De koning begint met de vaderlijke raad: „Mijn zoon, neem mijn woorden in acht, en moogt gij míjn geboden als een schat bij u wegleggen.

Spreuken 7:1, 2.

Ouders, vooral vaders, hebben de door God geschonken verantwoordelijkheid om hun kinderen Gods maatstaven van goed en kwaad bij te brengen. Mozes vermaande vaders: „Deze woorden die ik u heden gebied, moeten op uw hart blijken te zijn; en gij moet ze uw zoon inscherpen en erover spreken wanneer gij in uw huis zit en wanneer gij op de weg gaat en wanneer gij neerligt en wanneer gij opstaat” (Deuteronomium 6:6, 7). En de apostel Paulus schreef: „Gij, vaders, irriteert uw kinderen niet, maar blijft hen in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah grootbrengen” (Efeziërs 6:4). De instructies van een ouder die als een schat moeten worden weggelegd, of van grote waarde moeten worden geacht, omvatten dan ook beslist de vermaningen, de geboden en de wetten die in Gods Woord, de bijbel, worden aangetroffen.

Ouderlijk onderricht kan ook andere voorschriften omvatten — gezinsregels. Deze zijn tot welzijn van de gezinsleden. Het is waar dat de regels, afhankelijk van de behoeften, van gezin tot gezin kunnen verschillen. Ouders hebben echter de taak om te beslissen wat het beste voor hun eigen gezin is. En de regels die zij stellen, zijn gewoonlijk een uiting van hun echte liefde en bezorgdheid.