ΑΒΕΛ-ΜΕΟΛΑ

(Αβέλ-μεολά) [Υδάτινο Ρεύμα Χορών].

Η ιδιαίτερη πατρίδα του Ελισαιέ, όπου ο Ηλίας τον βρήκε να οργώνει και τον έχρισε προφήτη ως διάδοχό του.—1Βα 19:16-19.

Πριν από αυτό, η Αβέλ-μεολά εμφανίζεται στην εξιστόρηση της ήττας των Μαδιανιτών από τη μικρή ομάδα πολεμιστών του Γεδεών. Αναφέρεται ότι οι Μαδιανίτες, κατά την άτακτη φυγή τους, έφτασαν «μέχρι τα περίχωρα της Αβέλ-μεολά κοντά στην Ταββάθ».—Κρ 7:22.

Ωστόσο, η αφήγηση σχετικά με την καταδίωξη των Μαδιανιτών από τον Γεδεών στην πραγματικότητα υποδεικνύει ότι, κατά τη φάση που περιγράφεται στο εδάφιο Κριτές 7:22, αυτοί βρίσκονταν Δ (και όχι Α) του Ιορδάνη. (Βλέπε Κρ 7:24.)

Λόγω αυτού, μερικά γεωγραφικά κείμενα εξακολουθούν να υποδεικνύουν μια τοποθεσία Δ του Ιορδάνη και όχι Α. (Τα Γεωγραφικά και Τοπογραφικά Κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης [The Geographical and Topographical Texts of the Old Testament], του Γ. Σίμονς, Λέιντεν, 1959· Η Γεωγραφία της Αγίας Γραφής [The Geography of the Bible], του Ντ. Μπέιλι, 1957· ο Άτλας της Αγίας Γραφής [Atlas of the Bible], του Λ. Χ. Γκρόλενμπεργκ, 1956) Τόσο ο Ιερώνυμος όσο και ο Ευσέβιος, οι οποίοι έζησαν κατά τους πρώτους αιώνες της Κοινής μας Χρονολογίας, ταύτισαν την Αβέλ-μεολά με μια τοποθεσία που βρισκόταν 10 ρωμαϊκά μίλια (15 χλμ.) Ν της Βαιθ-σεάν (Δ του Ιορδάνη). Το σύγγραμμα Η Γη της Βίβλου (The Land of the Bible), του Γ. Ααρώνι, δηλώνει: «Είμαστε σχεδόν βέβαιοι τώρα ότι η Αβέλ-μεολά ταυτίζεται με το Τελλ Αμπού Σους στη [δυτική] όχθη του Ιορδάνη, 15 χλμ. νότια της Βαιθ-σεάν». (Μετάφραση [στην αγγλική] και επιμέλεια Ά. Ρέινι, 1979, σ. 313)