διότι είναι Υιός ανθρώπου.» (Ιωάν. 5:26, 27) Επειδή ο ήδη ενδοξασμένος Ιησούς Χριστός ήταν άλλοτε ένας άνθρωπος ο ίδιος ανάμεσα σ’ ένα διεφθαρμένο κοσμικό σύστημα πραγμάτων, μπορεί να είναι ένας κριτής ελεήμων και δίκαιος προς εκείνους τους οποίους εξηγόρασε από τον θάνατο. Αυτό το γεγονός εξετέθη καθαρά στο ανώτερο δικαστικό σώμα των αρχαίων Αθηνών, της Ελλάδος, όταν ο απόστολος Παύλος στάθηκε ανάμεσα στους δικαστάς στον Άρειο Πάγο και είπε: «Προσδιώρισεν [ο Θεός τον οποίο αυτοί αγνοούσαν] ημέραν εν η μέλλει να κρίνη την οικουμένην εν δικαιοσύνη, δια ανδρός τον οποίον διώρισε, και έδωκεν εις πάντας βεβαίωσιν περί τούτου, αναστήσας αυτόν εκ νεκρών.»—Πράξ. 17:23, 31.

Ανάστασις Ζωής και Ανάστασις Κρίσεως

1, 2. Γιατί η δήλωσις του Ιησού ότι του δόθηκε εξουσία να κρίνη, δεν είναι τόσο θαυμαστή ώστε να μη πιστευθή;

ΣΤΗΝ ‘προσδιωρισμένη’ ημέρα του Θεού, ο Υιός του θα χρησιμοποιήση το «χάρισμα ζωής.» (Ιωάν. 5:26, Νοξ) Θ’ αναστήση τους νεκρούς της ανθρωπότητος στους οποίους εφαρμόζονται τα οφέλη της λυτρωτικής του θυσίας. Η «ημέρα» του Κυρίου θα είναι ένας καιρός κρίσεως, αλλά όχι 24 ωρών διαρκείας. Θα είναι μια χρονική περίοδος 1.000 ετών που ορίζεται για τη βασιλεία του Χριστού. (Αποκάλ. 20:4-6) Η διαδικασία της κρίσεως θα καταλήξη σε ζωή για μερικούς και σε δικαστική καταδίκη σε καταστροφή για άλλους. Μήπως αυτό μας φαίνεται άξιο θαυμασμού σήμερα, οπότε καταστρατηγείται η δικαιοσύνη και υπάρχει τόσο μεγάλη θρησκευτική παρανόησις σχετικά με το τι θα είναι η ημέρα κρίσεως του Θεού; Αυτό φαινόταν άξιον θαυμασμού στους Ιουδαίους των ημερών του Ιησού που τηρούσαν το Σάββατο.

² Γι’ αυτό και ο Ιησούς είπε σ’ αυτούς: «Μη θαυμάζετε τούτο· διότι έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού, και θέλουσιν εξέλθει οι πράξαντες τα αγαθά εις ανάστασιν ζωής, οι δε πράξαντες τα φαύλα εις ανάστασιν κρίσεως. Δεν δύναμαι εγώ να κάμνω απ’ εμαυτού ουδέν. Καθώς ακούω [από τον πατέρα ως τον Υπέρτατο Δικαστή] κρίνω, και η κρίσις η εμή δικαία είναι· διότι δεν ζητώ το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του πέμψαντός με.»—Ιωάν. 5:28-30.

3. Πώς αυτοί που μεταβαίνουν από τον θάνατο στη ζωή και οι οποίοι δεν κρίνονται δυσμενώς, είναι διαφορετικοί απ’ εκείνους για τους οποίους μίλησε ο Ιησούς στα εδάφια Ιωάννης 5:28, 29, και ποια τάξι ατόμων πρέπει ν’ αποτελούν;

³ Προτού πη ο Ιησούς τα παραπάνω λόγια, μίλησε, στα εδάφια Ιωάννης 5:24, 25, για άλλους ‘νεκρούς’ των οποίων είχε αρχίσει η «ώρα» της αναστάσεως. Τα άτομα ελέχθη ότι είναι «νεκροί» και, εν τούτοις, δεν ήσαν στα ‘μνημεία.’ Άκουγαν μάλιστα τότε τον «λόγον» του Υιού του Θεού και επίστευαν σ’ Εκείνον που τον απέστειλε. Έτσι, μετεβιβάζοντο από τον θάνατο στη ζωή και δεν θα εκρίνοντο δυσμενώς. Επειδή μετέβησαν από τον θάνατο στη ζωή, αυτοί που προσέχουν τη φωνή του Υιού του Θεού λέγεται ότι ζουν και έχουν την προοπτική της αιωνίου ζωής. Αυτοί πρέπει να είναι εκείνοι που γίνονται ουράνιοι συγκληρονόμοι του Ιησού Χριστού, δηλαδή οι 144.000 οι οποίοι ανασταίνονται στο πνευματικό βασίλειο για να είναι μαζί μ’ αυτόν στη Βασιλεία.

4. Αντί να κριθούν οι ίδιοι, τι καθήκον ανατίθεται στους 144.000 συγκληρονόμους του Χριστού;

⁴ Αυτοί οι 144.000 συγκληρονόμοι του Ιησού Χριστού, αντί να κριθούν, θα καθίσουν μ’ αυτόν σε θρόνους κρίσεως. Το εδάφιο Αποκάλυψις 20:4 λέγει ότι «κρίσις εδόθη εις αυτούς.» Η ανάστασίς των καλείται ‘πρώτη ανάστασις.’ Μέσω αυτής ανίστανται στιγμιαίως στο ουράνιο βασίλειο.—Αποκάλ. 20:6.

5. Πότε άρχισε η περίοδος κρίσεως της εκκλησίας του πνευματικού Ισραήλ, και ποιο είπε ο Ιησούς ότι θα ήταν το προνόμιό τους στη βασιλεία του;

⁵ Υπήρξε μια προγενέστερη περίοδος κρίσεως