Οι «Έσχατες Ημέρες»​—Τι Σημαίνουν για Σας

ΧΩΡΙΣ αμφιβολία έχετε ακούσει την έκφρασι «έσχατες ημέρες.» Πολλοί άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι μ’ αυτήν εξαιτίας της χρήσεώς της που γίνεται στον Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή. Αλλά επειδή η έκφρασις έχει ένα τόνο συμφοράς και προαγγέλλει καταστροφή, είναι συχνά ένα ανεπιθύμητο θέμα. Μερικά άτομα ακόμη και χλευάζουν με το ότι μπορεί να υπάρξη ένα τέτοιο πράγμα και κλείνουν τις διάνοιές των όταν εγείρεται το Βιβλικό θέμα των «εσχάτων ημερών.» Εν τούτοις, αποτελεί γεγονός ότι πολλά πράγματα φθάνουν στο τέλος των, και, επομένως, λαμβάνουν πείρα των τελευταίων των ημερών.

Παραδείγματος χάριν, άνθρωποι εισέρχονται στις έσχατες ημέρες της ζωής των, ή κάποιας μορφής της ζωής των. Αν επισκεφθήτε μια μεγάλη βιβλιοθήκη και ρίξετε μια ματιά στον κατάλογό της, θα βρήτε βιβλία επάνω σε θέματα όπως «Οι τελευταίες Ημέρες του Καρόλου Β΄.» «Οι τελευταίες Ημέρες της Μαρίας Αντουαννέτας,» «Οι Τελευταίες Ημέρες του Στρατηγού Γκραντ,» «Οι Τελευταίες Ημέρες του Αβραάμ Λίνκολν,» «Οι Τελευταίες Ημέρες του Χίτλερ,» και άλλα. Ασφαλώς κανείς δεν αμφιβάλλει ότι οι άνθρωποι λαμβάνουν πείρα των «εσχάτων ημερών» της ανθρωπίνης ζωής!

Και άλλα πράγματα, επίσης, λαμβάνουν πείρα των εσχάτων ημερών των. Έτσι σε μερικές βιβλιοθήκες θα βρήτε, επίσης βιβλία με τον τίτλο «Οι Τελευταίες Ημέρες της Σεβαστουπόλεως.» «Οι Τελευταίες Ημέρες της Πομπηίας» και «Οι Τελευταίες Ημέρες της Ηράκλειας.» Ένας καταστρεπτικός πόλεμος κατά καιρούς επιφέρει το τέλος της συνήθους λειτουργίας μιας πόλεως, όπως συνέβη στην πόλι της Σεβαστουπόλεως στη Μαύρη Θάλασσα στη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Ή μια ηφαιστειακή καταστροφή μπορεί να ενταφιάση μια πόλι μαζί με τους κατοίκους της σε ανυπαρξία, όπως η έκρηξις του Όρους Βεζουβίου επέφερε τον ενταφιασμόν των πόλεων Πομπηίας και Ηράκλειας το 79 μ.Χ.

Αλλά, όχι μόνο άτομα και πόλεις, αλλά ολόκληρα έθνη και αυτοκρατορίες έλαβαν πείρα των τελευταίων ημερών της υπάρξεώς των. Πριν από λίγες μόλις γενεές ισχυρά Ινδικά έθνη διέτρεχαν τις πεδιάδες των δυτικών Ηνωμένων Πολιτειών, ζώντας μια απλή νομαδική ζωή. Αλλά τώρα χάθηκαν, τους έθεσε εκτός υπάρξεως η πορεία προς δυσμάς του λευκού ανθρώπου. Ο Ρόμπερτ Μ. Άτλεϋ, στο πρόσφατο βιβλίο του Οι Τελευταίες Ημέρες του Έθνους των Σιου, περιγράφει τις τελικές συγκρούσεις και γεγονόνα που επέφεραν το τέλος του κάποτε ισχυρού αυτού Ινδικού έθνους.

