“Ako, si Jehova nga Imong Diyos, Nagahawid sa Imong Tuong Kamot”

“HAWID sa akong kamot,” miingon ang amahan sa iyang anak sa dihang motabok na sila sa dalan nga daghag sakyanan. Kay gikuptan pag-ayo sa amahan ang kamot sa iyang anak, kini mibating luwas ug walay kahadlok. Nangandoy ka ba usab nga may mohawid sa imong kamot ug mogiya nimo latas sa mga problema sa kinabuhi? Kon mao, mahupayan ka sa giingon ni Isaias.—Basaha ang Isaias 41:10, 13.

Kana gisulti ni Isaias sa Israel. Bisag giisip sa Diyos ang maong nasod ingong iyang “linaing katigayonan,” kini gilibotag mga kaaway. (Exodo 19:5) Angay bang mahadlok ang Israel? Gigamit ni Jehova si Isaias sa pagsulti nianang makapadasig nga mensahe. Samtang ato kanang susihon, atong hinumdoman nga mapadapat usab kana sa mga magsisimba sa Diyos karon.—Roma 15:4.

Nan, unsay angayng dahomon sa mga alagad ni Jehova gikan kaniya? Siya misaad: “Ako sa pagkatinuod magahawid kanimo sa akong tuong kamot sa pagkamatarong.” (Bersikulo 10) Siya midugang: “Ako, si Jehova nga imong Diyos, nagahawid sa imong tuong kamot.” (Bersikulo 13) Unsay mosantop sa imong hunahuna sa dihang madungog nimo kana? “Gipakita niining duha ka teksto ang makapatandog nga larawan sa usa ka ginikanan ug anak,” matod sa usa ka reperensiya. “[Ang amahan] dili lang kay andam manalipod, kondili siya kauban mismo sa iyang anak; dili niya tugotang mahimulag niya ang iyang anak.” Hunahunaa lang—dili tugotan ni Jehova nga ang iyang katawhan mahimulag kaniya, bisan sa daw kinalisorang gutlo sa ilang kinabuhi.—Hebreohanon 13:5, 6.