Sa pagtumong sa iyang mga gipahayag ngadto sa iyang mga tinun-an, si Jesus misugod: “Malipayon kamong mga kabos, tungod kay inyoha ang gingharian sa Diyos. Malipayon kamong gigutom karon, tungod kay kamo pagabusgon. Malipayon kamong nagahilak karon, tungod kay kamo mokatawa. Malipayon kamo dihang pagadumtan kamo sa mga tawo . . . Magmaya nianang adlawa ug lumukso, kay, tan-awa! ang inyong ganti maoy dako sa langit.”

Ugaling, ang gipasabot ni Jesus sa pagkahimong malipayon dili lamang pagkamangayaon o masadyaon, sama sa dihang ang usa may gikahimut-an. Ang tinuod nga kalipay lalom pa, nga nagadala sa ideya sa pagkamatagbawon, pagbati sa katagbawan ug katagbawan sa kinabuhi.

Unsay gipasabot ni Jesus? Nganong ang pagbatog bahandi, masadyaong pagpangagpas sa mga kalingawan, ug pagpahimulos sa mga pagdayeg sa mga tawo mopatunghag kaalaotan? Tungod kay dihang naangkon ug gimahal sa usa ka tawo kining mga butanga, unya ang pag-alagad sa Diyos, nga mao lamay mopatunghag tinuod nga kalipay, mapahigawas sa iyang kinabuhi. Sa samang panahon, si Jesus wala magpasabot nga ang yanong pagkahimong kabos, gigutom, ug masulob-on ang mohimo sa tawong malipayon. Ugaling, sa kadaghanan ang maong timawang mga tawo ang mahimong mosanong sa mga pagtulon-an ni Jesus, ug sila sa ingon mapanalanginan sa tinuod nga kalipay.