അപ്പോ​സ്‌ത​ല​നായ പത്രോസ്‌ യേശു​വി​ന്റെ താഴ്‌മ​യിൽനിന്ന്‌ പഠിച്ചു. യേശു സ്വർഗ​ത്തി​ലേക്കു പോയ​തി​നു ശേഷം ജന്മനാ മുടന്ത​നാ​യി​രുന്ന ഒരു വ്യക്തിയെ പത്രോസ്‌ അത്ഭുത​ക​ര​മാ​യി സുഖ​പ്പെ​ടു​ത്തി. (പ്രവൃ. 1:8, 9; 3:2, 6-8) സ്വാഭാ​വി​ക​മാ​യും ഈ അത്ഭുതം കണ്ട്‌ ധാരാളം ആളുകൾ പത്രോ​സി​നു ചുറ്റും ഒരുമി​ച്ചു​കൂ​ടി. (പ്രവൃ. 3:11) പ്രാമു​ഖ്യ​ത​യ്‌ക്കും സ്ഥാനമാ​ന​ങ്ങൾക്കും പ്രാധാ​ന്യം കൊടു​ത്തി​രുന്ന ഒരു ചുറ്റു​പാ​ടിൽ വളർന്നു​വന്ന പത്രോസ്‌ ഈ മഹത്ത്വം സ്വീക​രി​ച്ചോ? ഇല്ല. ആ മഹത്ത്വ​മെ​ല്ലാം താഴ്‌മ​യോ​ടെ യഹോ​വ​യി​ലേ​ക്കും യേശു​വി​ലേ​ക്കും തിരി​ച്ചു​വി​ട്ടു​കൊണ്ട്‌ പത്രോസ്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “യേശു​വി​ന്റെ പേരാണ്‌, ആ പേരി​ലുള്ള ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാ​സ​മാണ്‌, നിങ്ങൾ കാണുന്ന ഈ മനുഷ്യ​നു ബലം ലഭിക്കാൻ ഇടയാ​ക്കി​യത്‌.” (പ്രവൃ. 3:12-16) താഴ്‌മ ധരിക്കുന്ന കാര്യ​ത്തിൽ നമുക്ക്‌ പത്രോ​സി​ന്റെ മാതൃക അനുക​രി​ക്കാം. നമ്മൾ മറ്റുള്ള​വർക്കു​വേണ്ടി എന്തെങ്കി​ലും ചെയ്യു​ന്നത്‌ യഹോ​വ​യെ​യും ആളുക​ളെ​യും സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌, അല്ലാതെ പ്രശംസ നേടാനല്ല. നമ്മുടെ ശ്രമങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർ ശ്രദ്ധി​ച്ചി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും നമ്മളാൽ കഴിയുന്ന വിധം യഹോ​വ​യെ​യും സഹോ​ദ​ര​ങ്ങ​ളെ​യും സന്തോ​ഷ​ത്തോ​ടെ സേവി​ക്കു​മ്പോൾ നമ്മൾ താഴ്‌മ​യു​ള്ള​വ​രാ​ണെന്നു തെളി​യി​ക്കു​ക​യാണ്‌.—മത്താ. 6:1-4. w25.03 പേ. 10-11 ഖ. 11-12

യഹോ​വ​യോ​ടും അയൽക്കാ​രോ​ടും സ്‌നേഹം കാണി​ക്കാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും നല്ല മാർഗ​മാ​ണു പ്രസം​ഗ​പ്ര​വർത്ത​ന​മെന്ന്‌ ഓർക്കു​ന്നതു നമ്മുടെ ഉത്സാഹം വർധി​പ്പി​ക്കും. (മത്താ. 22:37-39) നമ്മൾ പ്രസം​ഗ​പ്ര​വർത്തനം ചെയ്യു​ന്നതു കാണു​മ്പോൾ യഹോ​വ​യ്‌ക്ക്‌ എത്ര സന്തോ​ഷ​മാ​കു​മെ​ന്നും ആളുകൾ ബൈബിൾ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങു​മ്പോൾ അവർക്ക്‌ എത്ര സന്തോഷം തോന്നു​മെ​ന്നും ഒന്ന്‌ ചിന്തി​ച്ചു​നോ​ക്കുക. ഇനി, നമ്മുടെ സന്ദേശം ശ്രദ്ധി​ക്കു​ന്നത്‌ ആളുകളെ രക്ഷയി​ലേക്കു നയിക്കു​മെന്ന കാര്യ​വും മറക്കരുത്‌. (യോഹ. 6:40) എന്തെങ്കി​ലും കാരണ​ത്താൽ വീട്ടിൽനിന്ന്‌ പുറത്തി​റ​ങ്ങാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥയി​ലാ​ണോ നിങ്ങൾ? എങ്കിൽ, യഹോ​വ​യോ​ടും അയൽക്കാ​രോ​ടും ഉള്ള സ്‌നേഹം പ്രകടി​പ്പി​ക്കാൻ എന്തു