De zienswijze van de bijbel
Is roken echt verkeerd?
„WAAROM zou ik geen tabak gebruiken als ik dat lekker vind? Als ik mijn gezondheid in gevaar breng, is dat mijn zaak.” Voor miljoenen die genot vinden in roken, is een dergelijke „logica” overtuigend.
Persberichten in 1985 stelden echter roken aansprakelijk voor 100.000 doden per jaar in Groot-Brittannië en 350.000 per jaar in de Verenigde Staten en een derde van alle sterfgevallen in Griekenland. Het gezonde verstand zegt ons dat de maatschappij zich niet met een schouderophalen kan afmaken van de morele implicaties van deze cijfers. Maar toch doet ze dat. Waarom?
In de eerste plaats weigeren veel religieuze leiders er op enigerlei wijze bij hun kudde op aan te dringen met roken te stoppen. De zienswijze die zij erop na houden, wordt verwoord door de schrijver van een boek getiteld The Christian Moral Vision. Hij ziet „geen rechtvaardiging voor het uitoefenen van morele druk” op iemand die, „na overweging van de risico’s . . . [doorgaat] met roken vanwege het genoegen dat het verschaft”. Maar is dit de zienswijze van de bijbel? Rechtvaardigt „genoegen” het nemen van onnodige risico’s?
Neen, dat is niet zo. Zou het niet verstandiger zijn indien men probeerde in fysiek en mentaal opzicht in voortreffelijke conditie te blijven? Voor ons eigen bestwil en uit respect voor onze geliefden en onze Schepper, schrijft de bijbel dat wij ons dienen te „reinigen van elke verontreiniging [vervuiling] van vlees en geest” (2 Korinthiërs 7:1; Kingdom Interlinear). Blijft de schade die tabak aanricht, tot het lichaam beperkt?
Welke uitwerking tabak op uw leven heeft
Het gebruiken van tabak kan een stevige greep op u hebben, niet alleen op uw lichaam, maar ook op uw geest. Naast het feit dat tabak iemands lichaam vervuilt, werkt hij ook door in de hele „geest” waarmee de gebruikers denken, werken en spelen — de stemming waarin zich hun dagelijkse bezigheden voltrekken. Een journalist gaf in Reader’s Digest toe: „Zonder mijn dagelijkse rantsoen sigaretten zou ik niet kunnen schrijven, eten, slapen, vrijen of zelfs maar plezier maken met mijn kinderen.”
Waarom raakt tabak zo diep ingeworteld in het leven van mensen, zover zelfs dat zij het niet willen zien wanneer zij geconfronteerd worden met het schadelijke eindresultaat — de dood? Over Groot-Brittannië schreef psychiater Judy Greenwood in de Glasgow Herald van 3 januari 1985: „Als 100.000 mensen waren gestorven aan enige andere te voorkomen oorzaak, . . . zou dat een nationaal schandaal hebben veroorzaakt. . . . Maar roken is anders . . . Vooral deze sociale verslaving is zo ingeworteld in onze cultuur en onze commercie . . . dat wij een blinde vlek schijnen te hebben ontwikkeld in ons nationale gezonde verstand.”
De geestelijke schade van verslaving
Ja, verslaving, niet slechts het genot dat men eruit put, vormt de oorzaak voor deze morele blinde vlek in de „geest” van het hedendaagse publiek. En Dr. Richard Pollin, directeur van het (Amerikaanse) Nationaal Instituut tegen Drugmisbruik, verzekert dat het roken van sigaretten de ernstigste en meest verbreide verslaving ter wereld is — erger zelfs dan heroïne.
De zienswijze van de bijbel vertoont niet zulke blinde vlekken met betrekking tot verslavende stoffen die ons tot slaven maken van zowel een gewoonte als van de mannen die van deze gewoonte hun handel maken: „Gij werdt met een prijs gekocht; wordt niet langer slaven van mensen”, verklaart 1 Korinthiërs 7:23.
