Εκλέξατε Τώρα να Ζήσετε Τότε

1. Πώς εκλέγετε τη ζωή εκείνη, και με ποιους όρους;

ΠΩΣ εκλέγετε αυτή τη ζωή στο νέο κόσμο; Υψώνοντας το χέρι σας, κραυγάζοντας ‘Ναι’, λέγοντας ‘Κύριε, θα μου άρεσε να ζήσω τότε’; Όχι· εκλέγετε αυτή τη ζωή με τον ίδιο τρόπο που εκλέγετε και την παρούσα. Και πώς εκλέγετε να ζήτε τώρα; Με το ν’ αναπνέετε, να πίνετε, να τρώγετε, να κοιμάσθε και να εργάζεσθε, ναι· αλλά για να το εκθέσωμε ευρύτερα, αυτό γίνεται με την πορεία της ενεργείας που λαμβάνετε. Και αυτή είναι ενέργεια—σημειώστε το παρακαλούμε—που δεν υπαγορεύεται ή αποφασίζεται από σας, αλλά μάλλον είναι ενέργεια σύμφωνα με τις υπαγορεύσεις του σώματος. Το σώμα θέτει τους όρους του, σας αναγκάζει ν’ ανταποκριθήτε στις απαιτήσεις του. Έτσι συμβαίνει και στην εκλογή ζωής στο νέο κόσμο. Αυτό δεν γίνεται με το να πήτε απλώς ότι θα σας άρεσε να ζήτε τότε, αλλά η εκλογή γίνεται με την πορεία της ενεργείας που λαμβάνετε. Κι εδώ πάλι η ενέργεια δεν αποφασίζεται από το άτομο. Ο Ιεχωβά Θεός είναι εκείνος που εγκαθιδρύει αυτόν το νέο κόσμο και που δίνει σε άτομα ζωή σ’ αυτόν. Την δίνει με τους δικούς του όρους, και πρέπει ν’ ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του. Άρνησις να ενεργήσωμε σύμφωνα με τις απαιτήσεις του τώρα, είναι εκλογή θανάτου αντί αιωνίου ζωής, εξίσου βέβαια όσο και η άρνησις ν’ αναπνέωμε ικανοποιώντας τις απαιτήσεις του σώματος, θα εσήμαινε θάνατο στον φυσικό μας οργανισμό τώρα.

2. Τι ισχυρίζονται μερικοί, και ποια συνομιλία είναι κατάλληλη;

² Μερικοί πιστεύουν ότι το να κάνουν εκείνο που νομίζουν ότι είναι ορθόν, είναι αρκετό, ότι αν κάνουν καλό στον συνάνθρωπο τους, θα κερδίσουν την επιδοκιμασία του Θεού και αιώνια ζωή. Αλλά σ’ αυτό το ζωτικό ζήτημα πρέπει ν’ αφήσωμε να μιλήση ο Θεός και να μην επιτρέψωμε να βασισθούν τελικές αποφάσεις επάνω σε ανθρώπινα πλάσματα που υπόκεινται σε λάθη. Η συνομιλία του Ιησού με τον πλούσιον νεαρόν άρχοντα, είναι διαφωτιστική επάνω στο σημείο αυτό: «Και ιδού, προσελθών τις είπε προς αυτόν, Διδάσκαλε αγαθέ, τι καλόν να πράξω δια να έχω ζωήν αιώνιον; Ο δε είπε προς αυτόν, Τι με λέγεις αγαθόν; ουδείς αγαθός ειμή είς, ο Θεός. Αλλ’ εάν θέλης να εισέλθης εις την ζωήν, φύλαξον τας εντολάς. Λέγει προς αυτόν, Ποίας; Και ο Ιησούς είπε, Το “Μη φονεύσης· Μη μοιχεύσης· Μη κλέψης· Μη ψευδομαρτυρήσης. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα·” και “Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.” Λέγει προς αυτόν ο νεανίσκος, Πάντα ταύτα εφύλαξα εκ νεότητός μου· τι μοι λείπει έτι; Είπε προς αυτόν ο Ιησούς, Εάν θέλης να ήσαι τέλειος, ύπαγε, πώλησον τα υπάρχοντα σου, και δος εις πτωχούς· και θέλεις έχει θησαυρόν εν ουρανώ· και ελθέ ακολουθεί μοι. Ακούσας δε ο νεανίσκος τον λόγον, ανεχώρησε λυπούμενος· διότι είχε κτήματα πολλά.»—Ματθαίος 19:16-22.

3. Εκτός από την αγνή διαγωγή και τα έργα ελεημοσύνης τι πρέπει κανείς να κάμη για να είναι τέλειος ώστε να κερδίση αιώνια ζωή;

³ Ασφαλώς αυτός ο νεανίας έκανε πολλά καλά. Ζούσε μια αγνή ζωή και δεν διέπραττε ούτε φόνους ούτε μοιχείες ούτε κλοπές. Δεν ήταν ψεύτης, τιμούσε τον πατέρα του και την μητέρα του, και δείχνοντας για τον πλησίον του την ίδια αγάπη που έδειχνε για τον εαυτό του, θα ήταν αναμφιβόλως δραστήριος σε έργα ελεημοσύνης. Η υπόληψίς του στην κοινότητα θα ήταν ασφαλώς μεγάλη. Αλλά έπειτα από όλα αυτά, ο Ιησούς τού είπε, «Εάν θέλης να είσαι τέλειος»· προφανώς εννοώντας ότι παρ’ όλη την αγνή του προσωπική διαγωγή και τα έργα ελεημοσύνης που έκανε, δεν ήταν ακόμη τέλειος σε βαθμό που ν’ ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Ιεχωβά για αιώνια ζωή. Ήταν ατελής. Έπρεπε ν’ ανακουφίση τον εαυτό του από τα πάρα πολλά κτήματά του, που η φροντίδα τους θα απορροφούσε μεγάλο μέρος του χρόνου του και της ενεργείας του. Έπρεπε να απαλλάξη τον εαυτό του από όλες αυτές τις εμπορικές υποχρεώσεις και φροντίδες για να είναι ελεύθερος για την πραγματικά ζωτική δράσι που απητείτο από εκείνους που ήθελαν να είναι τέλειοι σε βαθμό που ν’ ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις για αιώνια ζωή. Έπρεπε να είναι ένας ακόλουθος του Ιησού Χριστού. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να μελετήση τον λόγον του Θεού, να εξακριβώση το θέλημα του Θεού, ν’ αφιερώση τον εαυτό του στο να πράττη αυτό το θέλημα, στο να εκτελή πιστά αυτή την αφιέρωσι, ακολουθώντας τα ίχνη του Ιησού, κηρύττοντας το ευαγγέλιο της Βασιλείας όπως έπραττε και το Υπόδειγμά του και Πρότυπον των Χριστιανών.—1 Πέτρου 2:21.