Δεν είναι ασύνηθες παλαιές κυβερνήσεις ή συστήματα διακυβερνήσεως να λαμβάνουν πείρα των τελευταίων ημερών των, και, κάποτε ν’ αντικαθίστανται από νέες. Αυτό παρατηρείται στο βιβλίο Οι Τελευταίες Ημέρες της Γαλλικής Μοναρχίας. «Τον Αύγουστο του 1788,» γράφει ο συγγραφεύς, «οι ημέρες του παλαιού [Γαλλικού] πολιτεύματος έληξαν, και άρχισε μια νέα τάξις.» Ένα ακόμη πιο πρόσφατο βιβλίο, Οι Τελευταίες Ημέρες της Βρεττανικής Κυριαρχίας (στην Αγγλική), περιγράφει τις τελικές ημέρες της Αγγλικής εξουσίας στη χώρα των Ινδιών. Και ένα βιβλίο με ευρεία δημοσιότητα που εξεδόθη ακριβώς πέρυσι (στην Αγγλική) Οι Τελευταίες 100 Ημέρες, περιγράφει τις τελευταίες ημέρες της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας.

ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΠΑΡΑΝΟΗΣΙ

Η έκφρασις «έσχατες ημέρες» είναι σαφώς ένα σύνηθες θέμα. Ώστε το να χλευάση ένας επειδή στη Γραφή γίνεται μνεία των «εσχάτων ημερών» είναι ασφαλώς αδικαιολόγητο. Εν τούτοις, εφόσον αυτή η έκφρασις μπορεί, να έχη ποικίλες σημασίες, είναι εύκολο απληροφόρητα ή κακοπληροφορημένα άτομα ν’ αντλήσουν εσφαλμένα συμπεράσματα και να φθάσουν σε παρανοήσεις.

Παραδείγματος χάριν, ένα άτομο θα μπορούσε να συμπεράνη από τον τίτλο του βιβλίου Οι Τελευταίες Ημέρες του Ρίτσαρντ Νίξον ότι αυτός ο άνθρωπος πέθανε. Αλλά αυτό δεν αληθεύει, διότι σ’ αυτή την περίπτωσι η έκφρασις «τελευταίες ημέρες» δεν αναφέρεται στις τελευταίες ημέρες της ζωής αυτού του ανθρώπου, όπως είναι η γενική περίπτωσις, αλλά σ’ ένα επεισόδιο ή μια φάσι της ζωής του. Οι πόλεις της Σεβαστουπόλεως και της Πομπηίας θα μπορούσαν να ληφθούν ως άλλα παραδείγματα. Μολονότι και οι δύο τους έλαβαν πείρα ‘τελευταίων ημερών,’ τ’ αποτελέσματα ήσαν τελείως διάφορα. Η Πομπηία και κάθε άνθρωπος που παρέμεινε εντός της πόλεως εξαλείφθηκαν, και η Πομπηία κείται ακόμη σ’ ερείπια ύστερ’ από 1.900 περίπου χρόνια. Εξ άλλου, η Σεβαστούπολις, μολονότι υπέστη μεγάλη καταστροφή, ανοικοδομήθηκε και είναι τώρα μια πόλις 100.000 και πλέον κατοίκων που ευημερεί.

Έτσι άνθρωποι μη εξοικειωμένοι με τα περιστατικά ενός ζητήματος μπορούν εύκολα να παρανοήσουν τη σημασία της εκφράσεως «έσχατες ημέρες.» Αυτό αληθεύει, επίσης, σχετικά με τη χρήσι του όρου στη Βίβλο. Πολλά άτομα έχουν μια τελείως εσφαλμένη εντύπωσι όσον αφορά το τι εννοεί η Γραφή όταν ομιλή για τις «έσχατες ημέρες.» Εν τούτοις, είναι πολύ σπουδαίο να γνωρίζωμε την αλήθεια γι’ αυτό το θέμα. Τι είναι οι «έσχατες ημέρες»; Τίνος; Μπορούν ν’ αποφευχθούν; Πρέπει να τις βλέπωμε με φρίκη; Τι σημαίνουν για σας;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ «ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ»;

