αυτοί που το κρατούσαν στάθηκαν.’ Ασφαλώς όλοι θα αναρωτιόνταν τι επρόκειτο να κάνει ο Ιησούς.

Είναι αλήθεια ότι πριν από ένα περίπου χρόνο, στο χωριό της Κανά, μερικά χιλιόμετρα προς τα βόρεια, ο Ιησούς είχε μεταβάλει το νερό σε κρασί σ’ ένα γάμο. Και είναι επίσης αλήθεια, καθώς ίσως να είχαν ακούσει μερικοί από τους πενθούντες, ότι ο Ιησούς είχε θεραπεύσει θαυματουργικά άρρωστους σ’ άλλες πόλεις και χωριά όχι μακρυά από κει. Αλλά απ’ όσο δείχνει το θεόπνευστο Βιβλικό υπόμνημα, ποτέ προηγουμένως ο Ιησούς δεν είχε αναστήσει κάποιον από τους νεκρούς. Θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο πράγμα;

Ο Ιησούς απευθυνόμενος στο πτώμα, διέταξε: «Νεανίσκε, προς σε λέγω, σηκώθητι.» και ω θαύμα θαυμάτων! «Ανεκάθησεν ο νεκρός και ήρχισε να λαλή, και έδωκεν αυτόν εις την μητέρα αυτού.»

Τι σπουδαίο πράγμα! Φανταστείτε πώς θα πρέπει να αισθάνθηκε εκείνη η γυναίκα. Πώς θα αισθανόσαστε σεις; Τι λέει ένα άτομο κάτω απ’ αυτές τις περιστάσεις; ‘Σ’ ευχαριστώ που ανάστησες το γιο μου’; Τα λόγια δεν θα ήταν αρκετά για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη για μια τέτοια πράξη. Ήταν πραγματικά ένα μεγάλο θαύμα!

«Κατέλαβε δε άπαντας φόβος και εδόξαζον τον Θεόν, λέγοντες ότι προφήτης μέγας ηγέρθη εν ημίν, και ότι επεσκέφθη ο Θεός τον λαόν αυτού. Και εξήλθεν ο λόγος ούτος περί αυτού εν όλη τη Ιουδαία και εν πάσι τοις περιχώροις.» Προφανώς ο Ιησούς ήταν ο μεγάλος προφήτης από τον Θεό.—Λουκ. 7:13-17.

Ο ΥΠΟΣΧΕΜΕΝΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΩΝ;

Δεκαπέντε αιώνες προηγουμένως, ο προφήτης Μωυσής είχε εκτελέσει καταπληκτικά θαύματα με τη δύναμη του Θεού, διαχωρίζοντας ακόμη και την Ερυθρά Θάλασσα για να μπορέσει ολόκληρο το έθνος Ισραήλ να περάσει μέσω αυτής, χωρίς να βραχούν τα πόδια τους. Αλλά είχε προφητευτεί ότι θα ερχόταν ένας προφήτης που θα έκανε μεγαλύτερα θαύματα. Ο Μωυσής είπε κάτω από έμπνευση του Θεού: «Προφήτην εκ μέσου σου θέλει αναστήσει εις σε Κύριος ο Θεός σου εκ των αδελφών σου, ως εμέ· αυτού θέλετε ακούει.» (Δευτ. 18:15) Γι’ αυτό, στον πρώτο αιώνα το ερώτημα ήταν: ‘Είναι αυτός ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ ο προφήτης του Θεού που είχε προλεχθεί ότι θα ερχόταν;’

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής πίστευε ότι ο Ιησούς ήταν αυτός ο προφήτης. Είχε δει το πνεύμα του Θεού να κατεβαίνει πάνω στον Ιησού αφού τον βάπτισε στον Ιορδάνη Ποταμό σχεδόν δύο χρόνια πριν. (Ιωάν. 1:32-34). Τώρα ο Ιωάννης βρισκόταν στη φυλακή, γιατί είχε φυλακιστεί από τον Ηρώδη Αντίπα πριν από ένα περίπου χρόνο επειδή εξέθετε τις μοιχευτικές σχέσεις του Αντίπα με τη γυναίκα του αδελφού του.