4. Τι ισχυρίζονται μερικοί ότι είναι αρκετό, αλλά τι πρέπει να τεθή πριν απ’ αυτό;

⁴ Πολλά άτομα θα υποστηρίξουν ότι ανταποκρινόμεθα στις απαιτήσεις του Ιεχωβά αν αγαπούμε τον πλησίον μας σαν τον εαυτό μας, πράγμα που σημαίνει το να κάνωμε καλό ανιδιοτελώς στους πλησίον μας. Αλλά ότι αυτό δεν είναι αληθές, δείχνεται περαιτέρω από τα εξής λόγια: «“Θέλεις αγαπά Ιεχωβά τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της δυνάμεώς σου, και εξ όλης της διανοίας σου” και “τον πλησίον σου ως σεαυτόν”.» Εκείνο που αποτυγχάνουν να ιδούν εδώ πάρα πολλά άτομα, είναι ότι η αγάπη προς τον πλησίον έρχεται δεύτερη σ’ αυτή την καταγραφή των απαιτήσεων. Η πρωτίστη θέσις δίδεται στην αγάπη για τον Ιεχωβά, που πρέπει να εκδηλώνεται απ’ όλη την καρδιά, απ’ όλη την ψυχή, απ’ όλη τη δύναμι και απ’ όλη τη διάνοια, χωρίς τίποτε να μοιράζεται ή να κατακρατήται. Πώς πρέπει να εκδηλώνεται αυτή η χωρίς επιφυλάξεις αγάπη; «Αύτη είναι η αγάπη του Θεού, το να φυλάττωμεν τας εντολάς αυτού.» Κάνοντας τούτο πρώτα, και δεύτερον αγαπώντας τον πλησίον μας, ανταποκρινόμεθα στις απαιτήσεις του Θεού· διότι ο Ιησούς είπε για τους ευπειθείς αυτούς: «Τούτο κάμνε, και θέλεις ζήσει.»—Λουκάς 10:27, 28, Μ.Ν.Κ.· 1 Ιωάννου 5:3.

5. Πραγματικά, τι είναι το ν’ ακολουθή κανείς το δικό του θέλημα σ’ αυτή την υπόθεσι; Γιατί;

⁵ Πραγματικά, ένα άτομο που ισχυρίζεται ότι οι απαιτήσεις του Θεού αντιμετωπίζονται με το να κάνη κανείς καλό σύμφωνα με τη συνείδησί του, βάζει απλώς μια αλοιφή επάνω στη συνείδησί του, για να την καταπραΰνη καθώς βαδίζει στο δικό του ιδιοτελή δρόμο. Αλλ’ αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια αλοιφή στη συνείδησι, και αν προσθέσωμε το όνομά του, θα ιδούμε ότι πολύ απέχει από την καταπράυνσι. Χωρίς περιστροφές, η πίστις ότι είναι αρκετό το να κάνη κανείς καλό σύμφωνα με τη δική του άποψι, δεν είναι τίποτε ολιγώτερο από χονδροειδή ειδωλολατρία! Αυτό δείχνεται έντονα από την περίπτωσι που ο Σαούλ, ο Βασιλεύς του Ισραήλ, επροτίμησε ν’ ακολουθήση το δικό του θέλημα σε μια υπόθεσι, αντί ν ακολουθήση το θέλημα του Ιεχωβά, και σ’ αυτόν ο Σαμουήλ είπε: «Το πείσμα [είναι] καθώς η ασέβεια και ειδωλολατρεία.» (1 Σαμουήλ 15:23) Η ίδια στάσις λαμβάνεται εις Κολοσσαείς 3:5 και Εφεσίους 5:5, όπου δείχνεται ότι το να ικανοποιούμε με πλεονεξία τις προσωπικές μας επιθυμίες είναι ειδωλολατρία. Το να εμμένη κανείς με πείσμα στο δικό του θέλημα, το να εξυψώνη το δικό του θέλημα επάνω από το θέλημα του Θεού, το να το κάνη οδηγόν αντί του θείου θελήματος, είναι ειδωλοποίησις του θελήματός του μ’ ένα πάρα πολύ γελοίο τρόπο που αποτελεί ωστόσο αυτοκτονία. «Φυλάξατε εαυτούς από των ειδώλων», στα οποία περιλαμβάνεται και το μάταιο αυτό και υπερυψωμένο είδωλο του προσωπικού θελήματος. (1 Ιωάννου 5:21) Συνεπώς το να κάνωμε απλώς καλό στον συνάνθρωπό μας σύμφωνα με ό,τι νομίζομε πώς είναι ορθόν, δεν είναι ο τρόπος για να εκλέξωμε ζωή στο νέο κόσμο του Ιεχωβά, αλλά είναι πτώσις στην ύπουλη παγίδα της ειδωλολατρίας υπό μια μεταμφίεσι, η οποία παγίδα στήνεται από τον Σατανά, μας περιπλέκει δε σ’ αυτήν η ανθρώπινη κενοδοξία και έπαρσις.

