Μένουμε άναυδοι με την πονηρία που φανερώνει η πλεκτάνη της. Η Βασίλισσα Ιεζάβελ γνώριζε ότι ο Νόμος του Θεού απαιτούσε να υπάρχουν δύο μάρτυρες για να τεκμηριωθεί σοβαρή καταγγελία. (Δευτερονόμιο 19:15) Έγραψε, λοιπόν, επιστολές στο όνομα του Αχαάβ, διατάζοντας εξέχοντες άντρες της Ιεζραέλ να βρουν δύο άτομα πρόθυμα να εξαπολύσουν μια ψεύτικη κατηγορία εναντίον του Ναβουθέ​—την κατηγορία της βλασφημίας, η οποία επέσυρε τη θανατική ποινή. Δυστυχώς το σχέδιό της πέτυχε. «Δύο άχρηστοι άνθρωποι» ψευδομαρτύρησαν εναντίον του Ναβουθέ, με αποτέλεσμα να λιθοβοληθεί μέχρι θανάτου. Σαν να μην έφτανε αυτό, εκτελέστηκαν και οι γιοι του!b (1 Βασιλέων 21:5-14· Λευιτικό 24:16· 2 Βασιλέων 9:26) Ουσιαστικά, ο Αχαάβ αποποιήθηκε την ηγεσία του, αφήνοντας τη γυναίκα του να δράσει ανεξέλεγκτη και να θανατώσει εκείνους τους αθώους.