Ιεχωβά, ο Θεός του Ισραήλ, κατά των ποιμένων, οίτινες ποιμαίνουσι τον λαόν μου· Σεις διεσκορπίσατε τα πρόβατά μου, και απεδιώξατε αυτά, και δεν επεσκέφθητε αυτά· ιδού, εγώ θέλω επισκεφθή εφ’ υμάς την κακίαν των έργων υμών, λέγει Ιεχωβά.»​—Ιερεμ. 23:1, 2, ΜΝΚ.

20, 21. Μολονότι τόσο πολλοί στον Ισραήλ απεμακρύνθησαν από τον Ιεχωβά, γιατί ο Ιεχωβά εξακολούθησε να δείχνη αγαθότητα και έλεος, και τι υπεσχέθη;

²⁰ Εξαιτίας του ότι δεν εμιμούντο τις καλές ιδιότητες του Μεγάλου Ποιμένος Ιεχωβά, στο να φροντίζουν γι’ αυτούς τους οποίους εκείνος έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον, ο Ιεχωβά ήταν πράγματι εναντίον αυτών των ποιμένων και προειδοποίησε για την ερχομένη καταστροφή των. Εν τούτοις, ο Ιεχωβά εγνώριζε καλά ότι ακόμη ανάμεσα στο λαό του υπήρχαν εκείνοι οι οποίοι επιθυμούσαν να πράττουν το ορθό και οι οποίοι ήθελαν να εξακολουθούν να παραμένουν κάτω από την άγρυπνη φροντίδα του και να τον υπηρετούν με καθαρή καρδιά. Αυτούς δεν τους ελησμόνησε. Τα λόγια του ήσαν τα εξής: «Και εγώ θέλω συνάξει το υπόλοιπον των προβάτων μου εκ πάντων των τόπων όπου εδίωξα αυτά, και θέλω επιστρέψει αυτά πάλιν εις τας βοσκάς αυτών, και θέλουσι καρποφορήσει και πληθυνθή· και θέλω καταστήσει ποιμένας επ’ αυτά, και θέλουσι ποιμαίνει αυτά· και δεν θέλουσι φοβηθή πλέον, ουδέ τρομάξει, ουδέ εκλείψει, λέγει Ιεχωβά.» (Ιερεμ. 23:3, 4, ΜΝΚ) Κατόπιν, ο Ιεχωβά, αποβλέποντας σ’ ένα καιρό του μακρινού μέλλοντος, είπε: «Και θέλω ανεγείρει εις τον Δαβίδ βλαστόν δίκαιον, και βασιλεύς θέλει βασιλεύσει, και ευημερήσει, και εκτελέσει κρίσιν και δικαιοσύνην επί της γης.»​—Ιερεμ. 23:5.

²¹ Μολονότι το εκλεκτό έθνος του Ιεχωβά, ο Ισραήλ, είχε καταστρεπτικό τέλος το 607 π.Χ., διότι δεν ακολούθησε τη συμβουλή του Μεγάλου Ποιμένος, εν τούτοις ο Ιεχωβά ενεθυμήθη τους δικαίους που υπήρχαν ανάμεσα στο λαό. Έδωσε την υπόσχεσι ότι θα είχαν κάποτε επί κεφαλής των ένα δίκαιο ποιμένα, ένα ποιμένα ο οποίος θα επολιτεύετο μαζί των όπως αυτός ο ίδιος επολιτεύετο μαζί των με δικαιοσύνη.

22, 23. Ποιον εξέλεξε ο Ιεχωβά ως καλόν ποιμένα του, και πώς ο καλός ποιμήν εφρόντισε ώστε τα πρόβατα του Ιεχωβά να τυγχάνουν καταλλήλου φροντίδος;

²² Η Γραφή δείχνει σαφώς ότι με την έλευσι του Κυρίου Ιησού ως Μεσσίου, ο Ιεχωβά είχε τους διωρισμένους ποιμένας των προβάτων του προς όφελος του λαού του. Ο Ιησούς είπε για τον εαυτό του, «Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός.» Στη διάρκεια των τριών και ημίσεως ετών επιγείου διακονίας του ο Ιησούς ανέλαβε να δείξη πόσο καλά εξηρτισμένος ήταν για να είναι ο καλός ποιμήν του Ιεχωβά, και πώς, έτσι, ήταν σε θέσι να εκλέξη ανάμεσα από το ανθρώπινο γένος εκείνους οι οποίοι θ’ απεδείκνυαν ότι είναι ικανοί άνδρες, φοβούμενοι τον Θεόν, φιλαλήθεις, μισούντες την φιλαργυρία. Οι πρώτοι από αυτούς ήσαν οι απόστολοι τους οποίους εξέλεξε ο Ιησούς ανάμεσα από τους μαθητάς του για να είναι οι θεμέλιοι λίθοι της Χριστιανικής εκκλησίας. Πράγματι εκείνοι τους οποίους εξέλεξε ο Ιησούς απεδείχθησαν καλοί υποποιμένες, εργαζόμενοι σε πλήρη αρμονία με τον Κύριο Ιησού, τον καλόν ποιμένα, και τον Πατέρα του, Ιεχωβά, τον Πρώτιστο ή Μεγάλο Ποιμένα των προβάτων.

²³ Για να εκτιμήσωμε τη μεγάλη ευθύνη που αυτοί οι απόστολοι εγνώριζαν ότι είχε έναποτεθή στους ώμους των, ως ποιμένων των προβάτων, θ’ αφήσωμε στο επόμενο άρθρο να το αφηγηθή.

Οι Νεαντερτάλιοι δεν ήσαν Πιθηκάνθρωποι

Κάποτε οι υπέρμαχοι της εξελίξεως ισχυρίζοντο ότι οι Νεαντερτάλιοι άνθρωποι ήσαν ηλίθιοι, κτηνώδεις και πιθηκοειδείς, οι κατ’ ευθείαν πρόγονοι του ανθρώπου στην εξέλιξι. Εν τούτοις κατά τα πρόσφατα έτη αυτή η αντίληψις χρειάσθηκε να εγκαταλειφθή λόγω περισσοτέρων αποδείξεων. Στο Τάιμς Μάγκαζιν της Νέας Υόρκης της 12 Μαρτίου 1961 ένας επιστήμων έγραψε: «Γνωρίζομε ότι η ομάς των ατόμων που καλούνται Νεαντερτάλιοι ήσαν εξίσου ικανοί κυνηγοί, και ενδιεφέροντο εξίσου για τους ασθενείς των και τους ηλικιωμένους, όσο ενδιαφέροντο τα μέλη οποιασδήποτε μη αγροτικής φυλής που ζουν σήμερα, αλλ’ η πληροφορία μας πρόκειται ακόμη να επηρεάση τα εικονογραφημένα έντυπα και τις εύθυμες ταινίες μίκυ-μάους των τρωγλοδυτών.» Η Παγκόσμιος Εγκυκλοπαιδεία του Βιβλίου του 1966 (στην Αγγλική) επίσης έγραψε: «Μεταγενέστερη έρευνα δείχνει ότι τα σώματα των Νεαντερταλίων ανδρών και γυναικών ήσαν τελείως ανθρώπινα, πλήρως όρθια, και πολύ μυώδη. Οι εγκέφαλοί των ήσαν τόσο μεγάλοι όσο οι εγκέφαλοι του νεωτέρου ανθρώπου».