„ging hij naar buiten en weende bitter”. — Luk. 22:62.

Indien wij een zelfde soort van zwakheid als Aäron hebben, laten wij dan op onze hoede zijn en pogingen doen deze te overwinnen, opdat wij niet net als Adam, Eva en koning Saul worden. Houdt in gedachten dat het, wanneer wij de schuld op omstandigheden of anderen proberen te schuiven, op de een of andere vorm van zelfzucht, morele zwakheid, trots of oneerlijkheid duidt. Wanneer wij ondanks onze zwakheden ons hart beschermen, kunnen wij God welgevallig zijn: „Wie zijn overtredingen bedekt, zal niet voorspoedig zijn; maar wie ze belijdt en nalaat, die vindt ontferming”. Wees dus een man! Wees als David en als Petrus en draag uw verantwoordelijkheid! — Spr. 28:13.

„Uw wil geschiede op aarde” — Deel 36

Zoals in het elfde hoofdstuk van Daniëls profetie was voorzegd, zou de vele duizenden jaren durende strijd tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden nadat Michaël — de hemelse Vorst die Daniëls volk terzijde stond — in Koninkrijksmacht opstond, tot een einde worden gebracht. Aangezien de vorst Michaël en de thans verheerlijkte Here Jezus Christus een en dezelfde persoon zijn, stond Michaël aan het einde van de „bestemde tijden der natiën” in 1914 n. Chr. in zijn hemelse Koninkrijk op. Na het einde van de eerste Wereldoorlog op aarde, waardoor het begin van zijn hemelse regering werd gekenmerkt, wekte hij het overblijfsel van zijn getrouwe volgelingen uit hun op de dood gelijkende slaap van inactiviteit op en bewoog hij hen ertoe om de volken van alle natiën te verlichten door het goede nieuws van het opgerichte Koninkrijk te prediken. Onder de verlichtende invloed van Gods heilige geest liepen deze ontwaakte christenen door de bladzijden van Gods Woord heen en weer, terwijl hij hen met een steeds toenemende geestelijke kennis zegende. Gehoorzaam aan het bevel dat God hun door bemiddeling van Michaël deed toekomen, stonden zij op en begonnen zij het licht van Gods geopenbaarde waarheid te verspreiden, waardoor zij gelijk de zon met een glorierijke helderheid schenen en een grote schare der „andere schapen” tot gerechtigheid keerden.

PROFETISCHE „TIJDEN” EN „DAGEN”

9. Waar was Daniël toen hij dit visioen kreeg, en welke vraag hoorde hij stellen?

⁹ Toen Daniël in het derde jaar van Kores, de koning van Perzië, het laatste visioen ontving, bevond hij zich aan de oever van de Mesopotamische rivier de Tigris, in de oudheid Hiddékel genoemd (Dan. 10:4, SV). Na het visioen werden hem tijdmetingen gegeven welke voor ons, die gedurende de „eindtijd” van deze wereld geluk zoeken, van het grootste belang zijn. Hij zegt: „En ik, Daniël, zag en zie, daar stonden twee anderen, de een aan dezen oever van de rivier, en de ander aan genen oever der rivier, en de een zeide tot den man die met linnen klederen bekleed was en zich boven het water van de rivier bevond: hoe lang toeft het einde dezer wonderbare dingen” (Dan. 12:5, 6). De engel die er als een in linnen klederen geklede man uitzag en zich op wonderbaarlijke wijze boven de wateren van de rivier de Tigris bevond, was Michaëls metgezel, de engel die Daniël als antwoord op zijn gebed het visioen had gebracht. Er verschenen nog twee andere engelen, van wie er zich één aan dezelfde rivieroever als Daniël bevond. Ten behoeve van Daniël, maar in het bijzonder van ons in deze tijd, vroeg één van hen aan de engel die Daniël het visioen had gebracht, hoe lang het „einde dezer wonderbare dingen” precies zou toeven, of met andere woorden, hoe lang het nog zou duren totdat de wonderbaarlijke details van het visioen volledig vervuld zouden zijn. Nu luisteren wij met Daniël mee: