Ang Diyos miingon kaniya nga siya [si Jonas] naguol sa pagkamatay sa usa lamang ka tanom nga mitubo lang sa usa ka gabii, nga dili gani siya ang nagtanom o nagpatubo. Dayon ang Diyos miingon: “Sa akong bahin, dili ba diay ako masubo alang sa Nineve nga dakong siyudad, diin adunay kapin sa usa ka gatos ug kawhaan ka libo ka tawo nga wala mahibalo sa kalainan tali sa ilang tuong kamot ug sa ilang wala, gawas pa sa daghang binuhing hayop?”—Jonas 4:10, 11.d

Imo bang nakita ang leksiyon? Si Jonas wala magbudlay sa pag-atiman sa maong tanom. Sa laing bahin, si Jehova mao ang Tuboran sa kinabuhi sa mga taga-Nineve ug ang nagtagana sa ilang panginahanglan sama sa uban pa niyang mga linalang dinhi sa yuta. Nganong mas gipalabi pa man ni Jonas ang kinabuhi sa usa ka tanom kay sa kinabuhi sa mga 120,000 ka tawo, ug sa ilang binuhing mga hayop? Dili ba kaha tungod kay iyang kaugalingon lamang ang iyang gihunahuna? Naguol siya sa pagkamatay sa tanom tungod kay nakahatag kini kaniyag kaayohan. Dili kaha ang iyang garbo, o ang tinguha nga mapamatud-ang husto ang iyang mensahe, mao ang hinungdan sa iyang kasuko sa mga taga-Nineve?

Pagkadakong leksiyon kana! Apan ang pangutana, Nakat-onan ba ni Jonas ang leksiyon? Ang basahon ni Jonas diha sa Bibliya natapos pinaagi sa usa ka pangutana ni Jehova, nga daw wala matubag. Ang pipila ka kritiko nag-ingon nga wala gayod kana tubaga ni Jonas. Apan, sa pagkatinuod, ang iya mismong basahon nagsilbing tubag. Imong makita nga ang ebidensiya nagpamatuod nga si Jonas mao ang nagsulat sa maong basahon diha sa Bibliya. Handurawa ang maong propeta nga anaa na sa iyang pinuy-anan samtang nagsulat niini nga asoy. Ato tingali siyang makita nga mas edaran, maalamon, ug mas mapainubsanon nga nagpanglingolingo samtang nagsulat sa iyang mga sayop, pagkamasinupakon, ug pagkadili-maluluy-on. Tin-aw nga si Jonas nakakat-on gayod sa maalamong pagtudlo ni Jehova. Siya nakakat-on nga magmaluluy-on. Kita ba usab nakakat-on niana?