Yésus ngongkon para rasulé ngedumké panganan. Tapi masalahé, wektu kuwi jumlahé ana wong lanang 5.000. Nèk wong-wong wédok lan anak-anak diétung, jumlahé isa nganti 15.000. (Mat. 14:21) Terus Andréas ngomong, ”Iki ana bocah cilik sing nduwé roti lima lan iwak cilik loro. Ning, apa ya cukup kanggo wong seméné akèhé?” (Yoh. 6:9) Rotiné kuwi roti barli sing biasa dipangan wong-wong. Terus, iwaké ya wis diasinké lan dikeringké. Tapi nèk jumlahé mung semono thok, ora cukup kanggo ngekèki mangan wong semono akèhé. Yésus péngin nyedhiakké panganan kanggo wong-wong kuwi. Yésus ngongkon meréka lungguh berkelompok. (Mrk. 6:​39, 40; Yoh. 6:​11-13) Terus Yésus ngucap syukur karo Yéhuwah. Kuwi nduduhké nèk Yéhuwah sing nyedhiakké roti lan iwak kuwi. Nèk niru Yésus, awaké dhéwé ya bakal ndonga sakdurungé mangan. Bar kuwi, Yésus ngongkon para rasulé ngedumké panganan kuwi, lan wong-wong padha mangan nganti wareg. w24.12 2-3 ¶3-4

Wektu ing bumi, Yésus ngluhurké Yéhuwah. Salah siji carané, wektu nggawé mukjijat, dhèwèké selalu ngandhani nèk Yéhuwah sing ngekèki kuwasa kanggo nggawé mukjijat kuwi. (Mrk. 5:​18-20) Yésus ya ngluhurké Yéhuwah liwat ajaran lan perbuatané. Contoné, wektu Yésus mulang ing sinagogé. Ing antarané wong-wong sing ngrungokké Yésus, ana wong wédok sing wis 18 taun lara merga diganggu roh jahat. Wong wédok kuwi nganti bungkuk lan babar blas ora isa ngadeg jejeg. Yésus ngerti nèk wong wédok kuwi mesthi menderita banget. Merga ngrasa mesakké, Yésus alus wektu ngandhani wong wédok kuwi, ”Bu, kowé dibébaské saka penyakitmu.” Bar kuwi, Yésus numpangké tangané ing ndhuwuré wong wédok kuwi. Wong wédok kuwi langsung isa ngadeg jejeg lan ”ngluhurké Gusti Allah”. (Luk. 13:​10-13) Dhèwèké bersyukur banget merga wis dimarèkké Yéhuwah. Awaké dhéwé ya nduwé akèh banget alesan ngluhurké Yéhuwah. w25.01 2-3 ¶3-4

Nèk ngendelké kemampuané dhéwé, ora mungkin awaké dhéwé isa éntuk manèh kabèh sing wis diilangké Adam karo Hawa. (Mzm. 49:​7-9) Nèk ora dibantu Yéhuwah, awaké dhéwé ora bakal nduwé harapan diuripké manèh utawa urip saklawasé. Kaya kéwan, awaké dhéwé mung bakal mati lan ora isa urip manèh. (Pkh. 3:19; 2 Ptr. 2:12) Yéhuwah gelem nglunasi ”utang” dosa sing awaké dhéwé warisi saka Adam. Piyé carané? Yésus ngomong, ”Merga tresna banget karo wong-wong ing donya iki, Gusti Allah nganti gelem mènèhké Anaké siji-sijiné, supaya saben wong sing nduduhké iman marang Anaké ora mati, ning isa urip saklawasé.” (Yoh. 3:16) Hadiah sing luar biasa kuwi ya marakké awaké dhéwé nduwé hubungan sing apik karo Yéhuwah. Kuwi isa marakké dosa-dosané awaké dhéwé sing dipadhakké kaya utang dadi diampuni. w25.02 3 ¶3-6