Στη Δευτέρα προς Τιμόθεον επιστολή, τρίτο κεφάλαιο, πρώτο εδάφιο, η Γραφή εξηγεί: «Γίνωσκε δε τούτο, ότι εν ταις εσχάταις ημέραις θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί.» Επίσης στη Δευτέρα Επιστολή του Πέτρου, τρίτο κεφάλαιο, εδάφια τρία και τέσσερα, η Γραφή λέγει: «Τούτο πρώτον γνωρίζοντες, ότι θέλουσιν ελθεί εν ταις εσχάταις ημέραις εμπαίκται, περιπατούντες κατά τας ιδίας αυτών επιθυμίας· και λέγοντες, Πού είναι η υπόσχεσις της παρουσίας αυτού; διότι αφ’ ης ημέρας οι πατέρες εκοιμήθησαν, τα πάντα διαμένουσιν ούτως απ’ αρχής της κτίσεως.»

Οι «έσχατες ημέρες» για τις οποίες γίνεται λόγος εδώ στη Γραφή, είναι προφανώς μια σπουδαία περίοδος στην ιστορία η οποία επρόκειτο να σημειωθή με ασυνήθεις θλίψεις, ναι «καιροί κακοί.» Εν τούτοις, η Γραφή δείχνει ότι, παρ’ όλες τις αποδείξεις ότι οι «έσχατες ημέρες» είναι πλησίον, οι άνθρωποι δεν θα το πίστευαν. Αντιθέτως, θα εχλεύαζαν: ‘Πού είναι αυτή η υποσχεμένη παρουσία του Θεού; Δεν θα έλθη στις ημέρες μας. Όλα τα πράγματα εξακολουθούν όπως ήσαν πάντοτε.’

Ο Ιησούς Χριστός ωμίλησε επίσης με αλάνθαστο τρόπο για τις «έσχατες ημέρες.» Όταν ήταν στη γη οι μαθηταί του τον επλησίασαν ιδιαιτέρως και τον ερώτησαν: «Ειπέ προς ημάς, πότε θέλουσι γείνει ταύτα; και τι το σημείον της παρουσίας σου, και της συντελείας του αιώνος [του τέλους του κόσμου, Μετάφρασις Βασιλέως Ιακώβου];» (Ματθ. 24:3) Ή, όπως αποδίδει ακριβέστερα αυτή την ερώτησι μια σύγχρονος μετάφρασις: «Τι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του συστήματος πραγμάτων.» (Μετάφρασις Νέου Κόσμου) Ο Ιησούς με την απάντησί του έδειξε ότι η δευτέρα «παρουσία» του και η «συντέλεια του συστήματος πραγμάτων,» ή το «τέλος του κόσμου,» θα περιελάμβανε μια περίοδο χρόνου. Αυτή η περίοδος χρόνου αντιστοιχεί με αυτό που και η Γραφή, επίσης, ονομάζει «έσχατες ημέρες.»

ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΙΝΟΣ

Εφόσον οι «έσχατες ημέρες» και «το τέλος του κόσμου» συνδέονται έτσι στη Γραφή, πολλά άτομα πιστεύουν ότι οι «έσχατες ημέρες» σημαίνουν το τέλος των κατά γράμμα ουρανών και γης. Κατά κάποιον τρόπο, πιστεύουν, ένα τρομερό πυρ θ’ αναφλέξη τη γη και τα ουράνια σώματα, και όλα αυτά θα κατακαούν και θα μεταβληθούν σε ερημωτικές στάχτες. Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η Γραφή υποστηρίζει αυτήν την άποψι όταν, ομιλώντας για τις ‘έσχατες ημέρες’ λέγη: «Οι δε σημερινοί ουρανοί και η γη, δια του αυτού λόγου είναι αποτεταμιευμένοι, φυλαττόμενοι δια το πυρ εις την ημέραν της κρίσεως και της απωλείας των ασεβών ανθρώπων.» (2 Πέτρ. 3:3-7) Δεν είναι περίεργο ότι άτομα που έχουν μια τέτοια πίστι θεωρούν τις «έσχατες ημέρες» ως ένα κακό και ανεπιθύμητο θέμα!

