Kajadian

30 Ku sabab teu bisa ngalahirkeun anak keur Yakub, Rakhél jadi sirik ka lanceukna tuluy ngomong kieu ka Yakub, ”Abdi ménta anak. Lamun henteu, abdi bakal maot.” 2 Ngadéngé kitu, Yakub ambek pisan ka Rakhél. Ceuk manéhna, ”Mémangna Akang téh Allah nu ngalantarankeun Nyai teu boga anak?” 3 Jadi ceuk Rakhél, ”Ieu Bilha palayan awéwé abdi. Sok saré jeung manéhna, ngarah manéhna boga anak. Engké anakna bakal dianggap jadi anak abdi.” 4 Seug Bilha dibikeun ka Yakub sina jadi pamajikanana, tuluy Yakub saré jeung manéhna. 5 Ti dinya, Bilha ngandung sarta ngalahirkeun anak lalaki keur Yakub. 6 Ceuk Rakhél, ”Allah tos adil ka abdi sarta ngadangukeun paménta abdi, jadi Anjeunna masihan anak lalaki ka abdi.” Éta sababna budak téh dingaranan Dan* ku manéhna. 7 Bilha palayan Rakhél ngandung deui, tuluy ngalahirkeun anak lalaki nu kadua keur Yakub. 8 Ceuk Rakhél, ”Abdi geus gulat bébéakan jeung lanceuk abdi. Abdi nu meunang!” Jadi budak téh dingaranan Naftali* ku manéhna.

9 Léa nyaho manéhna can bisa boga anak deui, jadi manéhna mikeun Zilpa palayanna sina jadi pamajikan Yakub. 10 Ti dinya, Zilpa palayanna Léa ngalahirkeun anak lalaki keur Yakub. 11 Ceuk Léa, ”Abdi téh meni untung!” Jadi budak éta dingaranan Gad* ku manéhna. 12 Geus kitu, Zilpa palayan Léa ngalahirkeun anak lalaki nu kadua keur Yakub. 13 Ceuk Léa, ”Abdi meni bagja! Sakabéh awéwé bakal nyebut abdi jalma bagja.” Jadi budak téh dingaranan Asyér* ku manéhna.

14 Pas keur usum* panén gandum, Rubén leuleumpangan di tegalan tuluy manggih buah dudaim.* Jadi ku manéhna buah éta dibikeun ka Léa indungna. Tuluy Rakhél ngomong ka Léa, ”Cik abdi ménta sababaraha siki buah dudaim nu dibawa ku anak Tétéh.” 15 Ceuk Léa, ”Acan puas ngarebut salaki Tétéh? Ayeuna buah dudaim nu dibawa ku anak Tétéh gé rék dicokot ku manéh?” Jadi ceuk Rakhél, ”Nya sok ari kitu mah engké peuting si Akang saré jeung Tétéh, asal abdi dipasihan buah dudaim éta.”

16 Pasosoré waktu Yakub balik ti tegalan, Léa manggihan manéhna tuluy ngomong, ”Peuting ieu Akang saré jeung abdi nya, lantaran abdi geus mayar Rakhél ku buah dudaim ti anak abdi.” Jadi peutingna, Yakub saré jeung Léa. 17 Allah ngadéngékeun jeung ngajawab doa Léa, jadi manéhna ngandung tuluy ngalahirkeun anak lalaki nu kalima keur Yakub. 18 Ceuk Léa, ”Allah tos masihan ganjaran keur abdi lantaran abdi méré palayan abdi ka salaki.” Jadi budak téh dingaranan Isakhar* ku manéhna. 19 Ka dieunakeun, Léa ngandung deui tuluy ngalahirkeun anak lalaki nu kagenep keur Yakub. 20 Ceuk Léa, ”Allah tos masihan hadiah anu saé ka abdi. Ahirna, salaki abdi bakal narima abdi, sabab abdi geus ngalahirkeun genep anak lalaki keur manéhna.” Jadi budak téh dingaranan Zébulon* ku manéhna. 21 Sanggeusna, Léa ngalahirkeun anak awéwé nu dingaranan Dina.

22 Ahirna, Allah inget ka Rakhél. Allah ngadéngé jeung ngajawab doa Rakhél, ku kituna manéhna jadi bisa ngandung.* 23 Manéhna ngandung tuluy ngalahirkeun anak lalaki. Ceuk manéhna, ”Allah tos nyingkirkeun hinaan ti abdi!” 24 Jadi budak téh dingaranan Yusuf* ku manéhna. Ceuk manéhna, ”Yéhuwa tos masihan anak lalaki deui ka abdi.”