ΤΟ Ν’ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΑΠΛΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ

6. Τι ισχυρίζονται άλλοι, και ενεργώντας έτσι, τι ειδωλοποιούν και σε τι αποτυγχάνουν;

⁶ Αλλά τώρα κάποιος θα πη: ‘Δεν ειδωλοποιώ το θέλημά μου, δεν ακολουθώ το θέλημά μου σε ζητήματα λατρείας. Ανήκω σε μια από τις ανεγνωρισμένες εκκλησιαστικές οργανώσεις και ακολουθώ εκείνα που διδάσκει αυτή η οργάνωσις και συμμορφώνω τη ζωή μου με τα παραγγέλματά της. Νομίζω ότι, αν ένα άτομο ειλικρινώς ακολουθή οποιαδήποτε από τις πολλές θρησκείες, θα επιδοκιμασθή από τον Ιεχωβά Θεό.’ Είναι ορθή αυτή η στάσις; Αν η θρησκευτική οργάνωσις δεν διδάσκη και δεν ενεργή σύμφωνα με το θέλημα τού Θεού που αναγράφεται στη Βίβλο, αλλά λειτουργή με βάσι ένα δικό της θρησκευτικό «πιστεύω», πόσο διαφορετικό είναι αυτό από το ν’ ακολουθή κάποιος το δικό του προσωπικό θέλημα; Είναι ακόμη ειδωλολατρία, με μόνη τη διαφορά ότι σ’ αυτή την περίπτωσι το άτομο ειδωλοποιεί μια οργάνωσι αντί του εαυτού του. Πάλι ας αφήσωμε τον Θεό να μιλήση επάνω σ’ αυτό το ζωτικό ζήτημα, όπως το πράττει μέσω του Υιού του: «Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε, αλλ’ ο πράττων το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς, Ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν.» Ο Ιησούς συνέχισε την ομιλία του, δείχνοντας ότι εκείνοι που άκουαν τη διδασκαλία του και ενεργούσαν σύμφωνα μ’ αυτήν, ήσαν σαν ένας άνθρωπος που οικοδομεί το σπίτι του επάνω στην πέτρα, ώστε αντέχει στις πιο βίαιες καταιγίδες, ενώ εκείνοι που δεν το έκαναν αυτό, ήσαν όμοιοι με τον άνθρωπο που έκτισε επάνω στην άμμο και που το σπίτι του κατέρρευσε στη θύελλα.—Ματθαίος 7:21-27.

7. Όταν ζητούμε αιώνια ζωή, τι δεν είναι αρκετό:

⁷ Αν ένας άνθρωπος οικοδομή επάνω σε κακά θεμέλια, το έργο του δεν θα διαρκέση. Αν ένας θρησκευτικός οίκος έχη ανεγερθή επάνω στη μετακινούμενη άμμο της παραδόσεως και των συμβόλων πίστεως και όχι στο στερεό θεμέλιο του λόγου του Θεού, η πτώσις του θα είναι μεγάλη και καταστρεπτική στη θύελλα του Αρμαγεδδώνος. Δεν είναι αρκετό για έναν άνθρωπο ή για μια οργάνωσι, να παίρνη το όνομα του Θεού ή του Χριστού στα χείλη. Εκείνο που υπολογίζεται δεν είναι η εκτέλεσις έργων ελεημοσύνης ή θρησκευτικών τελετουργιών εν ονόματι του Θεού. Δεν φέρνει τη θεία επιδοκιμασία η εκτέλεσις μερικών τυπικισμών ή εκδηλώσεων λατρείας που διατάσσονται από μια θρησκευτική οργάνωσι. Δεν κερδίζεται η αιώνια ζωή με τέτοια εξωτερική λατρεία χειλέων ή τελετουργική επίδειξι, αλλά, όπως είπε ο Ιησούς, κερδίζεται από εκείνον που πράττει το θέλημα του Θεού. Αν η θρησκευτική οργάνωσις δεν διδάσκη το θέλημα του Θεού, δεν το ακολουθή επακριβώς, τότε οι οπαδοί της ομοίως αστοχούν, αδιάφορο με πόση ειλικρίνεια μπορεί να συμμορφώνωνται προς το θέλημα της οργανώσεως. Οι διαμαρτυρίες των ότι έκαμαν πολλά έργα εν ονόματι του Χριστού, θα φέρουν μόνο την απόκρισί του: «Φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν.» Μόνο το θέλημα του Θεού είναι νόμιμο από θείας απόψεως· αντίθετα θελήματα ανθρώπων ή οργανώσεων είναι άνομα ενώπιον του Ιεχωβά.

8. Τι θα συμβή στις ψευδείς και άκαρπες θρησκευτικές οργανώσεις και τους τυφλούς οπαδούς των;

⁸ Σημειώστε τι είναι γραμμένο εις Ματθαίον 15:12-14: «Τότε προσελθόντες οι μαθηταί αυτού είπον προς αυτόν, Εξεύρεις ότι οι Φαρισαίοι ακούσαντες τον λόγον τούτον εσκανδαλίσθησαν; Ο δε αποκριθείς είπε, Πάσα φυτεία, την οποίαν δεν εφύτευσεν ο Πατήρ μου ο ουράνιος, θέλει εκριζωθή. Αφήσατε αυτούς· είναι οδηγοί τυφλοί τυφλών· τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθρον θέλουσι πέσει.» Οι Φαρισαίοι ήσαν επί κεφαλής μιας ανεγνωρισμένης θρησκευτικής οργανώσεως της εποχής εκείνης, και πρέπει να υποθέσωμε ότι κάποιοι απ’ αυτούς και από τους ακολούθους των ήσαν ειλικρινείς, διότι μερικοί απ’ αυτούς επίστευσαν στον Χριστό. (Πράξεις 6:7· 15:5) Αυτοί δεν έμειναν προσκολλημένοι στην αίρεσι των Φαρισαίων, νομίζοντας ότι απητείτο μόνο να είναι ενωμένοι με κάποια θρησκευτική οργάνωσι. Εγκατέλειψαν την οργάνωσι όταν έμαθαν ότι ήταν εσφαλμένη, γνωρίζοντας ότι δεν είχε φυτευθή από τον Θεό και ότι προωρίζετο να εκριζωθή και να καταστραφή, και ότι τόσο οι τυφλοί ηγέται, όσο και οι τυφλοί ακόλουθοι που συνεδέοντο μαζί της, την συνώδευαν στο λάκκο της καταστροφής. Αν οι θρησκευτικές αυτές φυτείες ή οργανώσεις δεν παράγουν καρπό προς τιμήν του Ιεχωβά σύμφωνα με το θέλημά του και τις απαιτήσεις του, θα αποκοπούν εντελώς και δεν θ’ αφεθή σ’ αυτές ούτε ρίζα ούτε κλάδος.—Ματθαίος 3:10.

