in verband staat, precies zoals anderen denken dat zulk een kracht door bemiddeling van een waarzegger werkt. In werkelijkheid gelooft hij in spiritisme, of hij het nu wil erkennen of niet.

Wij hebben gezien dat de astrologie geen betrouwbare voorzegster van toekomstige gebeurtenissen is, dat ze een vorm van waarzeggerij is, dat ze is bedacht op grond van de misvatting dat de planeten en sterren goden zijn en dat ze diep in het Babylonische heidendom is geworteld. Denkt u, gezien deze feiten, dat astrologie iets is waarvoor christenen zich dienen te interesseren?

Is astrologie voor christenen?

HOE behoort een christen tegenover astrologie te staan nu ze bij mensen die belijden christenen te zijn steeds populairder wordt? Zou er, als een christen leiding nodig heeft, niets op tegen zijn zich tot astrologie te wenden? Of zou hij, misschien enkel uit nieuwsgierigheid, door een astroloog zijn horoscoop kunnen laten trekken?

Hoe zou, aangezien astrologie in wezen een uitvloeisel van het polytheïsme is, een ware christen, die in slechts één God gelooft, erbij te rade kunnen gaan? Zou de Schepper hem gunstig gezind zijn als hij dit deed?

Misschien zegt u dat astrologie niet langer verbonden is met polytheïsme en dat de sterren niet meer als goden worden beschouwd. Dit kan bij de meeste ontwikkelde mensen dan al zo zijn, maar het beoefenen van astrologie is in een dergelijke religie ontstaan en de gedachte die eraan ten grondslag ligt, vindt haar oorsprong in het vals-religieuze geloof dat de sterren en planeten goden waren. Behoort een tak die aan een boom groeit niet nog altijd tot de boom?

Lering trekken uit het oude Israël

Er staat veel in de bijbel opgetekend over de praktijken van valse religies, waarin de natie Israël uit de oudheid verwikkeld raakte. Beschouwt u eens wat er met hun verhouding tot Jehovah God gebeurde toen zij zich ophielden met praktijken die hij veroordeelde. Hun ondervinding kan u helpen te begrijpen hoe astrologie door christenen behoort te worden bezien.

Omdat de Israëlieten zich met vals-religieuze praktijken inlieten, stond God toe dat hun twee koninkrijken ten onder gingen en het volk in ballingschap werd gevoerd. Zij begingen onder andere de zonde de hemellichamen als goden te aanbidden. Van koning Manasse van Juda wordt bijvoorbeeld gezegd dat hij het volk in de aanbidding van dergelijke goden voorging. „Hij [boog] zich neer voor heel het heerleger van de hemel en diende ze.” — 2 Kon. 21:3.

Later probeerde de goede koning Josía de slechte invloed die valse religies op het volk hadden, uit te roeien. Het verslag zegt: „Hij ontsloeg de priesters van buitenlandse goden, die door de koningen van Juda waren aangesteld om offerrook te brengen op de hoge plaatsen in de steden van Juda en in de omgeving van Jeruzalem, en ook degenen die offerrook brachten aan Baäl, aan de zon en aan de maan en aan de sterrenbeelden van de dierenriem en aan heel het heerleger van de hemel.” — 2 Kon. 23:5.

Over Josía wordt vanwege zijn daden in Gods Woord gunstig gesproken. Merk op dat hij degenen ontsloeg die offerrook aan de zon,