15. Nganong gitawag si Jesus ug “unang bunga”?

¹⁵ Ang matang sa pagkabanhaw ni Jesus mao ang una ug ang labing importante. (Buh. 26:23) Apan, dili lang siya ang gisaaran nga mabanhaw ngadto sa langit ingong espiritung linalang. Gipasaligan ni Jesus ang iyang matinumanong mga apostoles nga sila magmando uban niya sa langit. (Luc. 22:28-30) Aron madawat nila ang maong ganti, kinahanglang mamatay unâ sila. Dayon, sama kang Kristo, puwede na silang banhawon diha sa espirituhanong lawas. Si Pablo misulat nga “si Kristo gibangon na gikan sa mga patay, ang unang bunga kanilang nangatulog sa kamatayon.” Gipakita usab ni Pablo nga may lain pang mabanhaw ngadto sa langit. Siya miingon: “Ang matag usa sa iyang kaugalingong han-ay: si Kristo ang unang bunga, pagkahuman kadtong mga iya ni Kristo panahon sa iyang presensiya.”​—1 Cor. 15:20, 23.

16. Unsay nagpaila kon kanus-a mahitabo ang langitnong pagkabanhaw?

¹⁶ Maghatag nâ natog ideya kon kanus-a mahitabo ang langitnong pagkabanhaw. Mahitabo kini “panahon sa iyang presensiya.” Dugay nang gipamatud-an sa mga Saksi ni Jehova base sa Kasulatan nga sukad niadtong 1914 kita nagkinabuhi panahon sa gisaad nga “presensiya” ni Jesus. Kini nagpadayon gihapon, ug duol na kaayo ang kataposan niining daotang sistema sa mga butang.

17, 18. Unsay mahitabo sa pipila ka dinihogan panahon sa presensiya ni Kristo?

¹⁷ Ang Bibliya naghatag ug dugang detalye bahin sa langitnong pagkabanhaw: “Dili namo buot nga kamo mawalay-alamag mahitungod kanilang nangatulog sa kamatayon . . . Kay kon kita nagtuo nga si Jesus namatay ug mibangon pag-usab, sa ingon, usab, silang nangatulog sa kamatayon . . . pagadad-on ra unya sa Diyos uban kaniya . . . Kitang mga buhi nga makapabiling buhi hangtod sa presensiya sa Ginoo dili gayod mag-una kanila nga nangatulog sa kamatayon; kay ang Ginoo manaog gikan sa langit uban sa singgit sa pagsugo, . . . ug kadtong nangamatay nga nahiusa kang Kristo mouna pagbangon. Pagkahuman, kitang mga buhi nga makapabiling buhi, duyog kanila, pagasakgawon [o, mosaka] sa mga panganod sa pagsugat sa Ginoo diha sa kahanginan; ug sa ingon niana kita mahiuban kanunay sa Ginoo.”​—1 Tes. 4:13-17.

¹⁸ Ang unang pagkabanhaw mahitabo pipila ka panahon human magsugod ang “presensiya” ni Kristo. Ang mga dinihogan nga buhi pa panahon sa dakong kasakitan “pagasakgawon sa mga panganod.” (Mat. 24:31) Kadtong “pagasakgawon” dili na “mangatulog sa kamatayon,” sa ato pa, dili sila magpabiling patay sa dugayng panahon. Sila “mangausab, sa daklit, sa pagpamilok sa mata, sa panahon sa kataposan nga trompeta.”​—1 Cor. 15:51, 52.

20. Nganong makasalig ta nga himoon sa hapsayng paagi ang umaabot nga pagkabanhaw?

²⁰ Maylabot niadtong banhawon ngadto sa langit, ang Bibliya nag-ingon nga “ang matag usa [banhawon] sa iyang kaugalingong han-ay.” (1 Cor. 15:23) Makasalig ta nga ang yutan-ong pagkabanhaw himoon usab sa hapsayng paagi. Makapainteres kana nga palaaboton. Kadto bang di pa dugayng nangamatay banhawon sa bag-o pang magsugod ang Usa ka Libo ka Tuig nga Pagmando ni Kristo ug sugaton sa mga minahal nga nakaila nila? Kadto bang matinumanong mga lalaki sa karaang panahon nga may katakos sa pagpanguna ang unang banhawon aron motabang pag-organisar sa katawhan sa Diyos sa bag-ong kalibotan? Komosta kadtong wala gyod makaalagad kang Jehova? Kanus-a ug asa sila banhawon? Daghan pa ang ikapangutana. Pero, angay ba gyod nâ natong problemahon? Dili ba mas maayong maghulat na lang? Seguradong maghinamhinam tang makita kon unsaon kana pagbuhat ni Jehova.