² Αφού ο Ιωάννης υπάκουσε με μετριοφροσύνη, και ο Ιησούς βγήκε από το νερό, «ηνοίχθησαν . . . οι ουρανοί και είδε το Πνεύμα του Θεού καταβαίνον ως περιστεράν». Εκτός απ’ αυτό, ακούστηκε «φωνή εκ των ουρανών, λέγουσα· Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην [τον οποίον έχω επιδοκιμάσει, ΜΝΚ]». (Ματθαίος 3:16, 17· Μάρκος 1:11, ΜΝΚ)

Τι Σήμαιναν τα Λόγια Του;

4. (α) Ποια έννοια έχει η λέξη της ελληνικής που μεταφράζεται ‘επιδοκιμάζω’ στη διακήρυξη που έκανε ο Θεός; (β) Γιατί είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η χρήση αυτής της λέξης στη συγκεκριμένη περίπτωση;

⁴ Οι αφηγήσεις των Ευαγγελίων που αναφέρουν τα λόγια του Θεού, ‘Έχω επιδοκιμάσει [τον Ιησού]’, χρησιμοποιούν το ρήμα ευδοκέω. (Ματθαίος 3:17, ΜΝΚ· Μάρκος 1:11, ΜΝΚ· Λουκάς 3:22, ΜΝΚ) Αυτό το ρήμα σημαίνει «ευαρεστούμαι, βλέπω ευνοϊκά, ευχαριστούμαι», και το ουσιαστικό που προέρχεται απ’ αυτό το ρήμα έχει την έννοια της «καλής θέλησης, της ευαρέστησης, της εύνοιας, της ευχής, της επιθυμίας». Το ρήμα ευδοκέω δεν περιορίζεται στη θεϊκή επιδοκιμασία. Για παράδειγμα, οι Χριστιανοί της Μακεδονίας «ηυδόκησαν» να προσφέρουν οικονομική βοήθεια σε άλλους. (Ρωμαίους 10:1, Κείμενο· 15:26, Κείμενο· 2 Κορινθίους 5:8, Κείμενο· 1 Θεσσαλονικείς 2:8, Κείμενο· 3:1, Κείμενο) Ωστόσο, η επιδοκιμασία που έλαβε ο Ιησούς εκφράστηκε από τον Θεό και όχι από ανθρώπους. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται αναφορικά με τον Ιησού, μονάχα μετά το βάφτισμά του. (Ματθαίος 17:5, ΜΝΚ· 2 Πέτρου 1:17, ΜΝΚ)