Nu Ditulis ku Matius

26 Sanggeus ngucapkeun ieu kabéh, Isa ngomong ka murid-muridna, 2 ”Maranéh nyaho pan dua poé deui bakal aya Paskah, Putra manusa téh bakal diserahkeun ka musuh pikeun dipaéhan dina tihang.”

3 Tuluy, imam-imam kapala jeung para pamingpin bangsa éta ngarumpul di buruan imahna imam agung nu ngaranna Kayafas. 4 Maranéhna badami nyieun siasat licik pikeun néwak jeung maéhan Isa. 5 Tapi ceuk maranéhna, ”Ulah pas parayaan, bisi aya karusuhan.”

6 Basa Isa keur di Bétani di imahna Simon nu barétona boga panyakit kusta, 7 aya awéwé nu nyampeurkeun Isa bari mawa minyak seungit nu mahal dina botol marmer. Manéhna ngucurkeun minyak éta kana sirahna Isa nu keur dahar. 8 Ningali éta, murid-muridna ambek jeung ngomong, ”Ku naon bet dihambur-hambur kitu? 9 Mun dijual pan hargana mahal, jeung duitna bisa disidekahkeun ka nu mariskin.” 10 Isa nyahoeun tuluy ngomong ka maranéhna, ”Ku naon maranéh bet ngomongkeun éta awéwé siga kitu? Manéhna téh keur nyieun kahadéan ka urang. 11 Nu mariskin mah aya waé di antara maranéh, ari urang moal salilana bareng jeung maranéh. 12 Waktu manéhna ngucurkeun minyak seungit ka awak urang, manéhna téh keur nyiapkeun pamakaman urang engké. 13 Sing percaya, di mana waé warta hadé diuarkeun di sakuliah dunya, naon nu dilakukeun ku awéwé ieu ogé bakal dicaritakeun supaya manéhna terus diinget.”

14 Geus kitu, salah saurang ti 12 rasul, nu ngaranna Yudas Iskariot, indit manggihan imam-imam kapala 15 jeung ngomong, ”Lamun urang bisa nyerahkeun manéhna, urang rék dibéré naon?” Maranéhna jangji rék méré 30 duit pérak. 16 Ti harita, manéhna néangan waktu nu cocog pikeun nyerahkeun Isa.

17 Dina poé kahiji Parayaan Roti nu Teu Diragian, murid-murid nanya ka Isa, ”Di mana urang kudu nyiapkeun jamuan Paskah?” 18 Ceuk manéhna, ”Pék indit ka kota, panggihan saurang jalma terus béjakeun kieu, ’Ceuk Guru, ”Waktuna urang maot geus deukeut. Urang rék ngarayakeun Paskah di imah manéh bareng jeung murid-murid.”’” 19 Murid-muridna nuturkeun pituduh Isa jeung nyiapkeun sagalana keur Paskah.

20 Sanggeus rada peuting, manéhna diuk ngurilingan méja bareng jeung 12 muridna. 21 Bari dahar, manéhna ngomong, ”Sabenerna, salah sahiji ti maranéh aya nu rék ngahianat ka urang.” 22 Ku sedih-sedihna, saurang-saurang ngomong kieu ka Isa, ”Juragan, lain urang, pan?” 23 Manéhna ngajawab, ”Nu bakal ngahianat ka urang téh jalma nu bareng jeung urang nganclomkeun roti kana ieu mangkok. 24 Mémang, Putra manusa bakal maot, sakumaha nu geus ditulis ngeunaan manéhna. Tapi, cilaka jalma nu ngahianat ka Putra manusa! Leuwih hadé lamun éta jalma teu lahir ka dunya.” 25 Yudas, nu rék ngahianat manéhna, ngomong, ”Rabi,* lain urang, pan?” Isa ngajawab, ”Manéh nyaho jawabanana.”

26 Bari dahar bareng, Isa nyokot roti, jeung sanggeus ngadoa, rotina disemplékan tuluy dibikeun ka murid-muridna. Ceuk manéhna, ”Yeuh, dahar. Ieu ngalambangkeun awak urang.” 27 Terus manéhna nyokot sagelas cianggur, ngucapkeun sukur, jeung mikeun ka murid-murid bari ngomong, ”Ieu, inum ku kabéhan, 28 ieu ngalambangkeun getih urang, nyaéta ’getih perjangjian’ nu bakal dikucurkeun pikeun ngahampura dosa loba jalma. 29 Tapi urang ngabéjaan: Urang moal nginum cianggur deui nepi ka urang nginum cianggur anyar bareng jeung maranéh dina Pamaréntahan Bapa urang.” 30 Ahirna, sanggeus ngawihkeun pupujian,* maranéhna indit ka Gunung Zaitun.

