Yéhézkiél
3 Geus kitu Anjeunna nyarios ka abdi, ”Anak manusa, dahar naon nu aya di hareupeun manéh. Dahar ieu gulungan tuluy indit. Pék ngomong ka urang Israél.”
2 Seug abdi calangap, gulungan téh ku Anjeunna dibikeun ka abdi pikeun didahar. 3 Anjeunna nyarios deui, ”Anak manusa, dahar ieu gulungan nu dibikeun ku Kuring. Eusian beuteung téh ku ieu.” Seug ku abdi didahar, rasana amis kawas madu.
4 Tuluy saur Anjeunna, ”Anak manusa, jig indit ka urang Israél sarta tepikeun ucapan Kuring ka maranéhna. 5 Manéh diutus téh lain ka bangsa nu basana hésé atawa teu dikenal, tapi diutus ka urang Israél. 6 Lamun Kuring ngutus manéh ka loba bangsa nu basana hésé atawa teu dikenal, nu kekecapanana teu kaharti ku manéh, maranéhna bakal ngadéngékeun. 7 Tapi urang Israél mah moal daék ngadéngékeun manéh, sabab maranéhna teu daék ngadéngékeun Kuring. Kabéh urang Israél téh bedegong, teu daék nurut. 8 Manéh ku Kuring geus ditegerkeun sangkan sanggup nyanghareupan éta jalma-jalma bedegong.* 9 Manéh* ku Kuring geus dijadikeun kawas inten, leuwih teuas tibatan batu. Maranéhna téh bangsa tukang barontak, tapi ulah sieun ku maranéhna atawa ku beungeutna.”
10 Ti dinya Anjeunna nyarios ka abdi, ”Anak manusa, déngékeun sakabéh ucapan Kuring ka manéh, simpen dina haté. 11 Jung indit ka bangsa manéh nu diboyong. Rék didéngékeun rék henteu, béjakeun kieu ka maranéhna, ’Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung.’”
12 Geus kitu aya kakuatan* nu ngangkat abdi. Di tukangeun téh kadéngé sora ngageleger kieu, ”Mugia di panglinggihana-Na, Yéhuwa dipuji ku karana kamulyaana-Na.” 13 Kadéngé ogé sora jangjang mahluk-mahluk pagésrék jeung jangjang pada baturna. Sorana pabaur jeung sora gilinding-gilinding di gigireun maranéhna sarta sora ngaguruh nu hébat. 14 Éta kakuatan* téh ngangkat sarta mawa abdi. Ti dinya, abdi indit bari ngarasa keuheul jeung jéngkél. Geus kitu, abdi ngarasakeun kawasa Yéhuwa nu hébat. 15 Bral abdi indit ka para tawanan nu aya di Tél-abib, nu matuh deukeut Walungan Khébar. Abdi matuh di dinya bareng jeung maranéhna. Tapi, salila tujuh poé abdi cicing waé ngahuleng bakating ku reuwas kénéh.
16 Sanggeus liwat tujuh poé, Yéhuwa nepikeun firman-Na ka abdi, saur-Na,
17 ”Anak manusa, manéh ku Kuring diangkat pikeun jadi tukang jaga keur urang Israél. Waktu ngadéngé firman ti Kuring, manéh kudu nepikeun paringetan ti Kuring ka maranéhna. 18 Lamun Kuring ngomong ka jalma nu jahat, ’Manéh pasti paéh,’ tapi manéhna teu dibéré paringetan ku manéh sina tobat tina kalakuanana nu jahat ngarah terus hirup, manéhna bakal paéh ku lantaran kasalahanana da manéhna jahat. Tapi, Kuring bakal ménta manéh tanggung jawab kana nyawa* éta jalma. 19 Lamun manéh geus méré paringetan ka jalma nu jahat tapi manéhna teu daék tobat tina kajahatanana jeung lalampahanana nu jahat, nya manéhna bakal paéh ku lantaran kasalahanana sorangan. Ari manéh mah tangtu salamet. 20 Lamun jalma bener geus henteu ngalampahkeun nu bener sarta kalah ka ngalampahkeun nu salah,* Kuring bakal neundeun balok di jalanna ngarah manéhna titajong tuluy paéh. Lamun manéhna teu dibéré paringetan ku manéh, manéhna bakal paéh ku lantaran dosana. Lalampahanana nu bener gé moal diinget-inget deui. Tapi, Kuring bakal ménta manéh tanggung jawab kana nyawana.* 21 Sabalikna, lamun manéhna geus dibéré paringetan ngarah teu nyieun dosa tuluy manéhna tobat tina dosana, manéhna bakal terus hirup lantaran geus dibéré paringetan. Manéh gé bakal salamet.
22 Di dinya, abdi ngarasakeun kawasa Yéhuwa, Anjeunna nyarios, ”Jung indit ka lebak, Kuring rék ngomong ka manéh di ditu.” 23 Jadi abdi indit ka lebak, bréh ningali kamulyaan Yéhuwa di ditu kawas kamulyaan nu ditingali ku abdi deukeut Walungan Khébar. Bruk abdi sujud. 24 Geus kitu abdi narima kawasa suci, deg abdi ditangtungkeun. Tuluy Allah nyarios ka abdi,
”Geura balik, ulah kaluar imah. 25 Anak manusa, manéh bakal ditalian ku maranéhna ngarah teu bisa kaluar jeung ngadatangan maranéhna. 26 Manéh ku Kuring rék disina pireu. Létah manéh sina rapet kana lalangit ngarah manéh teu bisa mépélingan maranéhna, da maranéhna téh bangsa tukang barontak. 27 Tapi unggal Kuring ngomong ka manéh, manéh bakal disina bisa ngomong deui. Manéh kudu ngomong kieu ka maranéhna, ’Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung.’ Nu daék ngadéngékeun, nya bakal ngadéngékeun. Nu teu daék ngadéngékeun, nya keun waé, da maranéhna téh bangsa tukang barontak.