Εκεί λοιπόν στη φυλακή «απήγγειλαν προς τον Ιωάννην οι μαθηταί αυτού περί πάντων τούτων,» και ιδιαίτερα για την ανάσταση του γιου της χήρας. Όταν άκουσε αυτή την είδηση, «προσκαλέσας ο Ιωάννης δύο τινάς των μαθητών αυτού, έπεμψε προς τον Ιησούν, λέγων· Συ είσαι ο ερχόμενος, ή άλλον προσδοκώμεν;»—Λουκ. 7:18, 19· Ματθ. 11:2, 3.

Ο Ιωάννης δεν αμφέβαλε ότι ο Ιησούς ήταν ο υποσχεμένος προφήτης. Αλλ’ αφού άκουσε αυτή τη σπουδαία είδηση για την επαναφορά στη ζωή του γιου της χήρας, ήθελε μια προφορική δήλωση απ’ ευθείας από τον Ιησού σχετικά με τη Μεσσιανική του ταυτότητα. Ο Ιωάννης αναρωτιόταν αν θα ερχόταν κάποιος άλλος, κάποιος διάδοχος, σαν να λέγαμε, που θα συμπλήρωνε τέλεια την εκπλήρωση όλων των πραγμάτων που είχαν προλεχθεί ότι θα εκτελούσε ο Μεσσίας του Θεού.

Έτσι όταν οι δύο μαθητές του Ιωάννη ήρθαν στον Ιησού και του υπέβαλαν το ερώτημα του Ιωάννη, η αφήγηση λέει: «Εν αυτή δε τη ώρα [ο Ιησούς] εθεράπευσε πολλούς από νόσων και μαστίγων και πνευμάτων πονηρών, και εις τυφλούς πολλούς εχάρισε το βλέπειν. Και αποκριθείς ο Ιησούς, είπε προς αυτούς· Υπάγετε και απαγγείλατε προς τον Ιωάννην όσα είδετε και ηκούσατε· ότι τυφλοί αναβλέπουσι, χωλοί περιπατούσι, λεπροί καθαρίζονται, κωφοί ακούουσι, νεκροί εγείρονται, πτωχοί ευαγγελίζονται· και μακάριος είναι όστις δεν σκανδαλισθή εν εμοί.»—Λουκ. 7:20-23.

Ασφαλώς αυτή η είδηση ήταν ενθαρρυντική για τον Ιωάννη. Ήταν επιβεβαιωτική απόδειξη ότι ο Ιησούς εκτελούσε πραγματικά τα αξιοσημείωτα έργα που θα διέκριναν τον προφήτη που είχε προλεχτεί από τον Μωυσή. Ποτέ προηγουμένως δεν είχαν εκδηλωθεί από κάποιον άνθρωπο τέτοιες θαυματουργικές δυνάμεις! Έτσι ο Ιωάννης, παρ’ ό,τι είχε μείνει στη φυλακή, είχε τη διαβεβαίωση ότι ο Ιησούς ήταν ο ένας και μοναδικός προφήτης που εκπλήρωνε όσα είχε προείπει ο Μωυσής.

Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Ακόμη και ο θάνατος μπορεί να νικηθεί, όπως στην περίπτωση του νεκρού γιου της χήρας της Ναΐν!

Τι Σημαίνει για Εμάς

ΜΟΛΟΝΟΤΙ δεν υπάρχει σήμερα πάνω στη γη κάποιος προφήτης του Θεού που να κάνει θαύματα, που να ανασταίνει τους νεκρούς, μπορούμε εν τούτοις να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι γρήγορα οι αγαπημένοι μας νεκροί θα ξαναφερθούν στη ζωή.