Αλλά, τότε, μήπως οι «έσχατες ημέρες» σημαίνουν τις τελευταίες ημέρες του πλανήτου γη; Μήπως το «τέλος του κόσμου» σημαίνει το τέλος των κατά γράμμα ουρανών και γης; Ασφαλώς είναι παράλογο αυτός ο ωραίος πλανήτης, που ο Θεός τον ανεκήρυξε ‘καλόν λίαν’ όταν τον προετοίμασε για κατοικία του ανθρώπου, να καταστραφή πλήρως, να μεταβληθή σε στάχτες, εξαιτίας της δυστροπίας μερικών πονηρών ανθρώπων. (Γέν. 1:31) Αυτό όχι μόνο είναι παράλογο, αλλά είναι επίσης και αντιγραφικό.

Σημειώστε τι λέγει ο Λόγος του Θεού γι’ αυτό το ζήτημα: «Διότι ούτω λέγει Ιεχωβά, ο ποιήσας τους ουρανούς· αυτός ο Θεός ο πλάσας την γην και ποιήσας αυτήν· όστις αυτός εστερέωσεν αυτήν, έκτισεν αυτήν ουχί ματαίως, αλλ’ έπλασεν αυτήν δια να κατοικήται.» (Ησ. 45:18, ΜΝΚ) Ο Θεός δεν έπλασε τη γη, χωρίς λόγο, ματαίως, αλλά για να κατοικούν επάνω σ’ αυτήν δίκαιοι κάτοικοι και να την απολαμβάνουν.

Το ότι αυτός ο σκοπός του Θεού θα εκπληρωθή φαίνεται καθαρά στη Γραφή, όπου λέγει: «Οι δίκαιοι θέλουσι κληρονομήσει την γην, και επ’ αυτής θέλουσι κατοικεί εις τον αιώνα.» (Ψαλμ. 37:29) Ναι, θα είναι δυνατόν να κατοικήται αιωνίως η γη από δίκαια άτομα, διότι όπως λέγει περαιτέρω η Γραφή: ο Θεός «ο θεμελιών την γην επί την βάσιν αυτής, δια να μη σαλευθή εις τον αιώνα του αιώνος.» Επομένως, οι «έσχατες ημέρες» δεν σημαίνουν το τέλος του πλανήτου γη. Αυτή η γη, καθώς και οι ωραίοι έναστροι ουρανοί, θα παραμένουν για πάντα, ακριβώς όπως υπόσχεται η Γραφή.​—Ψαλμ. 104:5· Εκκλησ. 1:4.

Έτσι, λοιπόν, «οι ουρανοί και η γη,» που αναφέρει η Δευτέρα Επιστολή του Πέτρου τρίτο κεφάλαιο, ότι ‘φυλάττονται δια το πυρ’ στο κορύφωμα των «εσχάτων ημερών» είναι φανερό ότι δεν είναι οι φυσικοί ουρανοί και γη. (2 Πέτρ. 3:1) Αυτό φαίνεται από τα προηγούμενα εδάφια του ιδίου κεφαλαίου, τα οποία εξηγούν ότι η καταστροφή ενός αρχαίου κόσμου έλαβε χώραν όταν ο κόσμος αυτός απωλέσθη «κατακλυσθείς υπό του ύδατος.» Ασφαλώς δεν ήταν ο κατά γράμμα πλανήτης γη ο οποίος απωλέσθη στα ύδατα του κατακλυσμού της εποχής του Νώε, κι επομένως ούτε η συντέλεια του παρόντος συστήματος πραγμάτων περιλαμβάνει την καταστροφή της κατά γράμμα γης. Μάλλον, η ημέρα της κρίσεως του Θεού, στο τέλος των «εσχάτων ημερών,» θα καταλήξη στο σάρωμα των πονηρών ανθρώπων, την ‘απώλειαν των ασεβών ανθρώπων.’

