te laten ontstaan.” Evolutionisten zullen ’zich in allerlei bochten wringen’ om maar te vermijden God naar voren te schuiven als de uitleg voor ’s mensen zedelijke aard. De schrijver van African Genesis illustreert dit in zijn geval door het te hebben over de „bewaarder der soorten” („the keeper of the kinds”):

„Wie is hij? Wij weten het niet. Noch zullen we het ooit te weten komen. Hij is een wezen, en daarmee is alles gezegd . . . Zijn aanwezigheid doet zich gelden in alle dingen die ooit waren, en in alle dingen die ooit zullen zijn. En evenals zijn gebod onweerlegbaar is, is zijn identiteit onbekend. Maar vanouds gaat zijn bezorgdheid uit naar orde.”

De „bewaarder der soorten” en soortgelijke vage uitdrukkingen, zijn het niet eenvoudig allemaal vervangingen geworden voor de term „God”? In zijn weigering de hand van de Almachtige te herkennen in het lichamelijke en geestelijke ontwerp van de mens, heeft de evolutionist zijn eigen theorie vergoddelijkt. Op alle fronten stelt deze evolutionaire god echter, zoals wij hebben gezien, teleur.

Evolutie heeft zich niet met succes staande kunnen houden tegenover de werkelijke uitdagingen van onze tijd — hetzij op sociaal, technisch of moreel gebied. In sommige gevallen heeft ze zelfs extra problemen geschapen of reeds bestaande vergroot. Maar de bijbel dan? Zal dit boek voor u een succesvolle hulp blijken te zijn om aan de uitdagingen van onze tijd het hoofd te bieden?

Verschaft de bijbel een antwoord op onze levensproblemen?

JA, de bijbel biedt een antwoord op de problemen van het leven en helpt ons aan de uitdagingen die het ons stelt, het hoofd te bieden. Hoe?

Ten eerste door ons de bron van het leven aan te duiden. Zo zegt de psalmist: „O Jehovah, . . . bij u is de bron van het leven” (Ps. 36:5, 9). Jehovah God geeft leven. De persoon die de bijbel gelooft, blijft niet zitten met evolutionistische dilemma’s. Noch behoeft hij, na te hebben betoogd dat leven altijd afkomstig is uit een levende bron, te zeggen dat oorspronkelijk het leven uit niets is ontstaan.

Hij die geloof stelt in de bijbel weet wie verantwoordelijk is voor de harmonie en overvloedige schoonheid zowel in het universum als op deze aarde. Hij weet dat een goede liefdevolle God, Jehovah, het aldus heeft gemaakt.

Waarom dieren op dieren jagen

Sommigen zouden hier evenwel tegen kunnen inwerpen dat die harmonie en schoonheid dan toch alleen maar in de verbeelding en niet in de werkelijkheid bestaan, zoals Bertrand Russell, die zich eens liet ontvallen:

„Het is mij onduidelijk waar deze ’schoonheid’ en ’harmonie’ gezocht moeten worden. In het gehele dierenrijk ziet men dieren meedogenloos op elkaar jagen.”

Ja, het is waar dat sommige dieren andere dieren doden en eten. Maar in grote