9. Τι δείχνει τη σοβαρότητα του ν’ αρχίση κανείς μια νέα θρησκεία;

⁹ Ποιος μπορεί ν’ αρχίση μια νέα θρησκεία, αντίθετη στο γραπτό θέλημα και τον λόγον του Θεού; Ο θεόπνευστος απόστολος Παύλος έγραψε: «Και εάν ημείς, ή άγγελος εξ ουρανού σας κηρύττη άλλο ευαγγέλιον παρά εκείνο το οποίον σας εκηρύξαμεν, ας ήναι ανάθεμα.» (Γαλάτας 1:8) Αν ούτε ένας υψηλός και ισχυρός άγγελος από τον ουρανό δεν μπορή να δώση αρχή σ’ ένα νέο ευαγγέλιο χωρίς να γίνη ανάθεμα, τότε ασφαλώς κανείς άνθρωπος επάνω στη γη δεν μπορεί να το πράξη χωρίς να τιμωρηθή. Οποιοσδήποτε κηρύττει ως ευαγγέλιο ή καλά νέα κάτι που είναι διαφορετικό από ό,τι αναγράφεται στον λόγον του Ιεχωβά, είναι καταραμένος ενώπιον του Θεού, είτε είναι ειλικρινής στις διακηρύξεις του είτε όχι. Η ειλικρίνεια δεν κάνει ορθό κάτι που είναι εσφαλμένο.

Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΗ

10. Τι αποδεικνύει ότι η ειλικρίνεια και ο ζήλος μόνον, είναι ανεπαρκή;

¹⁰ Δείχνοντας καθαρά ότι η ειλικρίνεια ή ο ζήλος σε μια θρησκευτική οργάνωσι που δεν ακολουθεί τον λόγον του Θεού είναι ανεπαρκής, το Ρωμαίους 10:2, 3 διακηρύττει: «Μαρτυρώ περί αυτών, ότι έχουσι ζήλον Θεού, αλλ’ ουχί κατ’ επίγνωσιν. Επειδή μη γνωρίζοντες την δικαιοσύνην του Θεού, και ζητούντες να συστήσωσι την ιδίαν αυτών δικαιοσύνην, δεν υπετάχθησαν εις την δικαιοσύνην του Θεού.» Αυτά τα άτομα είχαν ζήλο και ασφαλώς ήσαν ειλικρινή, αλλά δεν ενεργούσαν σύμφωνα με την ακριβή γνώσι του λόγου του Θεού. Δεν εγνώριζαν τη δικαιοσύνη του Θεού και ζητούσαν να συστήσουν τη δική τους. Μέσα στην ισχυρογνωμοσύνη τους και την υπερηφάνειά τους να νομίζουν ορθές τις δικές των θρησκευτικές ιδέες και να προσπαθούν με ζήλο να τις αποδείξουν τέτοιες, απέτυχαν να υποταχθούν στη δικαιοσύνη του Θεού και του λόγου του.

11. Πώς το Ρωμαίους 10:2, 3 ταιριάζει στις ψευδείς θρησκείες σήμερα, και σε ποια ακρότητα μπορούν ακόμη να φθάσουν;

¹¹ Αυτό συμβαίνει με πάρα πολλές ψευδείς θρησκείες σήμερα. Έχουν τα «πιστεύω» των και τις δογματικές των πεποιθήσεις, αποσπούν εδάφια από τη σειρά τους για να υποστηρίξουν τις δοξασίες των και παραμερίζουν όλα τα εδάφια που αντιλέγουν. Με ζήλο επιμένουν να συνιστούν τις πεποιθήσεις των ως ορθές, μη επιτρέποντας να έχη ο λόγος του Θεού την τελική γνώμη επάνω στο ζήτημα και μη προσέχοντας αυτόν τον λόγον στην πληρότητά του, αλλά κάνοντας επιλογή των μερών εκείνων που ταιριάζουν στο σκοπό τους και διαστρέφοντας εκείνα που δεν ταιριάζουν, αντί να συμμορφώσουν την πίστι τους προς τον αδιάστρεπτον, αστρέβλοτον, καθαρόν λόγον της αληθείας των Γραφών. Αυτοί έχουν έλλειψι πραότητος και δεν είναι ευδίδακτοι. Είναι υπερήφανοι, είναι πείσμονες, αρνούνται να παραδεχθούν το ορθόν. Με το να προσκολλώνται επίμονα στην ιδιογνωμοσύνη τους με θρησκευτική πίστι, γίνονται ειδωλολάτραι σύμφωνα με τον θείον κανόνα. Μπορούν ακόμη να φθάσουν στην ακρότητα να φονεύσουν έναν από τους αληθινούς μάρτυρας του Ιεχωβά, νομίζοντας ειλικρινώς ότι έτσι πράττοντας υπηρετούν τον Θεόν. Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Έρχεται ώρα, καθ’ ην πας όστις σας θανατώση θέλει νομίσει ότι προσφέρει λατρείαν εις τον Θεόν. Και ταύτα θέλουσι σας κάμει, διότι δεν εγνώρισαν τον Πατέρα, ουδέ εμέ.» Εν τούτοις, η ειλικρίνειά των δεν καθιστά τον φόνον ορθόν.—Ιωάννης 16:2, 3.

12. Γιατί η Βίβλος είναι τόσο αναγκαία τώρα;

¹² Αν η ειλικρίνεια ήταν ο αποφασιστικός παράγων, γιατί ο Θεός να μπη στη φροντίδα να προμηθεύση τη Βίβλο; Θα μπορούσε να κυττάζη την καρδιά και να κρίνη ανάλογα με την ειλικρίνεια ή ανειλικρίνεια, και να σώζη ή να καταστρέφη με βάσι το στοιχείον αυτό. (1 Σαμουήλ 16:7) Ακριβής γνώσις είναι αναγκαία, η δε έλλειψίς της έφερε σε καταστροφή καθ’ ομολογίαν δούλους του Ιεχωβά: «Ο λαός μου ηφανίσθη δι’ έλλειψιν γνώσεως· επειδή συ απέρριψας την γνώσιν, και εγώ απέρριψα σε.» (Ωσηέ 4:6) Επομένως ο Ιεχωβά Θεός επρομήθευσε την Βίβλο για να οδηγή τα βήματά μας: «Λύχνος εις τους πόδας μου είναι ο λόγος σου, και φως εις τας τρίβους μου.» (Ψαλμός 119:105· Ιερεμίας 10:23) Δεν είναι μια περιττή προμήθεια που μπορεί να τεθή κατά μέρος χάριν προσωπικών ιδεών ή ατομικού θελήματος ή δογματικών συμβόλων πίστεως. Όλες οι θρησκευτικές οργανώσεις του «Χριστιανικού κόσμου» δεν είναι απλώς διάφοροι δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο τόπο σωτηρίας. Είναι ο δρόμος της καταστροφής που είναι αρκετά ευρύς για να συμβιβάζεται με τα πολλά και γεμάτα ελιγμούς ίχνη των εκατοντάδων διαφορετικών δογμάτων και θρησκευμάτων, ενώ ο δρόμος που οδηγεί στη ζωή είναι τόσο στενός και περιωρισμένος ώστε δεν επιτρέπει παρέκκλισι από τα καθοδηγητικά παραγγέλματα της Γραφής: «Εισέλθετε δια της στενής πύλης· διότι πλατεία είναι η πύλη, και ευρύχωρος η οδός η φέρουσα εις την απώλειαν, και πολλοί είναι οι εισερχόμενοι δι’ αυτής. Επειδή στενή είναι η πύλη, και τεθλιμμέ_νη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν, και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν.»—Ματθαίος 7:13, 14.

