Bisan pa sa maong mga kahimtang, ang matinumanong mga tinun-an mibarog nga malig-on. Uban sa malig-ong pagtuo sa Diyos, sila nakaingon sama sa giingon ni Pablo: “Wala kami moangka, apan bisan pa kon ang among pagkatawo sa gawas nagakahugo, tino nga ang among pagkatawo sa sulod ginabag-o sa adlaw-adlaw.” Apan, unsay hinungdan niining adlaw-adlaw nga pagbag-o? Si Pablo nagpadayon sa pag-ingon: “Kay bisan tuod ang kasakitan makadiyot ug magaan, kini nagapatungha alang kanamo ug usa ka himaya nga labaw ug labaw pa gayod ang gibug-aton ug walay-kataposan; samtang kami nagapunting sa among mga mata, dili sa mga butang makita, kundili sa mga butang nga dili-makita. Kay ang mga butang nga makita lumalabay, apan ang mga butang nga dili-makita walay-kataposan.”​—2 Corinto 4:16-18.

Lantawa ang Presenteng mga Kasakitan nga Lumalabay!

Dili kalikayan, atong makita sa adlaw-adlaw ang mga butang nga dili nato gustong makita. Sa pagtan-aw sa salamin makakita gayod kita sa di-tilinguhaong mga apan ug mga depekto sa pisikal nga lawas, nga mga timailhan sa pisikal nga pagkadili-hingpit. Sa dihang motan-aw kita sa salamin sa Pulong sa Diyos, atong makita ang espirituwal nga mga apan ug mga depekto, sa atong kaugalingon ug sa uban. (Santiago 1:22-25) Ug kon motan-aw kita sa inadlaw nga mantalaan o sa eskrin sa telebisyon, ang mga asoy sa inhustisya, kapintasan, ug trahedya daling makaabot sa atong pagtagad ug makahatag kanatog kaguol.

Gusto ni Satanas nga kita mawad-ag paglaom tungod sa mga butang nga atong makita o malinga ug mosugod sa pagkaluya sa pagtuo. Unsaon nato kini pagsanta nga mahitabo? Kinahanglang sundon nato ang panig-ingnan nga gipakita ni Jesu-Kristo, ingon sa girekomendar ni apostol Pedro sa dihang siya miingon: “Sa pagkatinuod, nganhi niini nga dalan kamo gitawag, tungod kay bisan si Kristo nag-antos alang kaninyo, nga nagbilin kaninyo ug sulondan aron inyong sundon pag-ayo ang iyang mga tunob.” (1 Pedro 2:21) Sa tanang bahin sa Kristohanong pagkinabuhi, si Jesus mao ang hingpit nga panig-ingnan.

Sa paghisgot kang Jesus ingong atong panig-ingnan, gihisgotan ilabina ni Pedro nga si Jesus nag-antos. Tinuod, nag-antos ug dako si Jesus sa dinhi pa sa yuta. Ingong “batid nga magbubuhat” ni Jehova nga presente diha sa paglalang sa katawhan, siya nasayod gayod kon unsay gimbut-an sa Diyos nga mahimo ang katawhan. (Proverbio 8:30, 31) Apan karon siya mismo nakakita kon unsay gipahinabo kanila sa sala ug pagkadili-hingpit. Sa adlaw-adlaw iyang nakita ug kinahanglang makiglabot sa mga pagkadili-hingpit ug mga kahuyangan sa katawhan. Dako gayod kana nga pagsulay alang kaniya.​—Mateo 9:36; Marcos 6:34.

Gawas pa sa mga kasakitan sa uban, nasinati usab ni Jesus ang iyang kaugalingong mga kasakitan. (Hebreohanon 5:7, 8) Sanglit adunay hingpit nga espirituwal nga panan-aw, siya nagtan-aw dili lamang kanila aron makita ang ganti sa pagkahimong tinuboy ngadto sa dili-mamatay nga kinabuhi gumikan sa iyang dalan sa pagkamaunongon. Dayon ingong usa ka Mesiyanikong Hari, siya may pribilehiyo sa pagtuboy sa masakitong katawhan gikan sa ubos nga kahimtang niini ngadto sa kahingpitan nga gimbut-an ni Jehova sa sinugdan. Ang pagpunting sa iyang mata niining dili makitang mga palaaboton sa umaabot nakatabang kaniya sa pagbaton ug kalipay diha sa pag-alagad sa Diyos bisan pa sa mga kasakitan nga iyang nakita sa adlaw-adlaw. Si Pablo misulat sa ulahi: “Tungod sa kangaya nga gibutang atubangan kaniya siya miagwanta ug sakitanang estaka, nagpakawalay-bili sa kaulaw, ug milingkod na sa tuong kamot sa trono sa Diyos.”​—Hebreohanon 12:2.

Wala gayod itugot ni Jesus ang mga kalisod ug masulayong mga kahimtang nga magpasubo kaniya, magpalinga, o magpaluya sa iyang pagtuo. Ingong iyang mga tinun-an, kinahanglang sundon gayod nato ang iyang hingpit nga panig-ingnan.​—Mateo 16:24.