Psalm 32:1-5

Volgens Psalm 32:1-5 probeerde David zijn zonde te verbergen, maar hij zei: „Toen ik bleef zwijgen, teerden mijn beenderen weg door mijn gekerm de gehele dag.

Zijn pogingen een schuldig geweten het zwijgen op te leggen putten David uit, en bitter verdriet verminderde zijn kracht zoals een boom levengevende sappen verliest gedurende een periode van droogte of in de droge zomerhitte. Kennelijk leed hij mentaal en fysiek en verloor hij zijn vreugde omdat hij naliet zijn zonde te belijden. Alleen belijdenis aan God kon vergiffenis en verlichting brengen. David zei erover: „Gelukkig is hij wiens opstandigheid wordt vergeven, wiens zonde wordt bedekt. . . . Ten slotte beleed ik u mijn zonde, en mijn dwaling bedekte ik niet. Ik zei: ’Ik zal belijdenis van mijn overtredingen doen aan Jehovah.’ En gijzelf hebt de dwaling van mijn zonden vergeven.”