Kajadian
26 Harita aya kalaparan deui di tanah éta, siga baréto keur jaman Ibrahim. Jadi Ishak indit ka Abimélékh raja urang Filistin di Gérar. 2 Geus kitu, Yéhuwa némbongan ka Ishak tuluy ngomong, ”Ulah indit ka Mesir. Geus cicing wéh di tanah nu dituduhkeun ku Kuring. 3 Sok matuh di tanah ieu jadi urang asing. Kuring bakal terus nyarengan jeung ngaberkahan manéh, lantaran sakabéh tanah ieu bakal dibikeun ku Kuring ka manéh jeung turunan* manéh. Kuring bakal ngalaksanakeun jangji Kuring ka Ibrahim bapa manéh. Kuring geus sumpah kieu, 4 ’Kuring bakal ngajadikeun turunan* manéh sarua lobana siga béntang di langit. Sakabéh tanah ieu bakal dibikeun ku Kuring ka turunan* manéh. Ku jalan turunan* manéh, sakabéh bangsa di bumi bakal meunang berkah.’ 5 Éta bakal dilaksanakeun ku Kuring lantaran Ibrahim terus nurut kana omongan Kuring sarta terus ngajalankeun paréntah, aturan, jeung hukum Kuring.” 6 Jadi Ishak tetep matuh di Gérar.
7 Lalaki-lalaki di dinya teterusan nanyakeun Ribka téh saha. Ku Ishak sok dijawab, ”Éta téh adi.” Ishak teu ngaku Ribka téh pamajikanana, da manéhna sieun dipaéhan ku jalma-jalma nu hayang nyokot Ribka nu geulis. 8 Sanggeus sababaraha waktu, Abimélékh raja urang Filistin nempo tina jandéla yén Ishak téh keur tatangkeupan jeung Ribka pamajikanana. 9 Abimélékh langsung ngageroan Ishak tuluy ngomong kieu, ”Geuning awéwé éta téh pamajikan manéh! Naha atuh bet ngakuna adi?” Ishak ngajawab, ”Da mun ngakuna pamajikan mah abdi sieun dipaéhan.” 10 Tapi ceuk Abimélékh, ”Ku naon manéh bet kitu? Kumaha lamun aya nu nyaréan pamajikan manéh? Atuh urang kabéh jadi dosa!” 11 Geus kitu, Abimélékh maréntahkeun kieu ka rahayatna, ”Saha waé nu ngaganggu lalaki ieu jeung pamajikanana pasti bakal dipaéhan!”
12 Di tanah éta, Ishak ngamimitian nebarkeun binih. Dina taun éta kénéh, hasil panénna téh 100 kalieun lantaran diberkahan ku Yéhuwa. 13 Manéhna jadi beunghar. Hartana beuki loba nepi ka manéhna jadi beunghar pisan. 14 Manéhna boga loba domba jeung sapi, sarta boga loba palayan. Ku kituna, urang Filistin jadi sirik ka manéhna.
15 Jadi, sumur-sumur beunang ngagali palayan-palayan Ibrahim basa Ibrahim hirup kénéh téh diurugan taneuh ku urang Filistin. 16 Geus kitu, Abimélékh ngomong ka Ishak, ”Ku lantaran manéh geus jauh leuwih kuat tibatan urang kabéh, sok wéh pindah ti dieu.” 17 Jadi Ishak pindah tuluy masang kémah di Lebak Gérar sarta matuh di dinya. 18 Sumur-sumur anu digali basa Ibrahim bapana hirup kénéh, nu diurugan ku urang Filistin sanggeus Ibrahim maot, digali deui ku Ishak. Sumur-sumur éta dingaranan deui numutkeun ngaran-ngaran nu dibéré ku bapana.
19 Waktu para palayan Ishak ngagali di lebak éta, maranéhna manggihan sumur anu caina bersih. 20 Tapi para pangangon di Gérar ngomong kieu, ”Cai ieu mah nu urang!” Jadi maranéhna paraséa jeung para pangangon Ishak. Ku kituna, sumur éta dingaranan Ésék* ku Ishak, lantaran para pangangon di Gérar paséa jeung manéhna. 21 Waktu para pangangon Ishak ngagali sumur séjénna, aya nu ngajak paséa deui. Jadi ku Ishak sumur éta dingaranan Sitna.* 22 Ka dieunakeun, manéhna pindah tuluy ngagali sumur deui. Tah di dieu mah euweuh nu ngajak paséa. Jadi ku manéhna sumur éta dingaranan Réhobot.* Ceuk manéhna, ”Ieu téh lantaran Yéhuwa geus méré tempat nu lega ka urang sarta ngalantarankeun urang boga loba turunan di tanah ieu.”
23 Ti dinya manéhna indit ka Béér-syéba. 24 Peuting éta, Yéhuwa némbongan ka manéhna tuluy ngomong, ”Kuring téh Allahna Ibrahim bapa manéh. Ulah sieun, da Kuring nyarengan manéh. Kuring bakal ngaberkahan manéh, sarta bakal ngajadikeun turunan* manéh loba pisan demi Ibrahim hamba Kuring.” 25 Jadi, Ishak nyieun mézbah di dinya tuluy ngadoa nyebut ngaran Yéhuwa. Geus kitu, manéhna masang kémah di dinya, tuluy para palayanna ngagali sumur.
26 Ka dieunakeun, Abimélékh datang ti Gérar rék manggihan Ishak. Manéhna bareng jeung Ahuzat panaséhatna sarta Pikol panglima tentarana. 27 Ishak nanya, ”Ku naon aranjeun ka darieu? Lainna aranjeun téh ngéwa ka abdi nepi ka ngusir abdi ti daérah aranjeun?” 28 Maranéhna ngajawab, ”Urang kabéh jelas-jelas ningali manéh téh disarengan ku Yéhuwa. Jadi, urang hayang nyieun perjangjian jeung manéh. Manéh kudu sumpah 29 yén manéh moal jahat ka urang sakumaha urang gé tara nyilakakeun manéh. Urang téh pan bageur waé ka manéh. Waktu indit gé, manéh teu dikua-kieu ku urang. Manéh téh jalma nu diberkahan ku Yéhuwa.” 30 Geus kitu, Ishak nyieun pésta keur maranéhna. Jadi maranéhna dahar jeung nginum. 31 Isukna, maranéhna hudang isuk-isuk. Geus kitu, maranéhna jeung Ishak ngucapkeun sumpah. Sanggeus pamitan jeung Ishak, maranéhna balik dina kaayaan salamet.
32 Poé éta kénéh, para palayanna Ishak datang jeung ngalapor ka manéhna yén sumur nu digali ku maranéhna téh geus ngabijilkeun cai. 33 Jadi ku manéhna sumur éta dingaranan Syiba. Éta sababna nepi ka ayeuna ngaran kota éta téh Béér-syéba.
34 Waktu Ésau umur 40 taun, manéhna kawin jeung Yudit anak Bééri urang Hét. Manéhna gé kawin jeung Basémat anak Élon urang Hét. 35 Ishak jeung Ribka ngabatin gara-gara dua awéwé éta.