13. Ποιος είναι ο χάρτης του δρόμου του Χριστιανού, και που μόνο προσαρμόζονται οι πολλοί ψευδείς θρησκευτικοί δρόμοι;

¹³ Οι πολλοί διαφορετικοί θρησκευτικοί δρόμοι δεν οδηγούν στον ίδιο τόπο, όπως και οι πολλοί διαφορετικοί αυτοκινητόδρομοι. Τα παραπάνω λόγια του Ιησού δείχνουν ότι η μεγάλη πλειονότης των θρησκευτικών δρόμων είναι δρόμοι που καταλήγουν στο θάνατο. Η Γραφή είναι ο χάρτης του δρόμου του Χριστιανού και δείχνει, και το στενό δρόμο που οδηγεί στη ζωή, και τον πλατύν δρόμο που οδηγεί στην καταστροφή. Πολλές διαφορετικές θρησκευτικές οργανώσεις προσπάθησαν να επιβάλουν και θέσουν επάνω από τη Γραφή τους δικούς των θρησκευτικούς δρόμους που αποτελούνται από τελετουργίες και σύμβολα πίστεως. Ο πλατύς δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή είναι αρκετά ευρύχωρος για να περιλάβη όλους αυτούς τους ψευδείς θρησκευτικούς δρόμους, αλλά κανείς απ’ αυτούς πράγματι δεν εξισώνεται με τον στενό και περιωρισμένο δρόμο που οδηγεί στη ζωή. Η προσθήκη των ιχνών της παραδόσεως και των συμβόλων πίστεως μπορεί να κάνη τον δήθεν δρόμον σωτηρίας να φαίνεται πλατύς και άνετος και ελκυστικός. Αλλά καταλήγει στο θάνατο.

14. Ποιο παράδειγμα δίδεται, με ποιες ερωτήσεις;

¹⁴ Εξετάστε αυτό το παράδειγμα. Μπορεί να ταξιδεύετε στο αυτοκίνητό σας, έχοντας στο νου σας κάποιον προορισμό. Έχετε ένα χάρτην των δρόμων, αλλά δεν απασχοληθήκατε να τον κυττάξετε. Κάποιος σας έδειξε το δρόμο που πρέπει να πάρετε. Εμπιστεύεσθε σ’ αυτόν απεριόριστα, πιστεύοντας ειλικρινώς ότι ο δρόμος, στον οποίον σας κατηύθυνε, είναι ορθός. Αλλά υποθέστε ότι δεν είναι. Αν ακολουθήσετε αυτόν τον εσφαλμένο δρόμο, πιστεύοντας ειλικρινώς ότι θα σας φέρη στο μέρος που επιθυμείτε να πάτε, θα κάμη τάχα η απλή σας ειλικρίνεια να τερματισθή ο δρόμος στον προορισμό που επιθυμείτε; Αν βρίσκεσθε στον εσφαλμένο δρόμο και δεν το ξέρετε, θα εκτιμούσατε το να σας υποδείξη το σωστό δρόμο ένα άλλο πρόσωπο; Ή θα εθυμώνατε; Θα θεωρούσατε αυτό το πρόσωπο μισαλλόδοξο; Θα θεωρούσατε ότι δείχνει έχθρα εναντίον εκείνου που σας ωδήγησε εσφαλμένα στην πρώτη κατεύθυνσι; Θα το πιστεύατε το πρόσωπο αυτό αν θα μπορούσε να σας δείξη πού ήταν το σφάλμα σας, ανατρέχοντας στο χάρτη των δρόμων που έχετε; Ή υπερηφάνεια και ισχυρογνωμοσύνη θα σας εμπόδιζε να αναγνωρίσετε το λάθος σας και θα σας ωθούσε με πείσμα στον εσφαλμένο δρόμο; Δύσκολα θα πέρνατε μια τέτοια γελοία στάσι.

15. Πώς αυτό το παράδειγμα εφαρμόζεται σε πολλούς που ταξιδεύουν επάνω σε εσφαλμένους θρησκευτικούς δρόμους, και τους αποδεικνύει γελοίους και επιλήσμονας του θείου χάρτου των δρόμων;

