31 De koning had die woorden nog niet uitgesproken of er kwam een stem uit de hemel: ‘Dit wordt tegen je gezegd, koning Nebukadne̱zar: “Het koninkrijk wordt je ontnomen+ 32 en je wordt verdreven van onder de mensen. Je zult bij de dieren van het veld wonen en gras te eten krijgen net als de stieren. Er zullen zeven tijden voorbijgaan totdat je beseft dat de Allerhoogste de Heerser is over het koninkrijk van de mensheid en dat hij het geeft aan wie hij wil.”’+

33 Op hetzelfde ogenblik werd het woord aan Nebukadne̱zar vervuld. Hij werd van onder de mensen verdreven en ging gras eten net als de stieren. Zijn lichaam werd vochtig van de dauw van de hemel, en uiteindelijk was zijn haar zo lang als de veren van een arend en waren zijn nagels als de klauwen van een vogel.+