podkreślono w jakiś czas po roku 36 n.e. na specjalnym spotkaniu apostołów i starszych zboru jeruzalemskiego. Jakub, przyrodni brat Jezusa, rzekł wtedy: „Szymon [apostoł Szymon Piotr] wyczerpująco opowiedział, jak to Bóg po raz pierwszy zwrócił uwagę na narody [nieobrzezanych pogan], aby z nich wziąć lud dla swego imienia” (Dzieje 15:1-14).

23. Czyimi świadkami muszą być członkowie klasy „zarządcy” podczas obecnego „zakończenia systemu rzeczy”? Od wzywania jakiego imienia nie mogą się uchylać?

²³ Tacy nie-Żydzi również weszli potem w skład klasy „zarządcy” z pierwszego stulecia. W rezultacie cała ta klasa była namaszczonym ludem dla imienia Bożego, które brzmi Jehowa. Imię to, Jehowa, wzywane było nad tym ludem. Nie mógł on się uchylić od roli Jego świadków. To samo musi dotyczyć namaszczonego duchem ostatka klasy „zarządcy” w naszych czasach, gdy „znak” dostrzegalny od roku 1914 wskazuje, że „pan” klasy „zarządcy” powrócił i jest obecny, i że „zakończenie systemu rzeczy” zbliża się do punktu szczytowego w Har-Magedonie (Mat. 24:3).

„Zarządca” w obliczu Har-Magedonu

1. Do czego dojdzie podczas Har-Magedonu, przed którym stoi teraz klasa „zarządcy”? Kto wyobrażał tego „zarządcę” w czasach króla Ezechiasza z Jeruzalem?

HAR-MAGEDON to hebrajska nazwa miejsca, gdzie wkrótce będzie się toczyć „wojna wielkiego dnia Boga Wszechmocnego”. Ostatek klasy „zarządcy” stoi teraz w obliczu tej „wojny”, która na zawsze położy kres obecnemu ogólnoświatowemu systemowi rzeczy. Dlatego też klasa ta czuwa bezustannie pod względem duchowym, aby nie przeoczyć chwili, gdy jej przybyły z powrotem Pan, wyniesiony do chwały Jezus Chrystus, unicestwi widzialnych wrogów Królestwa, o które modliła się do Jehowy Boga słowami: „Niech przyjdzie królestwo Twoje; niech Twoja wola spełnia się na ziemi, tak jak i w niebie” (Mat. 6:9, 10, Biblia Tysiąclecia; Obj. 16:14-16). Dzisiejszą sytuację na świecie trafnie zilustrowało, czyli przepowiedziało to, co się wydarzyło za czasów szafarstwa pewnego Izraelity, którego król jeruzalemski Ezechiasz ustanowił zarządcą swego dworu w nader krytycznym okresie.

2. Kim był wspomniany Żyd? Po kim według Księgi Izajasza 22:15-25 przejął on urząd królewskiego zarządcy?

² Urząd ten król powierzył wtedy Żydowi imieniem Eliakim, synowi Chilkiasza. W Piśmie Świętym wspomniano trzykrotnie, że był on „zarządcą pałacu”, bądź też „przełożonym domu” króla Ezechiasza (Izaj. 36:3; 37:2, BT; Izaj. 36:22, Nowy Przekład). Zastąpił na tym stanowisku niejakiego Szebnę. Orzeczenie Boże dotyczące Eliakima i Szebny zanotowano w Księdze Izajasza 22:15-25, gdzie czytamy:

„Tak mówi Pan, Jahwe [Jehowa] Zastępów: Idź, wejdź do (...) Szebny, zarządcy pałacu, który sobie wykuwa grobowiec wysoko i w skale drąży dla siebie komnatę: ‛Co ty tu posiadasz i kogo ty masz tutaj, żeś sobie tu wyciosał grobowiec?’ Oto Jahwe zrzuci cię, człowiecze, z wielkim rozmachem i uchwyci cię jednym chwytem, i tocząc cię zwinie w kłębek, jak piłkę