¹⁵ Εν τούτοις, πολλά άτομα που ταξιδεύουν στους εσφαλμένους θρησκευτικούς δρόμους, λαμβάνουν αυτή ακριβώς τη γελοία στάσι. Δεν οδηγούνται από το χάρτη του θείου δρόμου, την Αγία Γραφή. Ακολουθούν τις δικές των ιδέες ή τις κατευθύνσεις κάποιου κληρικού ή κάποιας θρησκευτικής οργανώσεως, πιστεύοντας ειλικρινώς ότι πράττοντας τούτο θα φθάσουν στον ουρανό. Αν τους πήτε ότι βρίσκονται στον εσφαλμένο δρόμο, θα θεωρηθήτε ένας φανατικός, ένας που νομίζει πώς τα ξέρει όλα, ένας που σπείρει μισαλλοδοξία. Παίρνετε τη Γραφή σας. Τους διαβάζετε, «Η ψυχή η αμαρτήσασα, αυτή θέλει αποθάνει.» Αυτοί, εν τούτοις, εμμένουν στη δογματική κατεύθυνσι ότι η ψυχή είναι αθάνατη. Τους διαβάζετε, «Η πνοή αυτού εξέρχεται· αυτός επιστρέφει εις την γην αυτού· εν εκείνη τη ημέρα οι διαλογισμοί αυτού αφανίζονται. . . . Οι νεκροί δεν γνωρίζουσιν ουδέν.» Αυτοί, εν τούτοις, αρπάζουν ακόμη σφικτότερα την άποψι του δόγματός των ότι οι νεκροί βρίσκονται σε συνειδητή κατάστασι. Τους διαβάζετε, «Ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος.» Αυτοί, εν τούτοις, βαδίζουν αδίστακτα πάνω στα ίχνη του δογματικού των «πιστεύω» που λέγει ότι ο μισθός της αμαρτίας είναι αιώνια βάσανα. Τους διαβάζετε, «Η γη διαμένει εις τον αιώνα.» Αυτοί ωστόσο προσκολλώνται σφικτά στη διδασκαλία του κληρικού των ότι η γη θα καή. Τους δείχνετε υπομονητικά τη γραμμή της αληθινής λατρείας μέσα στο Βιβλικό χάρτη των δρόμων, τους δείχνετε τη θεόπνευστη προειδοποίησι ότι ο δρόμος αυτός θα συνεσκοτίζετο και θα ηκυρώνετο από τις παραδόσεις και τα δόγματα ψευδών θρησκευτικών ηγετών, και όμως αρνούνται να μετακινηθούν από τον εσφαλμένο δρόμο και η έξαψις του θυμού των και η ισχυρογνωμοσύνη των και η υπερηφάνειά των, κλείνουν δυνατά τη θύρα της διανοίας των. Ειλικρινείς; Ίσως· αλλά το ότι ακολουθούν τυφλά τους τυφλούς οδηγούς των, θα τους οδηγήση στο λάκκο της καταστροφής αντί να τους φέρη στον επιθυμητό τους προορισμό.—Ψαλμός 146:4, Α.Σ.Μ.· Εκκλησιαστής 1:4· 9:5· Ιεζεκιήλ 18:4· Ματθαίος 15:1-9· Ρωμαίους 6:23.

16. Ποια Γραφικά εδάφια δείχνουν ότι η ειλικρίνεια μόνη είναι ανεπαρκής;

¹⁶ Υπάρχουν πολυάριθμα Γραφικά εδάφια που βεβαιώνουν την αλήθεια ότι η ειλικρίνεια μόνη είναι ανεπαρκής. «Υπάρχει οδός ήτις φαίνεται ορθή εις τον άνθρωπον, αλλά τα τέλη αυτής φέρουσιν εις θάνατον. Ο βαδίζων εις την εσφαλμένην οδόν πρέπει να υποστή τας συνεπείας.» (Παροιμίαι 14:12, 14, Μ.Μ.) Ο δρόμος που νομίζεται ότι είναι ορθός, μπορεί ωστόσο να οδηγή στο θάνατο, και το ότι απλώς νομίζει κανείς ότι είναι ορθός, δεν του παρέχει διαφυγή από τις συνέπειες μιας κακής πορείας. «Η οδός του άφρονος είναι ορθή εις τους οφθαλμούς αυτού· ο δε ακούων συμβουλάς είναι σοφός.» (Παροιμίαι 12:15) Η ανεξάντλητη πηγή υγιούς συμβουλής είναι ο λόγος του Θεού, και οι αληθινοί δούλοι του Ιεχωβά επάνω στη γη τον προσέχουν και τον διακηρύττουν, φρόνιμοι δε άνθρωποι τον ακούουν και συμμορφώνονται μ’ αυτόν, αλλά οι άφρονες προχωρούν με έπαρσι στη δική τους πείσμονα κατεύθυνσι. «Όστις αποκτά σοφίαν, είναι φίλος του εαυτού του·. . . Είναι πολλοί λογισμοί εν τη καρδία του ανθρώπου· η βουλή όμως του Κυρίου, εκείνη θα υπερισχύση.» (Παροιμίαι 19:8, 21, Μ.Μ. ) Πρέπει λοιπόν ν’ αποκτήσωμε σοφία αν πρόκειται να είμεθα φίλοι του εαυτού μας, μη επιτρέποντας να συγκρούωνται με τον Θεό οι ιδέες μας και τα σχέδιά μας. Μπορεί να σχεδιάζωμε τα πράγματα κατά ένα τρόπο, αλλ’ ο Ιεχωβά δεν δεσμεύεται από τα σχέδιά μας. Ο σκοπός του είναι να δώση ζωή σ’ εκείνους που υπακούουν σ’ αυτόν, και όχι σ’ εκείνους που υπακούουν στον εαυτό τους· ο σκοπός του δε σ’ αυτό το ζήτημα της σωτηρίας θα υπερισχύση. «Πάσαι αι οδοί του ανθρώπου φαίνονται ορθαί εις τους οφθαλμούς αυτού· πλην ο Αιώνιος έχει την ετυμηγορίαν επί της ζωής του.» (Παροιμίαι 21:2, Μ.Μ.) Δεν είναι, λοιπόν, η ειλικρίνεια του ανθρώπου στις δικές του κατευθύνσεις που υπολογίζεται για ζωή ή για θάνατο, αλλά είναι το θέλημα του Ιεχωβά σ’ αυτό το ζήτημα, που κανονίζει την ετυμηγορία. Όλη η ειλικρίνεια του κόσμου δεν θα μεταβάλη τους δρόμους των ανθρώπων και των ψευδών θρησκειών που οδηγούν στο θάνατο, σε δρόμους που οδηγούν σε αιώνια ζωή στο νέο κόσμο του Ιεχωβά!

Η ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΖΩΗΣ

17. Από ποια πηγή μαθαίνουν οι άνθρωποι το σωστό δρόμο, και έχουν όλοι καιρό γι’ αυτό;