Kwamen verslavende drugs en kruiden ook in bijbelse tijden voor? Ja, zegt het boek Tobacco and Kentucky, waarin wij lezen over „de vondsten van prehistorische pijpen die werden opgegraven bij . . . de Middellandse Zee en in het binnenland van Klein-Azië [en die werden gebruikt voor het roken van] . . . cannabis (marihuana) en andere kruiden”. In feite, zo vervolgt het boek, „is het beroken met, of het inhaleren van, de rook van verscheidene stoffen een heilige, helende of genoegen schenkende gewoonte geweest . . . sinds onheuglijke tijden. . . . Net als met cannabis en opium, zo ook met tabak”.
Volgens de Cyclopedia van McClintock en Strong werd „in de vroege eeuwen van de Christelijke Kerk” de term „farmacie” gebruikt voor de „kunst van het uitvinden en bereiden van middeltjes om kwaad mee aan te richten”. Welk standpunt nam de bijbel in met betrekking tot zulke stoffen en degenen die ze verhandelden?
De duistere zijde van farmacie
De bijbel veroordeelt niet dat er stoffen gevonden en bereid kunnen worden die een geneeskrachtige uitwerking op het lichaam hebben, en in het moderne spraakgebruik duidt „farmacie” op de bereiding van geneesmiddelen. Vroeger echter ging het om het bereiden van stoffen die ten kwade werden aangewend, niet om te genezen. Een dergelijke farmacie wordt door de bijbel in een heel kwalijk gezelschap gerangschikt — „de werken van het vlees”, waarvan de beoefenaars ’Gods koninkrijk niet zullen beërven’ (Galáten 5:19-21). Zo staat in The International Standard Bible Encyclopædia: „Paulus classificeert in Gal. 5:20 onder onreinheid, afgoderij, etc. ook wat hij pharmakeia noemt . . . middelen gebruikt bij het beoefenen van magische kunst.” Merk dus op welke grote geestelijke schade wordt aangericht door verslavende stoffen die als genotmiddel worden gebruikt: Ze sluiten iemand buiten Gods gunst — en buiten Gods volk.
Omdat men de middelen die men aldus bereidde, in bijbelse tijden voor magie aanwendde, wordt het woord pharmakia in Galáten 5:20, 21 vertaald met „beoefening van spiritisme”. Maar de Kingdom Interlinear-vertaling laat zien dat de letterlijke betekenis „drogerij” of „genees- of tovermiddel” (Engels: druggery) is, en de vertaling van Ferrar Fenton gebruikt „vergiftiging”. De bijbelgeleerde Adam Clarke maakte duidelijk dat „drugs” en „beroking” werden gebruikt „om bovennatuurlijke effecten teweeg te brengen”.
De nadruk leggend op deze onverkwikkelijke kant van farmacie verklaart Word Pictures in the New Testament: „Als iemand zich verwondert over het verband tussen geneeskunde en toverij . . . via dit woord (ons woord farmacie), dan hoeft hij zich slechts de hedendaagse kwakzalverij in de geneeskunst te binnen te brengen . . . toverdokters, professionele gebedsgenezers, medicijnmannen in Afrika.” Ja, en wij kunnen ook denken aan „de hoeksteen van de Indiaanse religie” — de sjamaan of priester die tabak rookt in zijn „vredespijp”.
Het is dan ook geen wonder dat Openbaring 22:15 zegt dat „de drugvervaardigers, -handelaars, -gebruikers [Engels: druggers; Grieks: pharmakoi] en de hoereerders, en de moordenaars” zich „buiten” Gods paradijselijke koninkrijk bevinden. — Int.
Werkelijk, het wereldse gebruik van tabak als genotmiddel in deze tijd is geworteld in de godonterende bijgelovigheden uit vroeger tijden. En wegens die achtergrond van het tabaksgebruik, en geheel in overeenstemming met Jezus’ voorzegging over de vruchten van valse religie, zijn de vruchten ervan — in lichamelijk en geestelijk opzicht — zonder meer rotte vruchten geweest. — Matthéüs 7:15-20.
[Inzet op blz. 20]
’Als 100.000 Britten waren gestorven aan enige andere te voorkomen oorzaak, zou dat een nationaal schandaal hebben veroorzaakt’
[Inzet op blz. 21]
Het gebruik van verslavende stoffen voor het daaraan beleefde genoegen wordt door de bijbel in zeer kwalijk gezelschap gerangschikt — „de werken van het vlees”