1 Βασιλέων

14 Κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἠρρώστησεν ᾿Αβιὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοάμ. 2 Καὶ εἶπεν ὁ Ἱεροβοὰμ πρὸς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, Σηκώθητι, παρακαλῶ, καὶ μετασχηματίσθητι, ὥστε νὰ μή γνωρίσωσιν ὅτι εἶσαι γυνή τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ ὕπαγε εἰς Σηλώ· ἰδού, ἐκεῖ εἶναι ᾿Αχιὰ ὁ προφήτης, ὅστις εἶπε πρὸς ἐμὲ ὅτι θέλω βασιλεύσει ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον· 3 καὶ λάβε εἰς τὴν χεῖρά σου δέκα ἄρτους καὶ κολλύρια καὶ σταμνίον μέλιτος καὶ ὕπαγε πρὸς αὐτόν· αὐτὸς θέλει σοὶ ἀναγγείλει τί θέλει γείνει εἰς τὸ παιδίον.

4 Καὶ ἔκαμεν οὕτως ἡ γυνή τοῦ Ἱεροβοάμ· καὶ σηκωθεῖσα, ὑπῆγεν εἰς Σηλὼ καὶ ἦλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Αχιά. Ὁ δὲ ᾿Αχιά δὲν ἠδύνατο νὰ βλέπῃ· διότι οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἠμβλυώπουν ἐκ τοῦ γήρατος αὐτοῦ. 5 Εἶχε δὲ εἰπεῖ ὁ Κύριος πρὸς τὸν ᾿Αχιά, Ἰδού, ἡ γυνή τοῦ Ἱεροβοὰμ ἔρχεται νὰ ζητήσῃ παρὰ σοῦ λόγον περὶ τοῦ υἱοῦ αὑτῆς, διότι εἶναι ἄρρωστος· οὕτω καὶ οὕτω θέλεις λαλήσει πρὸς αὐτήν· διότι, ὅταν εἰσέλθῃ, θέλει προσποιηθῆ ὅτι εἶναι ἄλλη.

6 Καὶ ὡς ἤκουσεν ὁ ᾿Αχιὰ τὸν ἦχον τῶν ποδῶν αὐτῆς, ἐνῷ εἰσήρχετο εἰς τὴν θύραν, εἶπεν, Εἴσελθε, γυνή τοῦ Ἱεροβοάμ· διὰ τί προσποιεῖσαι ὅτι εἶσαι ἄλλη; ἀλλ᾿ ἐγὼ εἶμαι ἀπόστολος πρὸς σὲ σκληρῶν ἀγγελιῶν· 7 ὕπαγε, εἰπὲ πρὸς τὸν Ἱεροβοάμ, οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· ᾿Επειδή ἐγὼ σὲ ὕψωσα ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ καὶ σὲ κατέστησα ἡγεμόνα ἐπὶ τὸν λαὸν μου Ἰσραήλ, 8 καὶ διαρρήξας τὴν βασιλείαν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Δαβίδ, ἔδωκα αὐτήν εἰς σέ, καὶ σὺ δὲν ἐστάθης καθὼς ὁ δοῦλός μου Δαβίδ, ὅστις ἐφύλαξε τὰς ἐντολὰς μου καὶ ὅστις μὲ ἠκολούθησεν ἐξ ὅλης αὑτοῦ τῆς καρδίας, εἰς τὸ νὰ κάμνῃ μόνον τὸ εὐθὲς ἐνώπιόν μου, 9 ἀλλ᾿ ὑπερέβης εἰς τὸ κακὸν πάντας ὅσοι ἐστάθησαν πρότεροί σου, διότι ὑπῆγες καὶ ἔκαμες εἰς σεαυτὸν ἄλλους θεοὺς καὶ χωνευτὰ εἴδωλα, διὰ νὰ μὲ παροργίσῃς, καὶ μὲ ἀπέρριψας ὀπίσω τῆς ῥάχης σου. 10 διὰ τοῦτο, ἰδού, θέλω φέρει κακὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει τοῦ Ἱεροβοὰμ τὸν οὐροῦντα εἰς τὸν τοῖχον, τὸν πεφυλαγμένον καὶ τὸν ἀφειμένον ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ θέλω σαρώσει κατόπιν τοῦ οἴκου τοῦ Ἱεροβοάμ, καθὼς σαρόνει τις τὴν κόπρον ἑωσοῦ ἐκλείψῃ· 11 ὅστις ἐκ τοῦ Ἱεροβοὰμ ἀποθάνῃ ἐν τῇ πόλει, οἱ κύνες θέλουσι καταφάγει αὐτόν· καὶ ὅστις ἀποθάνῃ ἐν τῷ ἀγρῷ, τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ θέλουσι καταφάγει αὐτόν· διότι ὁ Κύριος ἐλάλησε. 12 Σὺ λοιπὸν σηκωθεῖσα ὕπαγε εἰς τὴν οἰκίαν σου· ἐνῷ οἱ πόδες σου ἐμβαίνουσιν εἰς τὴν πόλιν, τὸ παιδίον θέλει ἀποθάνει 13 καὶ θέλει πενθήσει αὐτὸ πᾶς ὁ Ἰσραήλ, καὶ θέλουσιν ἐνταφιάσει αὐτό· διότι αὐτὸ μόνον ἐκ τοῦ Ἱεροβοὰμ θέλει ἐλθεῖ εἰς τὸν τάφον, ἐπειδή ἐν αὐτῷ εὑρέθη τι καλὸν ἐνώπιον Κυρίου, τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Ἱεροβοάμ. 14 Καὶ θέλει ἀναστήσει ὁ Κύριος εἰς ἑαυτὸν βασιλέα ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ, ὅστις θέλει ἐξολοθρεύσει τὸν οἶκον τοῦ Ἱεροβοὰμ τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ἀλλὰ τί; τώρα μάλιστα. 15 Καὶ θέλει πατάξει ὁ Κύριος τὸν Ἰσραήλ, ὥστε νὰ κινῆται ὡς κάλαμος ἐν τῷ ὕδατι, καὶ θέλει ἐκριζώσει τὸν Ἰσραήλ ἐκ τῆς γῆς ταύτης τῆς ἀγαθῆς, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν εἰς τοὺς πατέρας αὐτῶν, καὶ διασκορπίσει αὐτοὺς πέραν τοῦ ποταμοῦ· ἐπειδή ἔκαμον τὰ ἄλση αὑτῶν, διὰ νὰ παροργίσωσι τὸν Κύριον· 16 καὶ θέλει παραδώσει τὸν Ἰσραήλ ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Ἱεροβοάμ, ὅστις ἡμάρτησε καὶ ὅστις ἔκαμε τὸν Ἰσραήλ νὰ ἁμαρτήσῃ.