¹⁷ Πώς πρόκειται να προσδιορίσωμε την πορεία της ενεργείας που θα μας οδηγήση στο σωστό δρόμο, που θα δείξη ότι εκλέγομε να ζήσωμε στο νέο κόσμο; Αυτό δεν είναι εκείνο που λέγει ένας Καθολικός ιερεύς, ή εκείνο που λέγει ένας Διαμαρτυρόμενος κήρυξ, ή εκείνο που λέγει ένας Ιουδαίος ραββίνος, ή ακόμη εκείνο που λέγει ένας από τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Δεν είναι εκείνο που λέγει ένας κοσμικός άρχων, ή εκείνο που διαβάζετε στην εφημερίδα ή ακούτε στο ραδιόφωνο ή βλέπετε με την τηλεόρασι—δεν είναι εκείνο με το οποίο οποιοσδήποτε απ’ αυτούς τους αγωγούς προπαγάνδας βάλλει σαν με πυκνά πυρά κατά της διανοίας μας. Δεν είναι εκείνο που άνθρωποι λέγουν· είναι εκείνο που ο Ιεχωβά Θεός λέγει στον λόγον Του. Ας εκφρασθή κατηγορηματικά ο Θεός! Ας μιλήση για τον εαυτό του! Ας ακουσθή μέσω του λόγου του. Μελετήστε τη Γραφή! Μερικοί θα δικαιολογηθούν όχι ικανοποιητικά, με το να πουν, «Είμαι πολύ απασχολημένος.» Αλλά πόσον χρόνον δαπανούν τα άτομα αυτά διαβάζοντας εφημερίδες; ακούοντας το ραδιόφωνο; κυττάζοντας στην τηλεόρασι; διαβάζοντας μυθιστορήματα; βλέποντας κινηματογράφο; ή επιδιώκοντας τέρψεις με άλλους τρόπους; Έχουν μια πτωχή αντίληψι των αξιών. Ένας άνθρωπος σπουδάζει επτά ή οκτώ χρόνια για να μάθη να γίνη ένας χειρούργος, αλλά αρνείται να δαπανήση επτά ή οκτώ λεπτά της ώρας για να σπουδάση να γίνη δούλος του Ιεχωβά. Είναι όλος μάτια για τα σημάδια του δολλαρίου που οδηγούν σ’ ένα επάγγελμα με μεγάλο μισθό, αλλά τυφλός στα Βιβλικά σημάδια του δρόμου που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Είναι όλος αυτιά όταν μιλή το χρήμα, αλλά κωφός όταν μιλή ο λόγος του Θεού. Εν τούτοις, υπάρχουν πολλές εκατοντάδες χιλιάδων από τα πολλά εκατομμύρια της γης, που θα διαθέσουν χρόνον για ν’ ακούσουν και να μάθουν και να κερδίσουν το δικαίωμα να ζουν.

18. Ποια πορεία ενεργείας ανακαλύπτουν οι πράοι ότι οδηγεί σε ζωή στο νέο κόσμο;

¹⁸ Καθώς μελετούν οι πράοι αυτοί, μαθαίνουν ότι η βασιλεία του Χριστού είναι η μόνη ελπίς του ανθρωπίνου γένους. Διαβάζουν για τις συνθήκες που θα υπήρχαν στη γη όταν θα εγκαθιδρύετο αυτή η αόρατη βασιλεία στους ουρανούς, και κυττάζουν γύρω τους και βλέπουν ότι ο σημερινός καιρός είναι ο καιρός αυτός, οι έσχατες ημέρες του κόσμου του Σατανά και οι εισερχόμενες ημέρες του νέου κόσμου του Ιεχωβά. Μαθαίνουν επίσης ότι πρέπει να κηρύξουν αυτά τα καλά νέα στους άλλους, στους δρόμους, από θύρα σε θύρα, στις κατοικίες, σε δημόσιες συναθροίσεις, αποδεικνύοντας έτσι την αγάπη τους για τον Θεό με το να υπακούουν στις εντολές του. Ο Ιησούς το έπραξε αυτό· πρέπει να το πράξουν και οι ακόλουθοί του. (Ματθαίος 24:14· Λουκάς 8:1· 13:26· Πράξεις 5:42· 17:17· 20:20) Η πιστή αυτή πορεία θα επιφέρη καταδίωξι, αλλά υπομονή ως το τέλος θα φέρη ζωή στο νέο κόσμο.—Ματθαίος 5:10-12· 24:9-13· 2 Τιμόθεον 3:12· 4:2.

19. Σε ποιους δεν θα άρεσε η ζωή στο νέο κόσμο;

¹⁹ Δεν θα υπομείνουν όλοι την καταδίωξι που προηγείται της ζωής στο νέο κόσμο. Πράγματι, πρέπει ν’ αναγνωρισθή ότι δεν θα άρεσε εν τούτοις σε όλους η ζωή σ’ αυτόν το νέο κόσμο. Αν η ιδέα που έχουν για την ευχαρίστησι είναι το να ρουφούν και να κατεβάζουν καπνό στους πνεύμονάς των, ή να μυρίζωνται ναρκωτικά στα ρουθούνια των, ή να χύνουν οινοπνευματώδη ποτά στους λάρυγγας των σαν να ήταν νερό, ή να υπερπληρούν το στομάχι τους με πλούσιες τροφές ώσπου να μην μπορούν να καταπιούν ούτε μια μπουκιά επί πλέον, τότε δεν θα τους άρεσε αυτός ο νέος κόσμος. Αν πάντοτε ζητούν τη γυναίκα του πλησίον των, ή ζητούν διαζύγιο από τη δική τους, ή θέλουν να κλέπτουν κάτι, από τον συνάνθρωπο τους, ή επιθυμούν να πυροβολούν κάποιον μ’ ένα κανόνι, ή να καίουν ανθρώπους με φλογοβόλα, ή να κομματιάζουν γυναίκες και παιδιά με βόμβες, τότε δεν θα τους άρεσε αυτός ο νέος κόσμος. Αν λαχταρούν να ιδούν πόσον υλικό πλούτο μπορούν να συσσωρεύσουν εις βάρος των άλλων, ή πόση κολακεία πλασμάτων μπορούν ν’ απολαύσουν με το να είναι πομπώδεις κληρικοί, ή πόσους ανθρώπους μπορούν να διατάσσουν ή να φονεύουν ως αλαζονικές στρατιωτικές μορφές, τότε δεν θα τους ευχαριστούσε καθόλου ο νέος κόσμος. Καμμιά απ’ αυτές τις δράσεις δεν θα υπάρχη εκεί.