25 Sanggeus Rakhél ngalahirkeun Yusuf, Yakub langsung ngomong ka Laban, ”Idinan abdi uih ka kulawarga di lembur abdi. 26 Istri-istri sareng barudak badé dicandak, pan abdi tos didamel kanggo Ua supaya maranéhna jadi milik abdi. Ua gé terang abdi téh didamel banting tulang kanggo Ua.” 27 Ceuk Laban, ”Ulah indit atuh, sing karunya ka Ua. Ari nurutkeun tanda nu dibaca ku Ua* mah, Ua diberkahan ku Yéhuwa téh lantaran manéh.” 28 Ceuk manéhna deui, ”Sok sebutkeun hayang dibayar ku naon. Engké ku Ua dibéré.” 29 Ceuk Yakub, ”Ua tos terang pan, abdi téh didamel banting tulang sarta bener-bener ngurus ingon-ingon Ua. 30 Méméh abdi datang mah ingon-ingon Ua ngan sakedik, tapi ayeuna jadi nyeueuran. Yéhuwa tos ngaberkahan Ua ti saprak abdi datang. Jadi ayeuna mah abdi hoyong didamel kanggo kulawarga abdi nyalira.”

31 Jadi Laban nanya, ”Hayang dibéré naon ku Ua?” Ceuk Yakub, ”Ua teu kedah masihan nanaon! Abdi aya hiji paménta, lamun éta dikabulkeun, abdi badé terus ngangon jeung ngajaga ingon-ingon Ua. 32 Hayu urang pariksa ingon-ingon Ua poé ieu. Mangga pisahkeun ku Ua domba anu totol-totol jeung belang sarta domba jalu ngora nu buluna coklat kolot. Pisahkeun ogé embé bikang nu belang jeung totol-totol. Ti saprak ayeuna, embé jeung domba nu siga kitu nu jadi bayaran abdi. 33 Hiji waktu lamun Ua mariksa embé jeung domba abdi, Ua bakal terang abdi téh jujur* atawa henteu. Lamun aya embé bikang nu henteu totol-totol jeung belang, sarta aya domba jalu ngora nu buluna henteu coklat kolot, hartina abdi maok ti Ua.”

34 Ngadéngé kitu Laban ngomong, ”Ua satuju jeung manéh.” 35 Poé éta kénéh, Laban misahkeun embé jalu nu loréng jeung belang, sarta misahkeun embé bikang nu belang jeung totol-totol, nyaéta nu aya totol bodasna. Manéhna gé misahkeun unggal domba jalu ngora nu buluna coklat kolot. Éta kabéh diserahkeun ka anak-anak lalakina sina diurus. 36 Ti dinya, Laban mawa ingon-ingon éta jauh ti Yakub, jauhna kira-kira tilu poé perjalanan. Ari Yakub mah ngangon ingon-ingon Laban nu séjénna.

37 Tuluy Yakub motong dahan-dahan tina tangkal storaks, almond, jeung platanus. Geus kitu, dahan-dahan éta dicokélan nepi ka kaciri bagian bodasna, jadi dahan-dahan éta katingali aya totol-totol bodasna. 38 Dahan-dahan éta diteundeun di hareupeun ingon-ingon, nyaéta di tempat nginumna. Éta téh supaya ingon-ingon karawin di hareupeun dahan-dahan éta waktu daratang rék nginum.

39 Jadi ingon-ingon téh karawin di hareupeun dahan-dahan éta, tuluy aranakan. Anak-anakna téh barelang, loréng-loréng, jeung totol-totol. 40 Geus kitu, Yakub misahkeun anak-anak ingon-ingon éta. Tuluy ingon-ingonna Laban disina nyanghareup ka ingon-ingon nu loréng jeung nu buluna coklat kolot. Ingon-ingon milik manéhna dipisahkeun tina ingon-ingon milikna Laban. 41 Unggal sato nu séhat rék kawin, Yakub neundeun dahan-dahan éta di tempat nginum supaya bisa katingali ku sato-sato éta waktu keur kawin. 42 Tapi lamun nu rék kawin téh sato nu lemah, Yakub henteu neundeun dahan-dahan éta di dinya. Ku kituna sato nu lemah pasti jadi milik Laban, ari sato nu kuat jadi milik Yakub.

43 Atuh harta Yakub jadi beuki ngalobaan. Manéhna boga loba embé, domba, onta, jeung kaldé, sarta palayan-palayan lalaki jeung awéwé.