मुलांचा विश्‍वास वाढवण्यासाठी योग्य काय आणि अयोग्य काय, हे केवळ सांगणं पुरेसं नाही. तर, त्यांना तर्क करायलाही मदत करणं गरजेचं आहे. उदाहरणार्थ, “काही गोष्टी कदाचित आकर्षक वाटत असल्या, तरी बायबल आपल्याला त्यांपासून दूर राहायला का सांगतं? तसंच, बायबलचे स्तर नेहमीच आपल्या भल्यासाठी असतात याची मला खात्री कशी होऊ शकते?” अशा प्रश्‍नांवर तर्क करण्यासही मुलांना मदत करण्याची गरज आहे. (यश. ४८:१७, १८) तुमच्या मुलांनी जर बाप्तिस्मा घेण्याची इच्छा व्यक्‍त केली, तर बाप्तिस्म्यासोबत येणाऱ्‍या जबाबदाऱ्‍यांचा गांभीर्याने विचार करायला त्यांना मदत करा. त्या जबाबदाऱ्‍यांबद्दल त्यांना काय वाटतं? बाप्तिस्मा घेण्याचे फायदे काय आहेत? कोणत्या समस्या येण्याची शक्यता आहे? आणि समस्या आल्या तरी फायदे त्याहून जास्त कसे आहेत? (मार्क १०:२९, ३०) अशा सर्व गोष्टींचा बाप्तिस्मा घेण्याआधी काळजीपूर्वक विचार करणं खूप महत्त्वाचं आहे. असं केल्यामुळे, बायबलचे स्तर नेहमीच आपल्या भल्यासाठी असतात याची त्याला खात्री पटण्याची अधिक शक्यता आहे. टेहळणी बुरूज१७.१२ २१ ¶१४, १५

आपले बरेचसे बंधूभगिनी गंभीर आजारांचा सामना करत आहेत. तसंच, काही जण जे स्वतः वृद्ध झाले आहेत, त्यांना आपल्या वयस्क नातेवाइकांची काळजी घ्यावी लागत आहे. इतरही काही बंधूभगिनी आहेत, ज्यांना कुटुंबाच्या गरजा पूर्ण करण्यासाठी खूप मेहनत घ्यावी लागते. आम्हाला हेदेखील माहीत आहे, की तुमच्यापैकी अनेक जण वर दिलेल्या एका किंवा अनेक समस्यांचा एकाच वेळी सामना करत आहात. यहोवा जर निर्जीव ताऱ्‍यांमध्ये वैयक्‍तिक आस्था दाखवतो, तर विचार करा त्याला तुमच्याबद्दल कसं वाटत असेल! यहोवाची सेवा केलीच पाहिजे म्हणून नाही, तर तुमचं त्याच्यावर प्रेम असल्यामुळे तुम्ही त्याची सेवा करता. (स्तो. १९:१,३,१४) आपल्या प्रिय पित्याला तुमच्याबद्दल सर्वकाही माहीत आहे. बायबल म्हणतं, की त्याने “तुमच्या डोक्यावरचे सगळे केससुद्धा मोजलेले आहेत.” (मत्त. १०:३०) यहोवाने आपली “दैन्यावस्था पाहिली आहे” आणि आपल्या “जिवावरील संकटे” तो जाणतो ही गोष्ट आपल्याला माहीत असावी अशी त्याची इच्छा आहे. (स्तो. ३१:७) यावरून हे स्पष्टच आहे, की यहोवा तुमच्या सर्व समस्या जाणतो आणि त्या सहन करण्यासाठी तो प्रत्येकाला हवी असलेली शक्‍ती देतो. टेहळणी बुरूज१८.०१ ७ ¶१; ८ ¶४

पेत्रने टबीथाला पुन्हा जीवंत केलं. या घटनेमुळे लोकांची इतकी खात्री पटली की, की त्या शहरातले “बरेच जण प्रभूवर विश्‍वास ठेवू लागले.” हे नवीन शिष्य आता इतरांना येशूबद्दलचा संदेश आणि त्यासोबतच मृतांना जिवंत करण्याच्या यहोवाच्या शक्‍तीबद्दलही सांगू शकत होते. (प्रे. कार्ये ९:३६-४२) ही घटना अनेकांनी स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहिली होती. एकदा प्रेषित पौल त्रोवसमध्ये माडीवरच्या खोलीत भरलेल्या सभेत भाषण देत होता. त्रोवस हे ठिकाण सध्या टर्कीच्या उत्तर-पश्‍चिमेकडे आहे. तिथे पौल मध्यरात्रीपर्यंत भाषण देत होता. त्या वेळी युतुख नावाचा एक तरुण खिडकीत बसून भाषण ऐकत होता. पण त्याला झोप लागली आणि तो तिसऱ्‍या मजल्यावरून खाली पडला. कदाचित सगळ्यात आधी लूक त्याच्याकडे धावत गेला असावा. लूक एक वैद्य होता, त्यामुळे युतुख जखमी आणि बेशुद्ध नाही, तर मरण पावला आहे हे त्याच्या लक्षात आलं असावं. पौलसुद्धा लगेच खाली गेला. त्याने युतुखला मिठी मारली आणि “तो जिवंत आहे,” असं म्हणून सगळ्यांनाच चकित केलं. हा चमत्कार पाहिलेल्या सर्वांवरच याचा खूप प्रभाव पडला. एका मृत तरुणाचं पुनरुत्थान झालं आहे, हे जाणून “त्यांना अतिशय सांत्वन मिळाले.”​—प्रे. कार्ये २०:७-१२. टेहळणी बुरूज१७.१२ ५ ¶१०, ११