Αυτό μας βοηθεί να κατανοήσωμε σε τι αναφέρεται η έκφρασις «έσχατες ημέρες»​—τίνος οι έσχατες ημέρες είναι. Είναι οι έσχατες ημέρες, όχι του φυσικού κόσμου, αλλά του παρόντος πονηρού συστήματος πραγμάτων, που αποτελείται από όλες τις οργανώσεις των ανθρώπων οι οποίοι αρνούνται, να υποταχθούν στην κατεύθυνσι του Θεού. Ναι, όλες οι επίγειες κυβερνήσεις του ανθρωπίνου γένους που αντιτίθενται στη βασιλεία του Θεού θα καταστραφούν, όπως εξηγεί η Γραφή: «Θέλει αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις εις τον αιώνα δεν θέλει φθαρή . . . θέλει κατασυντρίψει και συντελέσει πάσας ταύτας τας βασιλείας, αυτή δε θέλει διαμένει εις τους αιώνας.»​—Δαν. 2:44.

ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Αλλά πότε θα συμβή αυτό; Μήπως ζούμε τώρα στις «έσχατες ημέρες» αυτού του κοσμικού συστήματος πραγμάτων; Ναι, ζούμε! Όλες οι φυσικές αποδείξεις που εκπληρώνουν Βιβλικές προφητείες καταλήγουν σ’ αυτό το συμπέρασμα. Όπως ακριβώς πόλεις, έθνη και αυτοκρατορίες ακόμη έλαβαν στο παρελθόν πείρα των τελευταίων ημερών των, έτσι και τώρα έχομε φθάσει στο πλήρωμα του χρόνου οπότε ΟΛΑ τα έθνη και τα βασίλεια βρίσκονται, ταυτοχρόνως, στις τελευταίες ημέρες των! Πραγματικά, μπορεί να φαίνεται απίστευτο, αλλά είναι γεγονός! Η απόδειξις είναι αναμφισβήτητη.

Τα τελευταία χρόνια Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά Θεού εξήγγειλαν την προειδοποίησι ότι ο καιρός πλησιάζει, ότι αυτές οι «έσχατες ημέρες» θα λήξουν σύντομα με μια καταστροφή όμοια με τον παγγήινον κατακλυσμόν της εποχής του Νώε. Μολονότι πολλά άτομα εμπαίζουν, θυμηθήτε: Η Γραφή προείπε ότι «θέλουσιν ελθεί εν ταις εσχάταις ημέραις εμπαίκται.» Είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων να αγνοούν προειδοποιήσεις για τη διάσωσι της ζωής.

Παραδείγματος χάριν, όταν το Ηφαίστειον Βεζούβιος απέστειλε προειδοποιήσεις το 79 μ.Χ., η πλειονότης των ανθρώπων στην πόλι της Πομπηίας δεν επρόσεξε. Ενώ ολίγοι εγκατέλειψαν την πόλι με την πρώτη έκρηξι του ηφαιστείου, ένας ιστορικός λέγει: «Πολλοί από τους κατοίκους της Πομπηίας​—κυρίως οι εύποροι—​αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν πολύτιμα σπίτια και αγαθά για να ζητήσουν καταφύγιο, με την ελπίδα ότι η φρίκη θα περάση. Η απόφασίς των τους εστοίχισε τη ζωή.» Έβλεπαν ότι τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά, αλλά ωστόσο δεν έφυγαν. Τι ανόητο! Αντί να κάνωμε ένα παρόμοιο σφάλμα, εμείς σήμερα πρέπει να προσέξωμε την προειδοποίησι για την προσέγγισι του τέλους. Αλλά ποια ενέργεια πρέπει ν’ αναληφθή;

ΕΝΕΡΓΕΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΕΙΓΕΙ ΤΩΡΑ

Προφανώς οι «έσχατες ημέρες» δεν μπορούν ν’ αποφευχθούν· διότι είναι ήδη εδώ, και συνοδεύονται από όλες τις συμφορές, τις θλίψεις και την ηθική κατάπτωσι που είχαν προλεχθή ότι θ’ αποτελούσαν σημείον των. Η ‘ημέρα της κρίσεως [του Θεού] και της απωλείας των ασεβών ανθρώπων’ πλησιάζει γοργά! (2 Πέτρ. 3:7) Αλλά πρέπει άρά γε να την βλέπωμε με φρίκη και τρόμο; Πρέπει, μήπως, να θεωρούμε τις «έσχατες ημέρες» ένα ανεπιθύμητο θέμα, και ν’ αρνούμεθα να εξετάσωμε τι σημαίνουν αυτές για μας; Καθόλου!

