«Προσήλθετε εις όρος Σιών, και εις πόλιν Θεού ζώντος, την επουράνιον Ιερουσαλήμ», γράφει. Κατόπιν, μια φορά ακόμη προειδοποιεί, τονίζοντας τον εξόχως σπουδαίον λαληθέντα λόγον του Θεού: «Προσέχετε μη καταφρονήσητε τον λαλούντα.» Πράγματι, ο λαληθείς λόγος του Θεού είναι το επανερχόμενο θέμα του αποστόλου σε όλη του την επιστολή, από τα αρχικά λόγια και έπειτα. Τελικά, φθάνομε στον πιο ενθαρρυντικόν λόγον του, όχι ωστόσο χωρίς προειδοποίησι, όταν γράφη: «Δια τούτο παραλαμβάνοντες βασιλείαν ασάλευτον, ας κρατώμεν την χάριν, δια της οποίας να λατρεύωμεν ευαρέστως τον Θεόν, με σέβας και ευλάβειαν.» Και αυτό δεν είναι μόνο για την ενθάρρυνσι εκείνων που έχουν την ουράνια ελπίδα, διότι όλα τα πρόβατα που τίθενται σήμερα από τον Βασιλέα Χριστόν Ιησούν «εκ δεξιών αυτού», προσκαλούνται να κληρονομήσουν «την ητοιμασμένην εις εσάς βασιλείαν από καταβολής κόσμου».—Εβρ. 12:22, 25, 28· Ματθ. 25:34.

13. Καθώς οικοδομούμε επάνω στο ένα θεμέλιον, τι πρέπει να προσέχωμε ν’ αποφύγωμε;

¹³ Ο καθένας μας ας φροντίση να οικοδομή φιλόπονα και διακριτικά επάνω στον «θεμέλιον ακρογωνιαίον λίθον» της Βασιλείας. (1 Κορ. 3:11-13) Αφ’ ενός, μην προτρέχετε του Ιεχωβά και της οργανώσεως του και μην αποφασίζετε μόνοι σας πώς ν’ αποδώσετε ευπρόσδεκτη, ιερή υπηρεσία, διότι θα είσθε σε κίνδυνο να ενεργήσετε καθ’ υπέρβασιν, όπως λέγουν οι δικηγόροι, δηλαδή, να υπερβήτε τα νόμιμα δικαιώματά σας. Εξ άλλου, μη γίνεσθε νωθροί και μη τακτικοί στην υπηρεσία της Βασιλείας. Δεν θα οικοδομήσετε ποτέ κάτι αξιόλογο μ’ αυτό τον τρόπο, διότι «δια την πολλήν οκνηρίαν πίπτει η στέγασις· και δια την αργίαν των χειρών στάζει η οικία.» Όχι, αλλά γίνεσθε «εις την σπουδήν άοκνοι· κατά το πνεύμα ζέοντες».—Εκκλησ. 10:18· Ρωμ. 12:11.

14. Ποιος είναι ο πιο σπουδαίος λόγος που μπορείτε να δώσετε στον Ιεχωβά;

¹⁴ Τελικά, σας παρακαλούμε να εξετάσετε την εξής άποψι: Ο Ιεχωβά έχει εγγυηθή τον εξόχως σπουδαίον λόγον της επαγγελίας του. Καθώς εξακολουθείτε να μαθαίνετε περισσότερα πράγματα από την αλήθεια μέσω της μελέτης του Λόγου του, δεν υποκινείσθε σε μια εντονώτερη εκτίμησι της καταπληκτικής εκτάσεως της προμηθείας του που έγινε προς όφελός μας; Δεν σας ωδήγησε αυτό ν’ ανταποκριθήτε στην πρόσκλησί του, «Υιέ μου, δος την καρδίαν σου εις εμέ»; (Παροιμ. 23:26) Είναι προνόμιο σας ν’ ανταποκριθήτε με το να εγγυηθήτε τον λόγον της δικής σας υποσχέσεως κάνοντας ευχήν αφιερώσεως. Καθ’ όσον αφορά εσάς προσωπικώς, αυτός είναι ο πιο σπουδαίος λόγος που μπορείτε να δώσετε. Κρατήστε τον! Τιμήστε τον! Ζήστε σύμφωνα μ’ αυτόν!

15. Από μέρους μας, τι είναι απαραίτητο για να λάβωμε την ευλογία του Θεού;

¹⁵ Μη δικαιολογείσθε λέγοντας ότι δεν έχετε ελπίδα ν’ αποτελέσετε μέρος του σπέρματος του Αβραάμ με την προοπτική να συμμετάσχετε με τον Χριστό στον ουράνιο θρόνο. Δεν επιθυμείτε πολύ ν’ απολαύσετε την ευλογία του Θεού; Λοιπόν, δεν θα λάβετε καμμιά απολύτως ευλογία, είτε ως μέρος του σπέρματος του Αβραάμ είτε ως μέρος «όλων των φυλών της γης», αν δεν εκδηλώσετε το ίδιο είδος πίστεως και πρόθυμης υπακοής με πνεύμα αληθινής αφοσιώσεως και λατρείας, που εξεδήλωσε και ο Αβραάμ. Μην επιτρέπετε στον εαυτό σας να εξαπατηθή ή να εκφοβισθή από τον Διάβολον, ο οποίος «ως λέων ωρυόμενος, περιέρχεται, ζητών τίνα να καταπίη. Εις τον οποίον αντιστάθητε μένοντες στερεοί εις την πίστιν.»—Γέν. 12:3· 1 Πέτρ. 5:8, 9.

16, 17. Ποια τελική έκκλησις γίνεται, και ποια μεγαλειώδης ενθάρρυνσις μας δίδεται για ν’ ανταποκριθούμε σ’ αυτήν;

¹⁶ Για τούτο κάνομε σε σας την ισχυρότερη δυνατή έκκλησι να είσθε όμοιοι με τον πατέρα Αβραάμ και να εκδηλώσετε το ορθό είδος φιλοπονίας ως το τέλος, ενώ έχετε την πλήρη βεβαίωσι ελπίδος να κληρονομήσετε τις ευλογίες εκείνες που ρέουν από την πόλι που έχει τα πραγματικά, στερεά, νόμιμα θεμέλια. Οι ευλογίες αυτές νεύουν σε σας τώρα. Ακούστε!

¹⁷ «Και είδον ουρανόν νέον και γην νέαν· διότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε· και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην δια τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν, Ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών. Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον· ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον. Και είπεν ο καθήμενος επί του θρόνου, Ιδού, κάμνω νέα τα πάντα. Και λέγει προς εμέ, Γράψον· διότι ούτοι οι λόγοι είναι αληθινοί και πιστοί.»—Αποκάλ. 21:1-5.

Πανεθνική Συνέλευσις της Κοινωνίας του Νέου Κόσμου στην Αργεντινή

ΑΥΤΗ τη στιγμή βρίσκομε τον Ν. Ο. Νορρ, πρόεδρον της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά στην τελευταία ημέρα της επισκέψεώς του στη Χιλή, κατά την υπηρεσιακή του περιοδεία στη Νότιο Αμερική, που άρχισε με την αναχώρησί του με τον γραμματέα του Μ. Γ. Χένσελ, από το αεροδρόμιο του Άιντλγουαϊλντ της Νέας Υόρκης, το Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 1953. Στο Περού είχε αποχωρισθή από τον γραμματέα του, προς το παρόν