Η Ανάγκη για Δικαιοσύνη
ΕΠΙ χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι έχουν αγωνισθή για το πρόβλημα διατηρήσεως του νόμου και της τάξεως. Πλήθος νόμων έχει θεσπισθή για την προστασία του ατόμου και της ιδιοκτησίας του. Νομικά ποινικά σώματα και δικαστικά συστήματα έχουν δημιουργηθή για να φέρωνται οι παραβάτες του νόμου στη δικαιοσύνη. Παρά τις καλοπροαίρετες προσπάθειες του ανθρώπου, όμως, καμμιά διευθέτησις δεν μπόρεσε να εξασφαλίση πλήρη δικαιοσύνη για όλους.
Μολονότι πολλοί άνθρωποι αρχών έχουν κάνει ό,τι μπορούσαν για να υποστηρίξουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, άλλοι επωφελήθηκαν διαπράττοντας αδικία. Παραδείγματος χάριν, πριν από μερικά χρόνια ένας δικαστής στη Βόρειο Αμερική βρέθηκε ένοχος δωροδοκίας για ποσόν 600.000 και πλέον δολλαρίων για δικαστική μεροληψία. Μέσω νομικών τεχνασμάτων, γνωστοί εγκληματίες έχουν διαφύγει την τιμωρία. Μερικοί ποινικολόγοι έχουν γίνει πλούσιοι δημιουργώντας ψευδές άλλοθι για τους ενόχους πελάτες τους και χρησιμοποιώντας αδίστακτα μέσα για να φέρουν σε σοβαρή αμφισβήτησι τη μαρτυρία των αληθινών μαρτύρων.
Η διαφθορά δεν είναι το μόνο εμπόδιο που φράζει το δρόμο για την απονομή δικαιοσύνης. Μερικές φορές το πρόβλημα είναι εντελώς άσχετο. Έχουν διεξαχθή δίκες από δικαστές που ήσαν μεθυσμένοι, απρόθυμοι να ακούσουν, πολύ κουρασμένοι ώστε να μείνουν άγρυπνοι στη διάρκεια της δίκης ή που αγνοούσαν τόσο πολύ το νόμο ώστε οι γραμματείς τους στην πραγματικότητα έγραφαν τις αποφάσεις.
Λόγω της διαφθοράς και της αναρμοδιότητας που επικρατεί στις υψηλές θέσεις, ανείπωτοι αριθμοί ανθρώπων έχουν υποφέρει. Έχουν εγκλεισθή άδικα σε άσυλα και φυλακές ή ακόμη καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Γυναίκες έχουν στερηθή την οικονομική υποστήριξι των συζύγων τους. Παιδιά έχουν απομακρυνθή από τους γονείς τους. Δικαιωματικοί κληρονόμοι έχουν χάσει ολόκληρες περιουσίες.
Συχνά, οι παραβάτες του νόμου ποτέ δεν δικάζονται. Στο παρόν σύστημα πραγμάτων, απλώς δεν υπάρχει κανένας τρόπος για να επανορθώση κανείς όλη τη βλάβη που προξενήθηκε από κακογλωσσιές, συκοφαντίες, κουτσομπολιά, απάτες, μηχανορραφίες, αναλήθειες, υπερβολές και άλλα ηθικά σφάλματα.
Πραγματικά, υπάρχει ανάγκη για εξισορρόπησι της ζυγαριάς της δικαιοσύνης. Ένας διάσημος δικηγόρος του 20ού αιώνος υπέδειξε τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε αυτό να γίνη. Όταν περιέγραψε το «πνεύμα της αληθινής ελευθερίας,» δήλωσε ότι αυτό το πνεύμα «ποτέ δεν λησμόνησε εντελώς ότι μπορεί να ύπαρξη μια βασιλεία όπου οι μικρότεροι θ’ ακούγωνται και θα θεωρούνται, ίσοι με τους μεγάλους.» Αλλά θα υπάρξη πράγματι τέτοια δικαιοσύνη; Ποιο λόγο έχομε να πιστεύωμε ότι θα συμβή αυτό; Πώς αυτό πρέπει να επηρεάση τη ζωή μας ακόμη και τώρα;