Παρακαλείσθε να σημειώσετε ότι η κρίσις του Θεού θα επηρεάση δυσμενώς μόνον ‘ασεβείς ανθρώπους.’ Μόνον εκείνοι οι οποίοι αρνούνται να υποταχθούν στους νόμους του Θεού θα υποστούν καταστροφή. Εξ άλλου, γι’ αυτούς που αγαπούν δικαιοσύνη και περιμένουν με ανυπομονησία τη βασιλεία του Θεού η οποία θα εξαλείψη την πονηρία από τη γη, οι «έσχατες ημέρες» είναι πραγματικά καιρός για να χαίρουν. Οι αληθινοί Χριστιανοί μπορούν να χαίρουν διότι η βασιλεία του Θεού επλησίασε και η απελευθέρωσις από αυτό το πονηρό σύστημα πραγμάτων είναι κοντά. (Λουκ. 21:28-32) Αλλά για να είναι ένας μεταξύ εκείνων οι οποίοι θα ευλογηθούν με επιβίωσι όταν ολόκληρο αυτό το σύστημα θα υποστή καταστροφή, είναι επείγον ν’ αναληφθή θετική ενέργεια.

Εν πρώτοις, πρέπει ν’ αποδείξετε ότι, όπως ο Νώε και η οικογένειά του, περιπατείτε με τον Θεό και αγαπάτε τις οδούς του. Σ’ εκείνη την προκατακλυσμιαία εποχή ο Θεός διεχώρισε ανθρώπους είτε για επιβίωσι είτε για καταστροφή, και κάνει το ίδιο σήμερα. Ο Ιησούς Χριστός έχει διορισθή ως κριτής, και η Γραφή εξηγεί ότι χωρίζει τους ανθρώπους είτε ως «πρόβατα» προς τη δεξιά θέσι της ευνοίας του ή ως «ερίφια» προς την αριστερά θέσι της δυσμενείας. (Ματθ. 25:31-46) Τι θ’ αποδείξετε ότι είσθε, ένα «πρόβατο» ή ένα «ερίφιο»;

Αυτό το καθορίζετε με τη στάσι που τηρείτε προς το άγγελμα του Θεού που κομίζεται από τους διακόνους του. Τα όμοια με πρόβατα άτομα θ’ ακούσουν τη συμβουλή που δίνει ο Θεός στον Λόγο του και θα την προσέξουν, φέροντας τη ζωή τους σε αρμονία με τις δίκαιες αρχές του Θεού. Μια τέτοια ενέργεια θα ωφελήση, όχι μόνο τους ιδίους, αλλά και άλλα μέλη του οίκου των επίσης. Διότι όπως ακριβώς το να προσέξουν την προειδοποίησι οι γονείς πριν από την καταστροφή της Πομπηίας εσήμαινε τη διαφύλαξι των ανηλίκων τέκνων των, ομοίως και στο τέλος αυτού του συστήματος πράγματος η δική σας διαγωγή θα επηρεάση με άμεσο τρόπο το αν τα τέκνα σας θ’ αναλάβουν την υπηρεσία του Θεού, και, επομένως, το αν θα λάβουν την εύνοια και την ευλογία του ή όχι.

Έτσι, εφόσον οι «έσχατες ημέρες» λήγουν γοργά, υπάρχει πράγματι επείγουσα ανάγκη θετικής ενεργείας. Είναι ένας καιρός που μπορείτε να χαρήτε. Διότι δεν είναι ανάγκη να είναι αυτές οι έσχατες ημέρες της ζωής σας, αλλά μόνο μια ιδιαιτέρα φάσις της ζωής σας. Ναι, μπορείτε να έχετε την μεγάλη προσδοκία να ζήσετε μαζί με την οικογένειά σας μέσ’ από το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων, και αιωνίως στη δικαία νέα τάξι του Θεού.