“Usa ka tawo may duha ka anak,” si Jesus miasoy. “Sa pag-adto sa nahauna, siya miingon, ‘Anak, umadto ka karong adlawa sa parrasan.’ Ingong tubag kini siya miingon, ‘Moadto ako, tay,’ apan wala moadto. Sa pagduol sa ikaduha, siya miingon sa sama. Ingong tubag kini siya miingon, ‘Dili ko.’ Human niadto siya nagbasol ug miadto. Hain sa duha ang nagbuhat sa kabubut-on sa iyang amahan?” si Jesus nangutana.

Busa si Jesus misaysay: “Sa pagkamatuod ako magaingon kaninyo nga ang mga maniningil ug buhis ug ang mga bigaon magauna kaninyo sa pagsulod sa gingharian sa Diyos.” Ang mga maniningil ug buhis ug ang mga bigaon, sa pagkamatuod, sa sinugdan midumili sa pag-alagad sa Diyos. Apan unya, sama sa ikaduhang anak, sila nagbasol ug nag-alagad kaniya. Sa laing bahin, ang relihiyosong mga pangulo, sama sa unang anak, nag-angkong nag-alagad sa Diyos, apan, sumala sa giingon ni Jesus: “Si Juan [nga Bawtista] mianhi kaninyo diha sa dalan sa pagkamatarong, apan wala kamo motuo kaniya, ug kamo, bisan pag kamo nakakita niini, wala magbasol sa kaulahian aron sa pagtuo kaniya.”