⁵ Sa ingon nga paagi, ang makasasalang magtiayon nagsugod pagkamatay. Sa pagpahamtang sa silot nga kamatayon, ang Diyos miingon usab kang Adan: “Tinunglo ang yuta tungod kanimo. Sa kasakit ikaw magakaon sa bunga niini sa tanang adlaw sa imong kinabuhi. Ug kini magpatubo ug mga sampinit ug mga kadyapa alang kanimo, ug magakaon ka sa talamnon sa kapatagan.” (Genesis 317, 18) Sa ingon nawad-an si Adan ug Eva sa palaaboton sa paghimo sa wala-matikad nga yuta nga usa ka paraiso. Kay gipagawas sa Eden, gigamit nila sa bug-os ang ilang kusog sa pagbudlay aron makabatog pagkaon gikan sa yuta nga tinunglo. Ang ilang mga kaliwat, kay nakapanunod niining makasasala, himalatyong kahimtang, nahidangat sa dakong panginahanglan sa paghupay.​—Roma 5:12.

⁸ Maoy katuyoan ni Jehova nga laglagon ang tuman-kadaotang kalibotan pinaagi sa tibuok-yutang lunop, apan kinahanglan una nga magpatukod siya kang Noe ug usa ka arka aron mapatunhay ang kinabuhi. Busa, ang tawhanong banay ug ang mga matang sa kahayopan naluwas. Pagkadakong kahupayan ang gibati ni Noe ug sa iyang pamilya human sa Lunop samtang migula sila sa arka ngadto sa nahinloang yuta! Pagkamakapahupay nga hisayran nga ang tunglo sa yuta gihanaw, nga maghimo sa pag-uma nga labi pang sayon! Tinuoray, ang tagna ni Lamec natuman, ug si Noe nagtuman sa kahulogan sa iyang ngalan. (Genesis 8:21) Ingong matinumanong alagad sa Diyos, si Noe nahimong galamiton sa paghatag ug usa ka sukod sa “paghupay” alang sa katawhan. Ugaling lang, ang tuman-kadaotang impluwensiya ni Satanas ug sa iyang demonyong mga manulonda wala matapos pinaagi sa Lunop, ug ang katawhan nagpadayon sa pag-agulo ubos sa kabug-at sa sala, sakit, ug kamatayon.