² Kinsa man ang tawo sa karaang panahon nga nakaangkon ug dako kaayo alang kanato tungod sa iyang pagpakighigala sa Diyos? Siya mao si Abraham, usa ka kaliwat sa tawong si Shem, kinsa usa sa mga naluwas sa tibuok-yutang Lunop sa adlaw ni Noe. Si Abraham misulod sa usa ka pakiglabot sa Diyos, nga nagpadayag sa mga hiyas sa usa ka matuod nga higala. Si Abraham, nga gipalihok sa gugma ug sa pagtuo, milihok nga nahiuyon sa kabubut-on sa Diyos, ug tungod niini ang magsusulat sa Bibliya si Santiago mipahayag: “Ang kasulatan natuman nga nagaingon: ‘Si Abraham mituo kang Jehova, ug kini giisip kaniya nga pagkamatarong,’ ug siya gitawag ‘higala ni Jehova.’”—Santiago 2:23.

⁵ Kon asa kutob motultol ang pakighiusa sa usa ka mahigugmaong higala gihulagway sa kamatuoran nga ang Soberano sa uniberso, si Jehova, mihimog pakigtugon uban niining usa lamang ka tawo, si Abraham. Sa Genesis 15:18 atong mabasa: “Niadtong adlawa si Jehova mihimo uban kang Abram [Abraham] sa usa ka pakigtugon, nga miingon: ‘Sa imong binhi akong igahatag kining yutaa, gikan sa suba sa Ehipto hangtod sa dakong Suba, ang subang Euprates.’”

⁶ Ang Euprates mao ang suba nga gitabok ni Abraham ug sa iyang panimalay sa pagsulod sa Yutang Saad. Sa panahon sa pagtabok, si Abraham wala pay anak, bisan tuod niadto siya nag-edad nag 75, ug ang iyang asawa may panuigon nga dili na manganak. (Genesis 12:1-5) Bisan pa niana, atubangan nianang sukwahing mga kahimtang, ang Diyos miingon ngadto sa masinugtanong si Abraham: “Hangad, palihog, sa kalangitan ug ipha ang mga bituon, kon makahimo ka sa pag-ihap kanila. . . . Maingon niana ang imong binhi.”—Genesis 15:2-5.