17 Καὶ ἐσηκώθη ἡ γυνή τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ ἀνεχώρησε καὶ ἦλθεν εἰς Θερσά· καθὼς αὐτή ἐπάτησε τὸ κατώφλιον τῆς θύρας τοῦ οἴκου, ἀπέθανε τὸ παιδίον· 18 καὶ ἔθαψαν αὐτό· καὶ ἐπένθησεν αὐτὸ πᾶς ὁ Ἰσραήλ, κατὰ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἐλάλησε διὰ τοῦ δούλου αὑτοῦ ᾿Αχιὰ τοῦ προφήτου.

19 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ἱεροβοάμ, πῶς ἐπολέμησε καὶ τίνι τρόπῳ ἐβασίλευσεν, ἰδού, εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραήλ. 20 Καὶ αἱ ἡμέραι, τὰς ὁποίας ἐβασίλευσεν ὁ Ἱεροβοάμ, ἦσαν εἰκοσιδύο ἔτη· καὶ ἐκοιμήθη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Ναδὰβ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.

21 Ὁ δὲ Ῥοβοὰμ ὁ υἱὸς τοῦ Σολομῶντος ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὸν Ἰούδαν. Τεσσαρακόντα καὶ ἑνὸς ἔτους ἦτο ὁ Ῥοβοὰμ ὅτε ἔγεινε βασιλεύς, καὶ ἐβασίλευσε δεκαεπτὰ ἔτη ἐν Ἱερουσαλήμ, τῇ πόλει τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἐξέλεξεν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ διὰ νὰ θέσῃ τὸ ὄνομα αὑτοῦ ἐκεῖ. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Νααμὰ ἡ ᾿Αμμωνίτις.

22 Ἔπραξε δὲ ὁ Ἰούδας πονηρὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ παρώξυναν αὐτὸν εἰς ζηλοτυπίαν μὲ τὰς ἁμαρτίας αὑτῶν, τὰς ὁποίας ἡμάρτησαν ὑπὲρ πάντα ὅσα ἔπραξαν οἱ πατέρες αὐτῶν. 23 Διότι καὶ αὐτοὶ ᾠκοδόμησαν εἰς ἑαυτοὺς τόπους ὑψηλούς, καὶ ἔκαμον ἀγάλματα καὶ ἄλση ἐπὶ παντὸς ὑψηλοῦ λόφου καὶ ὑποκάτω παντὸς δένδρου πρασίνου. 24 Ἦσαν δὲ ἔτι ἐν τῇ γῇ καὶ σοδομῖται καὶ ἔπραττον κατὰ πάντα τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ὁ Κύριος ἐξεδίωξεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ.

25 Καὶ ἐν τῷ πέμπτῳ ἔτει τῆς βασιλείας τοῦ Ῥοβοάμ, ἀνέβη Σισὰκ ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. 26 Καὶ ἔλαβε τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως· τὰ πάντα ἔλαβεν· ἔλαβεν ἔτι πάσας τὰς χρυσὰς ἀσπίδας, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ Σολομών. 27 Καὶ ἀντὶ τούτων ὁ βασιλεὺς Ῥοβοὰμ ἔκαμε χαλκίνας ἀσπίδας καὶ παρέδωκεν αὐτὰς εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀρχόντων τῶν δορυφόρων, οἵτινες ἐφύλαττον τὴν θύραν τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως. 28 Καὶ ὅτε εἰσήρχετο ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, ἐβάσταζον αὐτὰς οἱ δορυφόροι ἔπειτα ἐπανέφερον αὐτὰς εἰς τὸ οἴκημα τῶν δορυφόρων.

29 Αἱ δὲ λοιπαὶ τῶν πράξεων τοῦ Ῥοβοὰμ καὶ πάντα ὅσα ἔκαμε, δὲν εἶναι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν χρονικῶν τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα; 30 Ἦτο δὲ πόλεμος ἀναμέσον Ῥοβοὰμ καὶ Ἱεροβοὰμ πάσας τὰς ἡμέρας. 31 Καὶ ἐκοιμήθη ὁ Ῥοβοὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὑτοῦ ἐν τῇ πόλει Δαβίδ. Καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἦτο Νααμὰ ἡ ᾿Αμμωνίτις. ᾿Εβασίλευσε δὲ ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Αβιὰμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.