Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, σκεφτείτε τι σημαίνει να είναι κανείς Χριστιανός. Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, το να είναι κανείς Χριστιανός περιλαμβάνει το να ακολουθεί προσεκτικά τα ίχνη του Ιησού Χριστού. (1 Πέτρου 2:21) Μολονότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ιησούς αγαπούσε τον Θεό, η Αγία Γραφή δείχνει ξεκάθαρα ότι τον φοβόταν επίσης. Ο Ησαΐας, μιλώντας προφητικά για τον Ιησού, είπε ότι αυτός θα είχε ‘πνεύμα γνώσεως και φόβου του Ιεχωβά’. (Ησαΐας 11:2) Είναι ενδιαφέρον όμως, ότι αυτός ο φόβος δεν ήταν βάρος για τον Ιησού. Δεν πρέπει να νομίζουμε ότι είναι όπως ένα παιδί φοβάται το βάναυσο πατέρα του ή όπως ένας πληθυσμός τρομοκρατείται από κάποιον τυραννικό άρχοντα. Στην πραγματικότητα, ο Ησαΐας προφήτεψε επίσης για τον Ιησού: ‘Η ευφροσύνη αυτού θα είναι εις τον φόβον του Κυρίου’. (Ησαΐας 11:3, ΛΧ) Πώς μπορείτε να απολαμβάνετε το να φοβάστε κάποιον;

Είναι γεγονός ότι στην Αγία Γραφή η έννοια της λέξης ‘φόβος’ έχει αρκετές αποχρώσεις. Υπάρχει ο φυσικός φόβος ή τρόμος που αισθανόμαστε όταν κάποιος θέλει να μας βλάψει. Έτσι τα Ισραηλιτικά στρατεύματα «εφοβήθησαν σφόδρα» τον Γολιάθ. (1 Σαμουήλ 17:23, 24) Έπειτα υπάρχει ο φόβος του εντελώς απροσδόκητου ή του άγνωστου, όπως ακριβώς αισθάνθηκε ο Ζαχαρίας όταν ξαφνικά αντίκρισε έναν άγγελο του Ιεχωβά στο ναό. (Λουκάς 1:11, 12) Ωστόσο, ο φόβος που αισθανόταν ο Ιησούς για τον Πατέρα του δεν έμοιαζε με κανένα απ’ αυτά τα είδη φόβου.

Μάλλον, η αρχική εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται φόβος και η ίδια ελληνική λέξη, που χρησιμοποιούνται στην Αγία Γραφή, συχνά αναφέρονται στη βαθιά ευσέβεια και στο μεγάλο δέος για τον Θεό. Τέτοιος ήταν ο θεϊκός φόβος που είχε ο Ιησούς και που παρότρυνε ο άγγελος να καλλιεργήσει ο καθένας σήμερα. Αυτό το γεμάτο σεβασμό δέος, δηλαδή ο φόβος, ριζώνει στην καρδιά μας όταν στοχαζόμαστε την ισχύ και τη δύναμη του Ιεχωβά και τις συγκρίνουμε με το πόσο ασήμαντοι είμαστε εμείς. Μεγαλώνει όταν αναλογιζόμαστε τα ισχυρά του έργα και αναπτύσσεται επίσης με το να θυμόμαστε και να αναγνωρίζουμε στις προσευχές μας το γεγονός ότι αυτός είναι ο Υπέρτατος Κριτής, ο οποίος έχει τη δύναμη να δίνει ζωή και να τιμωρεί επίσης με αιώνιο θάνατο.

Στο εδάφιο Ψαλμός 19:9 διδασκόμαστε: ‘Ο φόβος του Ιεχωβά καθαρός, διαμένων εις τον αιώνα· αι κρίσεις του Ιεχωβά αληθιναί, δίκαιαι εν ταυτώ’. Έτσι δεν υπάρχει τίποτα αρνητικό σχετικά με το φόβο του Ιεχωβά. Είναι καθαρός και προστατευτικός και κάνει το δούλο του Θεού πιο δυνατό από τους εχθρούς του. Όπως και ο Ιησούς, ένας Χριστιανός βρίσκει ικανοποίηση σ’ αυτόν το φόβο με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο απολαμβάνει όλες τις άλλες ευλογίες από τον Ιεχωβά.—Ησαΐας 11:3, ΛΧ.