32 En ik, van mijn kant, zal het land woest leggen,+ en UW vijanden die daarin wonen, zullen daarover eenvoudig star zijn van ontzetting.+ 

22 Luister! Een bericht! Zie, het* is gekomen, alsmede een groot gedreun uit het land van het noorden,+ om de steden van Ju̱da te maken tot een verlaten woestenij, het hol van jakhalzen.+

11 Men heeft het tot een verlaten woestenij gemaakt;+ het is verwelkt;* het is voor mij vereenzaamd.+ Het gehele land is woest gelegd, omdat er geen mens* is die [het] ter harte heeft genomen.+ 

13 Nu geschiedde het zodra ik profeteerde, dat Pela̱tja zelf, de zoon van Bena̱ja,* stierf,+ waarop ik op mijn aangezicht viel en met luider stem schreeuwde+ en zei: „Ach, o Soevereine Heer Jehovah!+ Is het een verdelging die gij aan de overgeblevenen van I̱sraël voltrekt?”+