Gitabangan sa laing tinun-an, kinsa dayag nga misunod o miuban kaniya ngadto sa pinuy-anan sa hataas nga saserdote, si Pedro nakasulod mismo sa sawang. (Ju 18:​15, 16) Wala siya magpabilin nga nagpahilit didto sa ngitngit nga suok kondili misaka ug nagpainit sa iyang kaugalingon duol sa kalayo. Tungod sa kahayag sa kalayo nailhan siya sa uban ingong kauban ni Jesus, ug ang iyang Galileanhong linitokan nakadugang sa ilang mga katahap. Kay giakusar, si Pedro tulo ka higayong milimod nga siya nakaila kang Jesus, sa kataposan nanunglo tungod sa kahugot sa iyang paglimod. Sa usa ka dapit sa siyudad dihay sunoy nga mituktugaok sa ikaduhang higayon, ug si Jesus “milingi ug mitan-aw kang Pedro.” Si Pedro niining tungora migawas, nahugno, ug mihilak sa hilabihan. (Mat 26:69-75; Mar 14:66-72; Luc 22:54-62; Ju 18:​17, 18; tan-awa ang PAGTUKTUGAOK SA MANOK; PANUMPA.) Apan, ang pangamuyo ni Jesus alang kang Pedro una pa niana gitubag, ug ang pagtuo ni Pedro wala moangka sa bug-os.​—Luc 22:​31, 32.

Ulahing Bahin sa Iyang Ministeryo. Kay ‘nahibalik’ gikan sa iyang pagkanalit-agan tungod sa kahadlok nga gipahinabo ilabina sa iyang sobrang pagsalig (itandi ang Pr 29:25), si Pedro niining tungora kinahanglang ‘magpalig-on sa iyang mga igsoon’ sa pagtuman sa tambag ni Kristo (Luc 22:32) ug sa pagbuhat sa buluhaton isip magbalantay taliwala sa Iyang mga karnero. (Ju 21:15-17) Nahiuyon niini, atong makita nga si Pedro may dakong bahin sa buluhaton sa mga tinun-an human mokayab si Jesus sa langit. Sa wala pa ang Pentekostes sa 33 K.P., si Pedro ang nagsugyot ug usa ka kapuli sa dili-matinumanong si Judas, nga nagpakitag Kasulatanhong ebidensiya sa pagpaluyo sa maong lakang. Ang katigoman namati sa iyang rekomendasyon. (Buh 1:15-26) Dugang pa, sa Pentekostes, ubos sa pagtultol sa balaang espiritu, si Pedro ang nag-alagad ingong tigpamaba alang sa mga apostoles ug migamit sa una sa “mga yawi” nga gihatag kaniya ni Jesus, sa ingon nagbukas sa dalan alang sa mga Hudiyo nga mahimong mga sakop sa Gingharian.​—Buh 2:1-41; tan-awa ang YAWI.