Yéhézkiél

36 ”Anak manusa, sok ngaramal kieu ngeunaan gunung-gunung Israél, ’Éh gunung-gunung Israél, déngékeun firman Yéhuwa. 2 Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ”Musuh-musuh manéh ngomong kieu ngeunaan manéh, ’Alus! Tempat-tempat nu laluhur nu geus aya ti baheula geus jadi milik urang!’”’

3 ”Jadi sok ngaramal sarta ngomong kieu, ’Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ”Ku lantaran musuh-musuh nyerang manéh ti sagala arah sarta ngalantarankeun manéh kalantar, bangsa-bangsa séjén hayang ngamilik manéh. Jalma-jalma gé terus ngomongkeun sarta mitnah manéh. 4 Ku kituna, éh gunung-gunung Israél, déngékeun firman Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung! Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ka gunung, pasir,* walungan, lebak, ruruntuhan nu kalantar, sarta kota-kota nu ditinggalkeun, dijarah, jeung dihina ku bangsa-bangsa di sakurilingna. 5 Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ngomong kieu ka éta kabéh, ’Amarah Kuring geus ngagugudug. Jadi, Kuring rék ngomong ka bangsa-bangsa séjén sarta ka sakuliah Édom, nyaéta nu ngahina jeung atoh waktu ngarebut tanah milik Kuring pikeun nyokot tegal jukutna sarta ngajarah éta nagri.’”’

6 ”Jadi sok ngaramal ngeunaan nagri Israél sarta béjakeun kieu ka gunung, pasir, walungan, jeung lebak, ’Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ”Amarah Kuring geus ngagedur. Kuring rék méré nyaho naon nu bakal kaalaman ku bangsa-bangsa lantaran geus ngarendahkeun maranéh.”’

7 ”Ku kituna, ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ’Kuring ngangkat leungeun pikeun sumpah yén bangsa-bangsa di sakuriling maranéh bakal nandang kaéra. 8 Tapi maranéh, éh gunung-gunung Israél, maranéh bakal ngabijilkeun cabang sarta baruahan pikeun umat Kuring Israél, sabab sakeudeung deui maranéhna bakal balik. 9 Kuring nyarengan maranéh sarta bakal merhatikeun maranéh. Maranéh bakal diwuluku* jeung dipelakan binih. 10 Rahayat maranéh, nyaéta sakabéh urang Israél, rék disina ngalobaan. Kota-kotana bakal dicicingan, ruruntuhanana bakal diwangun deui. 11 Rahayat jeung ingon-ingon maranéh rék disina ngalobaan, sina leuwih loba jeung boga loba anak. Maranéh rék dicicingan kawas saacanna sarta jadi leuwih makmur tibatan baheula. Ku kituna, maranéh bakal nyaho yén Kuring téh Yéhuwa. 12 Maranéh bakal diliwatan ku jalma-jalma, nyaéta Israél umat Kuring, sarta bakal dipimilik ku maranéhna. Maranéh bakal jadi tanah warisan keur maranéhna. Moal aya deui anak-anak maranéhna nu maot gara-gara maranéh.’”

13 ”Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ’Jalma-jalma ngomong kieu, ”Manéh téh nagri nu ngalegleg jalma sarta nu ngalantarankeun bangsa manéh kaleungitan anak-anak.”’ 14 ’Ku kituna manéh moal ngalegleg jalma deui atawa ngaleungitkeun anak-anak bangsa manéh,’ ceuk Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung. 15 ’Kuring moal ngantep manéh dihina deui ku bangsa-bangsa atawa dipoyok ku jalma-jalma. Manéh gé moal ngalantarankeun bangsa manéh katarajang ku musibat deui,’ ceuk Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung.”

16 Geus kitu, Yéhuwa nepikeun deui firman-Na ka abdi, saur-Na, 17 ”Anak manusa, waktu urang Israél matuh di nagrina, maranéhna nganajisan éta nagri ku lalampahan jeung kalakuanana. Lalampahanana téh najis kawas awéwé nu keur haid. 18 Jadi, Kuring numplekkeun amarah Kuring ka maranéhna, lantaran maranéhna geus maéhan jalma-jalma di éta nagri sarta lantaran maranéhna nganajisan éta nagri ku berhala-berhalana nu pikageuleuheun.* 19 Maranéhna ku Kuring dipabalencarkeun di antara bangsa-bangsa sarta dipaburencaykeun di antara nagri-nagri. Ku Kuring dihakiman satimpal jeung lalampahan sarta kalakuanana. 20 Tapi ka bangsa mana waé maranéhna datang, jalma-jalma kalah ka nganajisan ngaran Kuring nu suci ku cara ngomong kieu, ’Ongkoh maranéhna téh umat Yéhuwa, tapi kalah ka ninggalkeun nagri paméré Anjeunna.’ 21 Jadi, Kuring rék ngabéla ngaran Kuring nu suci, nu jadi najis gara-gara urang Israél nu aya di antara bangsa-bangsa nu didatangan ku maranéhna.”

