Kajadian
29 Geus kitu, Yakub neruskeun perjalanan ka daérah Wétan. 2 Di dinya, manéhna ningali aya hiji sumur di tegalan. Manéhna ningali tilu kumpulan domba keur darepa di gigireun sumur éta ngadagoan dibéré nginum ku para pangangon. Sumur éta ditutupan ku batu gedé. 3 Sanggeus dombana kumpul kabéh, kakara batu panutup sumur téh digulingkeun, tuluy dombana dibéré nginum. Mun geus bérés, sumurna ditutup deui ku batu éta.
4 Yakub nanya ka maranéhna, ”Lur, aranjeun téh ti mana?” Dijawab ku maranéhna, ”Ti Haran.” 5 Yakub nanya, ”Kenal teu ka Laban incuna Nahor?” Dijawab ku maranéhna, ”Kenal atuh.” 6 Ngadéngé kitu Yakub nanya deui, ”Kumaha kaayaanana, séhat?” Dijawab ku maranéhna, ”Séhat. Tuh Rakhél anak awéwéna keur ngagiringkeun domba ka dieu!” 7 Tuluy Yakub ngomong, ”Ayeuna téh pan beurang kénéh, can waktuna ngandangkeun. Ku naon domba téh teu dibéré nginum ngarah bisa nyaratuan deui?” 8 Maranéhna ngajawab, ”Ayeuna mah can bisa, kudu ngadagoan domba-dombana kumpul heula. Mun geus kitu, kakara batuna digulingkeun, tuluy dombana dibéré nginum.”
9 Waktu Yakub ngomong kénéh jeung maranéhna, Rakhél datang ngagiringkeun domba-domba bapana, da manéhna téh tukang ngangon. 10 Barang Yakub ningali Rakhél, anakna Laban lanceuk indungna, sarta ningali domba-dombana Laban, Yakub langsung ngagulingkeun batu nu nutupan sumur tuluy méré nginum domba-domba éta. 11 Geus kitu, Yakub nyium Rakhél tuluy ceurik sesegruk. 12 Yakub nyarita ka Rakhél yén manéhna téh alo bapana Rakhél, ngaran indungna téh Ribka. Beretek Rakhél lumpat ngabéjaan bapana.
13 Sanggeus dibéjaan ngeunaan Yakub anak adina, Laban langsung lumpat manggihan manéhna. Gabrug Yakub ditangkeup bari dicium terus dibawa ka imahna. Yakub nyaritakeun ka Laban sagala nu kaalaman ku manéhna. 14 Ceuk Laban, ”Manéh téh mémang kulawarga* urang.” Jadi Yakub cicing di imah uana salila sabulan.
15 Tuluy Laban ngomong kieu ka Yakub, ”Mémang manéh téh dulur, tapi angger, digawé mah kudu dibayar. Sok manéh rék ménta bayaran naon?” 16 Laban téh boga dua anak awéwé, lanceukna Léa, ari adina Rakhél. 17 Tapi panon Léa mah teu cahayaan, ari Rakhél nya geulis nya pikaresepeun ditingalina téh. 18 Yakub bogoheun ka Rakhél. Manéhna ngomong kieu ka Laban, ”Nya tos wéh abdi didamel keur Ua salami tujuh taun, asal abdi tiasa nikah sareng Rakhél anak Ua.” 19 Dijawab ku Laban, ”Nya mending Rakhél téh dibikeun ka manéh tibatan ka nu séjén. Heug manéh di dieu wéh jeung Ua.” 20 Jadi Yakub digawé salila tujuh taun demi meunangkeun Rakhél. Tapi keur Yakub mah éta téh karasana siga sababaraha poé bakating ku cinta-cintana ka Rakhél.
21 Ka dieunakeun, Yakub ngomong ka Laban, ”Abdi geus digawé salila tujuh taun. Ayeuna mah sok atuh tikahkeun Rakhél jeung abdi supaya jadi pamajikan abdi.”* 22 Prak Laban ngayakeun hajatan. Urang dinya kabéh diondang. 23 Tapi peutingna, nu dianteurkeun ku Laban téh kalah ka Léa, ngarah Yakub nyaréan Léa. 24 Léa gé ku Laban dibéré saurang palayan awéwé nyaéta Zilpa. 25 Isukna kakara katingali ku Yakub, sihoréng éta téh Léa! Jadi manéhna ngomong kieu ka Laban, ”Ku naon Ua téh bet kitu ka abdi? Abdi digawé téh demi meunangkeun Rakhél. Naha Ua bet ngabobodo abdi?” 26 Laban ngajawab, ”Di dieu mah teu biasa adi dikawinkeun miheulaan lanceuk. 27 Sok wéh rayakeun heula hajat kawinan jeung Léa saminggu ieu. Geus kitu, kakara Rakhél dibikeun ka manéh, tapi manéh kudu digawé tujuh taun deui keur Ua.” 28 Yakub satuju sarta ngarayakeun hajat kawinan jeung Léa salila saminggu. Sanggeusna, Laban nikahkeun Rakhél jeung Yakub. 29 Salian ti éta, Rakhél ku Laban dibéré saurang palayan awéwé nyaéta Bilha.
30 Geus kitu, Yakub gé saré jeung Rakhél. Yakub leuwih cinta ka Rakhél tibatan ka Léa. Jadi Yakub digawé tujuh taun deui keur Laban. 31 Waktu ningali Léa teu dipikacinta,* Yéhuwa ngaberkahan Léa supaya manéhna jadi bisa ngandung,* sabalikna Rakhél mah mandul. 32 Ku kituna, Léa ngandung tuluy ngalahirkeun anak lalaki nu dingaranan Rubén,* da ceuk manéhna, ”Yéhuwa tos ningal kasangsaraan abdi, ayeuna mah salaki téh bakal cinta ka abdi.” 33 Geus kitu, manéhna ngandung deui tuluy ngalahirkeun anak lalaki. Ceuk manéhna, ”Yéhuwa tos ngadangu yén abdi téh teu dipikacinta, jadi Anjeunna masihan anak ieu ogé.” Tuluy ku manéhna budak téh dingaranan Siméon.* 34 Ka dieunakeun, manéhna ngandung deui tuluy ngalahirkeun anak lalaki. Ceuk manéhna, ”Ayeuna mah salaki abdi bakal beuki deukeut ka abdi, lantaran abdi geus ngalahirkeun tilu anak lalaki keur manéhna.” Ku kituna, budak éta dingaranan Léwi.* 35 Manéhna ngandung sakali deui tuluy ngalahirkeun anak lalaki. Ceuk manéhna, ”Ayeuna abdi rék muji ka Yéhuwa.” Tuluy ku manéhna budak téh dingaranan Yéhuda.* Ti dinya manéhna teu ngandung deui keur sababaraha waktu.