31 Geus kitu, Isa ngomong ka maranéhna, ”Peuting ieu, iman maranéh kabéh bakal goncang* lantaran naon nu bakal kaalaman ku urang, sabab aya ayat nu nyebutkeun, ’Kuring bakal nyerang pangangonna, jeung domba-dombana bakal paburencay.’ 32 Tapi sanggeus urang dihirupkeun deui, urang bakal miheulaan maranéh ka Galiléa.” 33 Ngadéngé kitu, Pétrus ngomong, ”Sanajan kabéh goncang iman* lantaran naon nu kaalaman ku Guru, urang mah moal!” 34 Isa ngajawab manéhna, ”Sabenerna, peuting ieu, saacan hayam kongkorongok, manéh bakal nyangkal urang tilu kali.” 35 Ceuk Pétrus, ”Sanajan kudu paéh bareng jeung Guru gé, urang moal nyangkal Guru.” Murid nu séjén gé ngaromong kitu.

36 Geus kitu, Isa jeung murid-muridna datang ka taman nu disebut Gétsemani, tuluy ngomong ka maranéhna, ”Sok diuk daragoan di dieu, urang rék ngadoa ka ditu.” 37 Manéhna ngajak Pétrus jeung dua putrana Zébédéus. Haténa sedih jeung guligah pisan. 38 Tuluy manéhna ngomong, ”Urang téh meni nalangsa pisan, asa rék paéh. Dagoan di dieu nya, jaga-jaga jeung urang.” 39 Isa maju saeutik, bruk sujud jeung ngadoa, ”Bapa, lamun bisa mah abdi ulah sina nginum tina gelas ieu.* Tapi, lain kahayang abdi nu laksana, tapi kahayang Bapa.”

40 Manéhna nyampeurkeun murid-muridna, ari pék téh maranéhna keur sararé. Jadi manéhna ngomong ka Pétrus, ”Maranéh teu sanggup kitu jaga-jaga jeung urang barang sajam? 41 Maranéh kudu jaga-jaga bari terus ngadoa, supaya maranéh teu kagoda. Mémang, haté mah sumanget,* tapi awak lemah.” 42 Manéhna maju deui jeung ngadoa kadua kalina, ”Bapa, lamun mémang abdi kudu nginum tina gelas ieu, keun wéh kahayang Bapa nu laksana.” 43 Isa nyampeurkeun deui murid-muridna, maranéhna sararé kénéh waé da tarunduheun pisan. 44 Jadi, manéhna indit deui jeung ngadoa katilu kalina, ngadoakeun deui hal nu sarua. 45 Tuluy manéhna nyampeurkeun murid-muridna jeung ngomong, ”Dina kaayaan siga kieu maranéh ngadon sararé jeung istirahat! Ayeuna, geus waktuna Putra manusa diserahkeun ka leungeun jalma-jalma dosa. 46 Cengkat, hayu indit. Tuh, nu rék ngahianat ka urang geus deukeut.” 47 Isa keur ngomong kénéh, torojol Yudas, salah saurang ti 12 rasul, datang bareng jeung gorombolan titahan imam-imam kapala jeung para pamingpin bangsa éta. Maranéhna marawa pedang jeung pepentung.