22 ”Ku kituna, béjakeun kieu ka urang Israél, ’Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ”Éh urang Israél, Kuring rék mawa balik maranéh téh lain demi maranéh, tapi demi ngaran Kuring nu suci, nu jadi najis gara-gara maranéh di antara bangsa-bangsa tempat maranéh indit.”’ 23 ’Kuring pasti nyucikeun ngaran Kuring nu agung, nu jadi najis di antara bangsa-bangsa gara-gara maranéh. Waktu Kuring disucikeun di antara maranéh bari disaksian ku bangsa-bangsa, maranéhna bakal nyaho yén Kuring téh Yéhuwa,’ ceuk Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung. 24 ’Kuring rék mawa balik maranéh ti bangsa-bangsa sarta ngumpulkeun maranéh ti sakabéh nagri, tuluy maranéh rék dibawa ka nagri maranéh. 25 Maranéh rék diképrétan ku cai hérang ngarah jadi bersih. Kuring rék mersihan maranéh tina sakabéh hal nu najis sarta tina sakabéh berhala maranéh nu pikageuleuheun. 26 Kuring rék méré haté nu anyar ka maranéh sarta nganyarkeun sipat-sipat maranéh. Kuring rék nyingkirkeun haté nu kawas batu tina diri maranéh, tuluy diganti ku haté nu lemah lembut.* 27 Kuring rék maké kawasa suci Kuring pikeun ngarobah pikiran maranéh, ngarah maranéh daék nuturkeun aturan Kuring sarta nurut jeung ngajalankeun putusan hukum Kuring. 28 Geus kitu, maranéh bakal matuh di nagri nu geus dibikeun ku Kuring ka karuhun maranéh. Maranéh bakal jadi umat Kuring, sarta Kuring bakal jadi Allah maranéh.’

29 ”’Kuring rék ngabébaskeun maranéh tina sagala hal nu najis. Ku paréntah Kuring, sisikian bakal loba hasilna. Kuring moal ngadatangkeun kalaparan ka maranéh. 30 Tangkal jeung kebon gé bakal loba hasilna. Maranéh moal dihina deui ku bangsa-bangsa ku lantaran kalaparan. 31 Terus, maranéh bakal inget kana lalampahan maranéh nu jahat sarta kalakuan maranéh nu goréng. Maranéh bakal ijid ka diri sorangan ku lantaran kasalahan jeung kalakuan maranéh nu pikaijideun. 32 Tapi maranéh kudu nyaho yén Kuring kieu téh lain demi maranéh. Éh urang Israél, maranéh kuduna ngarasa éra jeung hina ku lalampahan maranéh,’ ceuk Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung.

33 ”Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ’Dina poé Kuring mersihan sakabéh kasalahan maranéh, kota-kota maranéh bakal dicicingan sarta ruruntuhanana bakal diwangun deui. 34 Jalma-jalma nu ngaliwat ka nagri nu kalantar téh ningali éta nagri sakitu kalantarna, tapi éta bakal dipelakan deui. 35 Jalma-jalma bakal ngomong kieu, ”Éta nagri nu kalantar téh geus jadi kawas Taman Éden. Kota-kota nu tadina runtuh, kalantar, jeung ancur téh ayeuna geus dibénténgan jeung dicicingan.” 36 Bangsa-bangsa nu araya kénéh di sakurilingeun maranéh bakal nyaho yén Kuring sorangan, Yéhuwa, nu ngawangun naon nu geus runtuh sarta melakan nagri nu kalantar. Kuring, Yéhuwa, geus ngucap kitu sarta geus ngalaksanakeunana.’

37 ”Ieu nu diucapkeun ku Yéhuwa, Gusti Nu Maha Agung, ’Kuring rék ngidinan urang Israél sina ménta ka Kuring supaya jumlah maranéhna jadi loba kawas domba-domba. Nya, ku Kuring bakal dicumponan. 38 Kumpulan jalma nu daratang ka kota-kota nu tadina runtuh téh kawas kumpulan jalma suci sarta kawas kumpulan jalma nu datang ka Yérusalém pikeun ngayakeun perayaan.* Ku kituna, maranéhna bakal nyaho yén Kuring téh Yéhuwa.’”