Λίγο πριν επισκεφτεί τη Ναΐν, ενώ ο Ιησούς βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ για να παραβρεθεί στο Ιουδαϊκό πάσχα στις αρχές της ανοίξεως του 31 μ.Χ., έδωσε μια αξιοσημείωτη υπόσχεση σχετικά μ’ αυτή την ανάσταση των νεκρών. Προφανώς ως τον καιρό εκείνο δεν είχε αναστήσει κανένα. Εν τούτοις, είπε:

«Επειδή καθώς ο Πατήρ εγείρει τους νεκρούς και ζωοποιεί, ούτω και ο Υιός ούστινας θέλει ζωοποιεί. Διότι καθώς ο Πατήρ έχει ζωήν εν εαυτώ, ούτως έδωκε και εις τον Υιόν να έχη ζωήν εν εαυτώ· και εξουσίαν έδωκεν εις αυτόν να κάμνη και κρίσιν, διότι είναι Υιός ανθρώπου. Μη θαυμάζετε τούτο· διότι έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού, και θέλουσιν εξέλθει οι πράξαντες τα αγαθά εις ανάστασιν ζωής, οι δε πράξαντες τα φαύλα εις ανάστασιν κρίσεως.»—Ιωάν. 5:21, 26-29.

Εκείνοι οι θρησκευτικοί εναντιούμενοι στους οποίους μιλούσε ο Ιησούς δεν τον πίστευαν. Ακόμη κι όταν βεβαιωμένες ειδήσεις άρχισαν να ξαπλώνονται σ’ ολόκληρη την Ιουδαία ότι ο Ιησούς είχε αναστήσει σε ζωή και πάλι τον γιο της χήρας στη Γαλιλαία, αρνήθηκαν να το πιστέψουν. Και μάλιστα, δυο χρόνια αργότερα, όταν ο Ιησούς ανάστησε το φίλο του Λάζαρο, τόσο οργίσθηκαν ώστε συνωμότησαν να τον θανατώσουν. Ακόμη «συνεβουλεύθησαν οι αρχιερείς, διά να θανατώσωσι και τον Λάζαρον, διότι πολλοί εκ των Ιουδαίων δι’ αυτόν . . . επίστευον εις τον Ιησούν.»—Ιωάν. 12:10, 11· 11:38-53.

Εν τούτοις, επειδή απλώς μερικοί τον πρώτο αιώνα αρνήθηκαν να δεχθούν ότι ο Ιησούς ήταν ο προλεχθείς προφήτης του Θεού αυτό δεν είναι αιτία για μας σήμερα να είμαστε σκεπτικιστές και να αρνούμαστε να πιστέψουμε στην υπόσχεση του Ιησού για ανάσταση. Τα λόγια του Ιησού είναι αξιόπιστα! Αυτός μπορεί να κάνει αυτό που υποσχέθηκε! Η εκ μέρους του ανάσταση του γιου της χήρας ήταν απόδειξη ότι μπορεί να ‘ζωοποιεί εκείνους που θέλει.’

Επομένως, έχουμε κάθε λόγο σήμερα να έχουμε πεποίθηση στην υπόσχεση του Ιησού ότι «πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού, και θέλουσιν εξέλθει.» Οι αποδείξεις υπάρχουν ότι ο καιρός για να γίνει αυτό είναι τώρα πλησίον. Από το έτος 1914, έχουμε δει στη γενεά μας την εκπλήρωση όλων των πραγμάτων που ο Ιησούς και οι απόστολοί του είπαν ότι θα σημείωναν τις «έσχατες ημέρες» αυτού του συστήματος πραγμάτων. Ο παγκόσμιος πόλεμος, οι πείνες, οι επιδημίες, οι σεισμοί, η ανομία, η διαφθορά—όλα είναι στην ημερήσια διάταξη. Το τέλος αυτού του πονηρού συστήματος είναι αναμφισβήτητα κοντά.—Ματθ. 24:3-14· Λουκ. 21:10, 11· 2 Τιμ. 3:1-5· 2 Πέτρ. 3:3, 4.

Αφού έλθει το τέλος κι έπειτα, θα γίνει η ανάσταση εδώ πάνω στη γη. Αν πιστέψετε, ίσως να ζήσετε να τη δείτε. Τι μεγαλειώδης καιρός θα είναι αυτός! Πόσο ευτυχισμένη θα είναι η ξανασυνάντηση των αναστημένων νεκρών με τους αγαπημένους τους! Τότε θα εκπληρωθεί η υπόσχεση: «Θέλει [ο Θεός] καταπίει τον θάνατον εν νίκη· και Κύριος ο Θεός θέλει σπογγίσει τα δάκρυα από πάντων των προσώπων.»—Ησ. 25:8.