Una pa motungas sa bukid, gisukna ni Kristo ang tanan niyang mga tinun-an: “Sumala sa sulti sa mga tawo kinsa ba ako?” nga niana mitubag si Pedro: “Ikaw mao ang Kristo.” Niana gisultihan sila ni Jesus nga siya mamatay ug mabanhaw (Mar 8:27-31), bisan tuod nga siya misaad usab nga ang pipila sa iyang mga tinun-an “dili gayod makatilaw ug kamatayon” hangtod nga makita una nila “ang Anak sa tawo nga moabot diha sa iyang gingharian,” o “ang gingharian sa Diyos nga mahiabot nga may gahom.” (Mat 16:28; Mar 9:1) Kini nga saad natuman “unom ka adlaw sa ulahi” (o “walo” sumala ni Lucas, kinsa dayag nga naglakip sa adlaw sa pagsaad ug sa adlaw sa pagkatuman) sa dihang si Pedro, Santiago, ug Juan miuban kang Jesus ngadto sa “usa ka hataas nga bukid” (Mat 17:1; Mar 9:2; Luc 9:28) diin, samtang nag-ampo, nausab ang dagway ni Jesus sa atubangan kanila.

Giisip ni apostol Pedro ang pagkausab sa dagway ingong usa ka kahibulongang kalig-onan sa matagnaong pulong, ug tungod sa pagkahimong saksing-nakakita sa kahalangdon ni Kristo, siya makapahibalo sa iyang mga magbabasa “sa gahom ug presensiya sa atong Ginoong Jesu-Kristo.” (2Pe 1:​16, 19) Nasinati sa apostol ang katumanan sa saad ni Kristo nga ang pipila sa iyang mga sumusunod “dili gayod makatilaw ug kamatayon hangtod nga makita una nila ang gingharian sa Diyos nga mahiabot nga may gahom.” (Mar 9:1) Lagmit nga gipunting usab ni apostol Juan ang pagkausab sa dagway diha sa Juan 1:14.