48 Nu rék ngahianat ka Isa geus méré tanda ka maranéhna, ”Saha nu dicium ku urang, éta jelemana. Téwak manéhna.” 49 Manéhna langsung nyampeurkeun Isa bari ngomong, ”Salam, Rabi!”* tuluy Isa dicium. 50 Tapi ceuk Isa, ”Rék naon manéh ka dieu?” Tuluy, gorombolan éta maju, néwak Isa. 51 Ari pék téh salah saurang nu bareng jeung Isa nyabut pedangna jeung nyabet palayan imam agung, beunang ceulina nepi ka sapat. 52 Geus kitu, Isa ngomong ka manéhna, ”Sarungkeun deui pedangna, sabab saha waé nu ngagunakeun pedang, paéhna ku pedang deui. 53 Disangka manéh urang teu bisa ménta ka Bapa urang supaya ngutus leuwih ti 12 pasukan* malaikat ayeuna ogé? 54 Mun kitu mah, kumaha kekecapan Kitab Suci bisa laksana, nu nyebutkeun kajadianana kudu kieu?” 55 Terus, Isa ngomong ka gorombolan éta, ”Urang téh rampog kitu, maké mamawa pedang jeung pepentung sagala keur néwak urang? Unggal poé gé urang sok diuk jeung ngajar di bait, tapi ku maranéh teu ditéwak. 56 Sanajan kitu, ieu kabéh laksana supaya tulisan* para nabi jadi kanyataan.” Geus kitu, kabéh murid kalabur ninggalkeun manéhna.

57 Nu naréwak Isa mawa manéhna ka Imam Agung Kayafas. Di dinya, geus karumpul para ahli Torét jeung para pamingpin. 58 Ari Pétrus nuturkeun ti kajauhan nepi ka buruan imahna imam agung. Sanggeus asup, manéhna diuk bareng jeung para palayan imah, hayang nyaho naon nu bakal kajadian.

59 Para imam kapala jeung kabéh anggota Sanhédrin néangan jalma-jalma nu bakal méré kasaksian palsu ngeunaan Isa supaya manéhna bisa dihukum pati. 60 Tapi teu hasil, sanajan saksi palsu mah loba. Terus, maju dua jalma 61 nu ngomong, ”Ceuk jelema ieu, ’Urang bisa ngaruntuhkeun bait Allah jeung ngabangunna deui dina tilu poé.’” 62 Imam agung nangtung tuluy ngomong ka Isa, ”Manéh teu daék ngabantah? Teu kadéngé kitu tuduhan maranéhna?” 63 Tapi Isa cicing waé. Jadi imam agung ngomong ka manéhna, ”Sok sumpah demi Allah nu hirup, ngomong sing bener, enya manéh téh Al-Masih, Putra Allah?” 64 Isa ngajawab, ”Bener, sakumaha omongan manéh. Tapi urang ngabéjaan: Ti ayeuna maranéh bakal nempo Putra manusa diuk di katuhueun Nu Kawasa* jeung datang dina awan-awan di langit.” 65 Béréwék imam agung nyoékkeun baju luarna. Manéhna ngomong, ”Manéhna ngahina Allah! Keur naon aya saksi-saksi deui? Geus kadéngé pan manéhna ngahina Allah? 66 Kumaha ceuk maranéh?” Maranéhna ngajawab, ”Kudu dipaéhan!” 67 Tuluy beungeut Isa diciduhan bari ditonjokan. Aya ogé nu nampiling manéhna 68 bari ngomong, ”Hé, Al-Masih, lamun manéh nabi, saha yeuh nu neunggeul manéh?”

69 Ari Pétrus keur diuk di luar, di buruan. Aya palayan awéwé nu nyampeurkeun tuluy ngomong ka manéhna, ”Manéh téh babaturanana Isa urang Galiléa téa, pan?” 70 Tapi manéhna mungkir di hareupeun kabéh jalma, cenah, ”Saha ari manéh? Lain urang!” 71 Waktu Pétrus kaluar ka gerbang, awéwé séjén apal ka manéhna tuluy ngomong ka jalma-jalma di dinya, ”Si éta téh babaturanana Isa urang Nazarét.” 72 Manéhna mungkir deui bari sumpah, ”Urang teu wawuh ka manéhna!” 73 Teu lila, jalma-jalma nu narangtung di ditu nyampeurkeun Pétrus jeung ngomong, ”Moal salah deui, manéh téh salah saurang ti maranéhna, kaciri tina logat manéh.” 74 Terus, manéhna ngajawab, ”Urang teu wawuh ka manéhna!” bari sumpah jeung ngomong daék dikutuk lamun ngabohong. Harita kénéh kadéngé sora hayam kongkorongok. 75 Ras Pétrus ingeteun kana omongan Isa, ”Saacan hayam kongkorongok, manéh bakal nyangkal urang tilu kali.” Léos manéhna kaluar tuluy ceurik, nalangsa kabina-bina.