Ang magsusulat sa Bibliya wala maghisgot sa kapalaran o dulnganan sa kinabuhi sa matag tawo, kondili sa katuyoan sa Diyos ug sa epekto niini ngadto sa mga tawo. Nganong makaingon kita niana? Tungod kay mao kanay gipasabot sa nagsunod nga mga bersikulo. Human hisgoti ni Solomon ang daghang butang nga adunay “tinudlong panahon,” siya misulat: “Nakita ko ang buluhaton nga gihatag sa Diyos sa mga anak sa mga tawo aron pagabuhaton. Ang tanang butang iyang gihimo nga matahom sa panahon niini.”—Ecclesiastes 3:10, 11.

Ang Diyos naghatag sa mga tawo ug daghang buluhaton, ug gihisgotan ni Solomon ang pipila niana. Ang Diyos naghatag usab kanatog kagawasan sa pagpili kon unsay atong gustong buhaton. Apan, adunay hustong panahon alang sa matag buluhaton nga mopatunghag kinamaayohang resulta. Tagda pananglitan ang gisulti ni Solomon nga “panahon sa pagtanom ug panahon sa pag-ibot sa gitanom,” nga mabasa sa Ecclesiastes 3:2. Ang mag-uuma nahibalo sa hustong panahon sa pagpananom sa lainlaing matang sa tanom. Unsay mahitabo kon mananom siya bisag dili pa tingtanom? Kon dili siya makaanig daghan, bisag naghago siya pag-ayo, makaingon ba siya nga kapalaran niya ang nahitabo? Dili gayod! Wala siya makaanig daghan tungod kay wala siya magtanom sa hustong panahon. Abunda unta ang iyang abot kon iyang gisunod ang nahiangayng panahon sa pagpananom nga gitakda sa Maglalalang.

Busa, ang gitakda sa Diyos dili ang kapalaran sa tagsa-tagsa ka tawo o ang sangpotanan sa matag panghitabo, kondili ang mga prinsipyo nga maggiya sa kalihokan sa mga tawo sumala sa Iyang katuyoan. Aron molampos ang mga tawo sa ilang mga paningkamot, kinahanglan nga ilang sabton ang katuyoan sa Diyos ug ang panahon nga Iyang gitakda ug dayon molihok uyon niana. Ang gitakda sa Diyos nga dili mahimong usbon mao ang iyang katuyoan, dili ang kapalaran sa mga tawo. Pinaagi ni propetang Isaias, si Jehova miingon: “Ang akong mga pulong usab dili mobalik kanako nga kawang lamang; tumanon hinuon niini ang akong tuyo ug molampos gayod kini.”—Isaias 55:11, Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia.

Sabta ang Panahon nga Gitakda sa Diyos

Ang mga pulong ni Solomon makatabang kanato maylabot niana. Human siya mosulti nga, ‘Ang tanang butang gihimo sa Diyos nga matahom sa panahon niini,’ siya mipadayon, “Bisan ang panahong walay tino iyang gibutang sa ilang kasingkasing, aron ang tawo dili makatugkad sa buhat nga nahimo sa matuod nga Diyos sukad sa sinugdan hangtod sa kataposan.” Ang hubad sa Ang Biblia nag-ingon: “Gibutang usab niya ang pagka-walay katapusan sa sulod sa ilang kasingkasing, ngani aron ang tawo dili makatugkad sa buhat nga nahimo sa Dios gikan sa sinugdan bisan hangtod sa katapusan.”—Ecclesiastes 3:11.

Dunay daghang pagpatin-aw niining tekstoha. Apan ang usa ka tatawng kamatuoran mao, nga diha sa atong kasingkasing aduna gayod kitay tinguha nga mahibalo sa kahulogan sa kinabuhi ug sa atong dulnganan. Sukad pa kaniadto, ang mga tawo maglisod sa pagdawat nga ang katuyoan sa kinabuhi mao lamang ang paghago aron mabuhi ug dayon pag-abot sa panahon mamatay. Kitang mga tawo lahi sa ubang mga linalang tungod kay kita maghunahuna dili lang sa atong kinabuhi karon kondili sa atong umaabot usab. Nangandoy pa gani kita nga mabuhi sa walay kataposan. Ngano? Sumala sa giingon na sa Bibliya, tungod kay ‘gibutang sa Diyos ang pagkawalay kataposan diha sa atong kasingkasing.’

Tungod sa maong pangandoy, ang mga tawo naghunahuna kon duna bay kinabuhi human sa kamatayon. Ang uban nagtuo nga human kita mamatay, ang atong espiritu magpabiling buhi. Ang uban nagtuo usab ug reinkarnasyon, diin inigkamatay sa tawo, ang iyang espiritu mobalhin sa laing lawas o sa laing matang sa buhing butang. Duna poy nagtuo nga ang kinabuhi gitakda nang daan sa kapalaran o sa Diyos, ug ang tawo wala nay mahimo niana. Ikasubo, kini nga mga pagtulon-an wala makahatag ug makapatagbawng tubag sa atong mga pangutana bahin sa kinabuhi. Kini tungod kay ang tawo, kon mag-agad lang sa iyang kaugalingong paningkamot, dili gayod ‘makatugkad sa buhat nga nahimo sa Diyos gikan sa sinugdan bisan hangtod sa kataposan.’

Sa tibuok kasaysayan, ang maalamong mga tawo naningkamot sa pagtugkad sa mga tubag bahin sa kinabuhi apan napakyas sila. Kay Diyos man ang nagbutang diha sa atong kasingkasing sa tinguha nga mabuhi sa walay kataposan, dili ba makataronganon lamang nga moduol kita kaniya aron matagbaw ang maong tinguha? Dugang pa, ang Bibliya nag-ingon bahin kang Jehova: “Imong ginabukhad ang imong kamot ug ginatagbaw ang tinguha sa tanang buhing butang.” (Salmo 145:16) Pinaagi sa pagsusi sa Pulong sa Diyos, ang Bibliya, kita makakaplag ug makapatagbawng eksplinasyon bahin sa kinabuhi ug kamatayon ug bahin sa katuyoan sa Diyos sa yuta ug sa tanang tawo.—Efeso 3:11.

“Gilalang sa Diyos ang tawo sumala sa iyang larawan, sa larawan sa Diyos iyang gilalang siya; lalaki ug babaye iyang gilalang sila.”—Genesis 1:27.

KINING mga pulonga nga mabasa diha sa nag-unang mga panid sa Bibliya naghisgot sa paglalang sa hingpit nga magtiayon, si Adan ug Eva, nga usa sa kahibulongang mga butang nga ‘gihimo sa Diyos nga matahom sa panahon niini.’ (Ecclesiastes 3:11) Ingong ilang Maglalalang, si Jehova nga Diyos miingon kanila: “Magmabungahon ug magdaghan kamo ug pun-a ang yuta ug gamhi kini, ug pagabut-i ang mga isda sa dagat ug ang nagalupad nga mga linalang sa kalangitan ug ang matag buhing linalang nga nagalihok diha sa yuta.”—Genesis 1:28.