20. Σε ποιους θα άρεσε η ζωή τότε;

²⁰ Αλλά, αντιθέτως, αν θα σας άρεσε να ‘κυριεύσετε ‘ τη γη, να την μεταμορφώσετε σε αγρούς που να παράγουν τροφές ή σε πάρκα που να προσφέρουν ομορφιά, αν θα σας άρεσε να κάμετε τις ερήμους ν’ ανθούν, να δήτε τ’ αγκάθια και τους τριβόλους να κάνουν τόπο στα έλατα και στις μυρτιές, να φυλάξετε κατάλληλα μερικές εκτάσεις πυκνών δασών ή μεγαλοπρεπών βουνών ως κατοικίες πολλών ζώων και ως σιωπηλούς υμνητάς του Δημιουργού, τότε θα σας άρεσε ο νέος κόσμος. Αν θα σας ευχαριστούσε να ασκήτε εξουσία πάνω στα ζώα, όχι με όπλα ή μαστίγια ή φραγμούς, αλλά με αγάπη και αμοιβαία εμπιστοσύνη· αν ποθητέ τον καιρό που η άρκτος και το μοσχάρι θα κοίτωνται μαζί, η λεοπάρδαλις και το κατσικάκι θα βόσκουν μαζί, που το λιοντάρι θα τρώγη άχυρο σαν το βόδι, και αν θα σας άρεσε να δήτε την ημέρα που όλα αυτά τα ζώα θ’ ακολουθούν πειθήνια την καθοδήγησι ενός μικρού παιδιού, τότε θα σας αρέση ο νέος κόσμος. Αν η καρδιά σας λαχταρά τον καιρό που οι μάχαιρες θα σφυρηλατηθούν σε υνία και οι λόγχες σε δρέπανα, που δεν θα υπάρχουν στρατιωτικές σχολές, ούτε εκμάθησις του πολέμου, ούτε κατασκευή βομβών, ούτε υποκινηταί του πολέμου, τότε θα ευχαριστήτε τον Θεό γι’ αυτόν τον νέο κόσμο του, στον οποίον θα γίνη αυτή η μεταβολή. Αν εύχεσθε για τον καιρό που θα εκλείψη η καταδυναστευτική πολιτική διακυβέρνησις και η εμπορική απληστία θα αποτυγχάνη, που οι άνθρωποι θα κτίσουν δικά τους σπίτια και θα κατοικήσουν σ’ αυτά και θα διαμένουν με ειρήνη κάτω από την άμπελό τους και από τη συκιά τους, που η γη θ’ αντηχή από τις χαρούμενες φωνές των παιδιών και θα δονήται από τα διεγερτικά άσματα των πουλιών, και ο αέρας θα φαιδρύνεται από την ευωδιά των ανθέων, τότε θα αποβλέπετε με συγκίνησι στο νέο κόσμο. Αν είναι η εγκάρδια ελπίδα σας να δήτε την ημέρα που ο χωλός θα πηδά σαν ελάφι, ν’ ακούσετε τη γλώσσα του μουγγού να ψάλλη, να δήτε τα μάτια του τυφλού ν’ ανοίγουν, τ’ αυτιά του κωφού ν’ ακούουν, να δήτε το στεναγμό και την κραυγή να κάνουν τόπο στο χαμόγελο, και τα δάκρυα και το πένθος να κάνουν τόπο στο γέλιο, και τον πόνο και το θάνατο να κάνουν τόπο στην υγεία και στην αιώνια ζωή, τότε δεν υπάρχει τίποτε που θα το αφήσετε να εμποδίση το δρόμο σας που θα σας φέρη στον ευλογημένο νέο κόσμο όπου οι συνθήκες αυτές θα υπάρχουν για πάντα.—Ησαΐας 2:4· 11:6-9· 35:1-10· 55:13· 65:17-25· Αποκάλυψις 21:1, 4.

21. Τι πρέπει να είμεθα πρόθυμοι να κάμουμε, και τι πρέπει τώρα να εκτιμήσωμε;

²¹ Τις περισσότερες από τις είκοσι τέσσερες ώρες της ημέρας δαπανούμε τώρα για να διατηρήσουμε τους εαυτούς μας ζωντανούς. Οκτώ από αυτές τις ώρες τις περνούμε στον ύπνο. Οκτώ ακόμη δαπανούμε στην εργασία, για να κερδίσωμε τα προς συντήρησίν μας υλικά μέσα και να παραμείνουμε σ’ αυτή τη ζωή που είναι γεμάτη από πόνο και απογοήτευσι. Επί πόσον καιρό θα εργασθούμε για να κερδίσωμε ζωή στο νέο κόσμο; Οκτώ ώρες την ημέρα; Είναι τάχα η νέα ζωή τρεις φορές αξιολογώτερη από την παλαιά, ώστε ν’ αξίζη είκοσι τεσσάρων ωρών εργασία προς χάριν της; Δεν είναι τρεις φορές καλύτερη, ή εκατό φορές καλύτερη, ή χίλιες φορές καλύτερη. Είναι τόσο καλύτερη που δεν ταιριάζει να συγκριθή με την παρούσα ζωή. Πρέπει να τα αφιερώσωμε όλα, να μην κατακρατήσωμε τίποτε, επιδιώκοντας την πορεία που θα κερδίση τη ζωή αυτή για μας. Πρέπει να εκτιμήσωμε ότι η πορεία αυτή δεν είναι η ειλικρινής επιτέλεσις του αγαθού όπως εμείς το βλέπομε, ή η ειλικρινής συμμόρφωσις προς μια μορφή λατρείας όπως την βλέπει κάποια ανεγνωρισμένη θρησκευτική οργάνωσις, αλλά πρέπει να διακρίνωμε ότι μόνο η ειλικρινής επιτέλεσις του θελήματος του Θεού που εκτίθεται στον λόγον του, τη Γραφή, θα μας θέση στην πορεία που οδηγεί σε ζωή στο νέο κόσμο. Σ’ αυτή την ημέρα της κρίσεως, που ο Χριστός ο Βασιλεύς διαιρεί τους ανθρώπους όλων των εθνών όπως ένας ποιμήν χωρίζει τα πρόβατα από τα ερίφια, πρέπει να εκτιμήσωμε ότι όλα τα άτομα καθορίζουν τον αιώνιο προορισμό τους. Με βάσι εκείνο που κάνουν ή με βάσι εκείνο που δεν κάνουν, εκλέγουν τη ζωή ή το θάνατο. (Ματθαίος 25:31-46) Τώρα είναι ο καιρός της εκλογής. Η εκλογή σας είναι για ζωή ή για θάνατο; Ποια απάντησι δίνει η πορεία της ενεργείας σας;

Ιεχωβά, τις θέλει κατοικήσει εν τη σκηνή σου; τις θέλει κατοικήσει εν τω όρει τω αγίω σου; Ο περιπατών εν ακεραιότητι, και εργαζόμενος δικαιοσύνην, και λαλών αλήθειαν εν τη καρδία αυτού.—Ψαλμός 15:1, 2, Α.Σ.Μ.