular. Bunu haradan bilirik? İnsanlar İsanı Kəfərnahum yaxınlığında tapanda görün nə olur. İsa onlara fikirlərinin ancaq qarınlarını doydurmaq olduğunu açıq deyir. Onlara bildirir ki, yeyib doyduqları çörək əslində «xarab olub gedən qida»dır. Buna görə də onları «əbədi həyat gətirən və daim qalan qidadan ötrü» çalışmağa təşviq edir (Yəh. 6:26, 27). İsa deyir ki, Atası onlara bu cür qidanı verəcək. w24.12 s. 5, abz. 8, 9

Qardaşlar, daha yaxşı müəllim olmaq üçün əmin olun ki, təlim və məsləhət verəndə dedikləriniz Müqəddəs Kitaba əsaslanır. Müqəddəs Kitabı və nəşrlərimizi dərindən araşdırın (Məs. 15:28). Mütaliə zamanı nəşrlərimizdə Müqəddəs Kitab ayələrinin necə izah olunduğuna fikir verin. Bu sizə ayələri düzgün tətbiq etməyə kömək edəcək. Təlim verəndə isə çalışın dinləyicilərin ürəyinə yol tapasınız. Təcrübəli ağsaqqallardan məsləhət alsanız, bu sizə bir müəllim kimi püxtələşməyə kömək edəcək (1 Tim. 5:17). Ağsaqqallar bacı-qardaşları ürəkləndirməlidirlər. Bununla belə, lazım gələndə tənbeh etməyi də bacarmalıdırlar. İstənilən halda ağsaqqallar həmişə mehriban davranmalıdırlar. Əgər siz mülayim, sevgi dolu olsanız və verdiyiniz təlimləri Allahın Kəlamına əsaslandırsanız, böyük müəllimimiz İsadan örnək götürdüyünüz üçün səriştəli olacaqsınız (Mət. 11:28—30; 2 Tim. 2:24). w24.11 s. 24, abz. 16

Yehova haqqında danışmaqla Onu şərəfləndiririk. Yehovanın xalqı Onun «şəninə nəğmə» oxumağa, «adını tərənnüm» etməyə, «verdiyi qurtuluşu» müjdələməyə, «xalqlara şan-şöhrətini» bəyan etməyə təşviq olunur (Zəb. 96:1—3). Biz bütün bu üsullarla səmavi Atamızı şərəfləndirə bilərik (Həv. 4:29). Həmçinin maddi vəsaitimizlə də Yehovanı şərəfləndirə bilərik. Yehovanın xidmətçiləri həmişə Ona bu yolla şərəf veriblər (Məs. 3:9). Məsələn, israillilər məbədin tikintisini və qulluğunu maddi vəsaitləri ilə dəstəkləyirdilər (2 Pad. 12:4, 5; 1 Saln. 29:3—9). İsanın şagirdlərindən bəziləri ona və həvarilərinə qulluq edirdilər, «nələri vardısa onlarla bölüşürdülər» (Luka 8:1—3). Həmçinin birinci əsrdə məsihilər aclıqdan əziyyət çəkən dindaşlarına yardım göndərmişdilər (Həv. 11:27—29). Bu gün biz də ianələrimizlə Yehovaya şərəf verə bilərik. w25.01 s. 4, abz. 8; s. 5, abz. 11