6 Toen boden de vorsten+ van de vaderlijke+ huizen* en de vorsten+ van de stammen van I̱sraël en de oversten van duizend+ en van honderd+ en de oversten over de zaken+ van de koning zich vrijwillig aan. 

3 besloot hij voorts met zijn vorsten+ en zijn sterke mannen, de wateren van de bronnen die buiten de stad waren dicht te stoppen;+ en zij hielpen hem dus. 

14 Laat daarom alstublieft onze vorsten+ als vertegenwoordigers voor de gehele gemeente optreden; en wat al degenen in onze steden betreft die een woning aan buitenlandse vrouwen hebben gegeven, laten zij op de [daarvoor] vastgestelde tijden komen en met hen de oudere mannen van elke respectieve stad en haar rechters, totdat wij de brandende toorn van onze God wegens deze zaak, van ons hebben afgewend.”