ചെയ്യാ​നാ​കു​മെന്നു ചിന്തി​ക്കുക. കോവിഡ്‌ മഹാമാ​രി​യു​ടെ സമയത്ത്‌ സാമു​വ​ലി​നും ഭാര്യ ഡാനി​യ​യ്‌ക്കും വീട്ടിൽനിന്ന്‌ പുറത്തി​റ​ങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ബുദ്ധി​മു​ട്ടു നിറഞ്ഞ ഈ സാഹച​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ലെ​ല്ലാം അവർ പതിവാ​യി ടെലി​ഫോ​ണി​ലൂ​ടെ​യും കത്തിലൂ​ടെ​യും സാക്ഷീ​ക​രി​ച്ചു. സൂമി​ലൂ​ടെ ബൈബിൾപ​ഠ​ന​ങ്ങ​ളും നടത്തി. സാഹച​ര്യ​ങ്ങൾ കാരണം സാമു​വ​ലി​നും ഡാനി​യ​യ്‌ക്കും മുമ്പത്തെ അത്രയും ചെയ്യാൻ കഴിയി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നെ​ങ്കി​ലും തങ്ങളെ​ക്കൊണ്ട്‌ ആകുന്ന​തു​പോ​ലെ ചെയ്‌തു​കൊണ്ട്‌ അവർ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. w24.04 പേ. 18 ഖ. 15-16

സന്തോ​ഷ​ത്തി​ന്റെ അടിസ്ഥാ​നം വിവാഹം അല്ലെങ്കി​ലും ചെറു​പ്പ​ക്കാ​രോ പ്രായ​മാ​യ​വ​രോ ആയ ഏകാകി​ക​ളായ പല ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​ക​ളും ഒരു വിവാഹ ഇണയെ കണ്ടെത്താൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നു. വിവാഹം കഴിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യ​ത്തിൽ ഒരാളു​മാ​യി അടുപ്പ​ത്തി​ലേക്കു വരുന്ന​തി​നു മുമ്പു​തന്നെ സാമ്പത്തി​ക​മാ​യും ആത്മീയ​മാ​യും വൈകാ​രി​ക​മാ​യും നിങ്ങൾ തയ്യാറാ​യി​രി​ക്കണം. (1 കൊരി. 7:36) മാത്രമല്ല, അടുപ്പ​ത്തി​ലേക്കു വരുന്ന​തി​നു മുമ്പു​തന്നെ ഭാവി ഇണയ്‌ക്ക്‌ എന്തൊക്കെ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായി​രി​ക്കാ​നാണ്‌ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്ന​തെന്നു വ്യക്തമായ ധാരണ ഉണ്ടായി​രി​ക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ യോജി​ച്ചേ​ക്കാ​വുന്ന ഒരാൾ നിങ്ങളു​ടെ കണ്ണിൽപ്പെ​ടാ​തെ പോ​യേ​ക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ചേരാത്ത ഒരു വ്യക്തി​യു​മാ​യി നിങ്ങൾ അടുപ്പ​ത്തി​ലേക്കു വന്നേക്കാം. ഒരു കാര്യ​ത്തിൽ സംശയ​മില്ല, നിങ്ങൾ ആലോ​ചി​ക്കുന്ന വ്യക്തി സ്‌നാ​ന​മേറ്റ ഒരു ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​യാ​യി​രി​ക്കണം. (1 കൊരി. 7:39) പക്ഷേ സ്‌നാ​ന​മേറ്റ ഏതൊ​രാ​ളും നിങ്ങൾക്കു യോജിച്ച ഒരു ഇണയാ​യി​രി​ക്കണം എന്നില്ല. അതു​കൊണ്ട്‌ സ്വയം ചോദി​ക്കുക: ‘ജീവി​ത​ത്തിൽ എന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ എന്തൊ​ക്കെ​യാണ്‌? വിവാഹ ഇണയ്‌ക്ക്‌ പ്രധാ​ന​മാ​യും ഏതൊക്കെ ഗുണങ്ങൾ വേണ​മെ​ന്നാണ്‌ ഞാൻ ആഗ്രഹി​ക്കു​ന്നത്‌? എന്റെ പ്രതീ​ക്ഷകൾ ന്യായ​മാ​ണോ?’ w24.05 പേ. 20 ഖ. 1; പേ. 21 ഖ. 3