Sa gibiyaan niya ang walo sa mga apostoles—tingali duol sa ganghaan sa tanaman—iyang gitugon sila: “Panglingkod kamo dinhi samtang adto ako sa unahan ug mag-ampo.” Unya iyang gidala ang lain nga tulo—si Pedro, Santiago, ug Juan—ug mipadayon sa layolayo pa ngadto sa tanaman. Si Jesus naguol ug nasubo pag-ayo. “Ang akong kalag naguol sa labihan nga ikamatay,” giingnan niya sila. “Pabilin kamo dinhi ug pagtukaw kamo uban kanako.”

Dili gayod! Si Jesus wala maghangyo nga ipahigawas siya sa kamatayon. Bisan ang paghunahuna nga makalikay sa haladnong kamatayon, nga kas-a gipasabot ni Pedro, mangil-ad alang kaniya. Hinunoa, siya naguol kay siya nahadlok nga ang paagi nga siya mamatay sa dili na madugay—ingong talamayon nga kriminal—maghatag pakaulaw sa ngalan sa iyang Amahan. Karon iyang nasabtan nga sa pila ka oras siya igalansang diha sa usa ka kahoy ingong labing daotang matang sa tawo—ingong tigpasipala sa Diyos! Kini mao ang nakapaguol pag-ayo kaniya.