Pamindo

31 Ti dinya, Musa nyampeurkeun sakabéh urang Israél terus ngomong deui, 2 ”Ayeuna umur kuring téh geus 120 taun. Kuring geus teu bisa mingpin maranéh, sabab saur Yéhuwa ka kuring, ’Manéh moal meuntas Walungan Yordan.’ 3 Yéhuwa Allah maranéh bakal maju ti heula waktu maranéh meuntas. Anjeunna nu bakal numpes bangsa-bangsa éta di hareupeun maranéh, tuluy bangsa-bangsa éta bakal disingkirkeun ku maranéh. Engké Yosua nu bakal mingpin maranéh meuntas ieu walungan, sakumaha nu geus diucapkeun ku Yéhuwa. 4 Yéhuwa bakal ngabasmi maranéhna sakumaha Anjeunna ngabasmi Sihon jeung Og, raja-raja urang Amori, sarta ngancurkeun nagrina. 5 Yéhuwa bakal ngéléhkeun maranéhna demi maranéh. Maranéhna kudu dijieun sakumaha paréntah nu geus ditepikeun ku kuring ka maranéh. 6 Sing wani jeung kuat. Ulah sieun atawa gimir ku maranéhna, sabab Yéhuwa Allah maranéh téh nyarengan waktu maranéh maju. Maranéh moal diculkeun atawa ditinggalkeun ku Anjeunna.”

7 Geus kitu Musa ngageroan Yosua, tuluy di hareupeun sakabéh urang Israél, Musa ngomong ka Yosua, ”Sing wani jeung kuat, sabab manéh nu bakal mingpin ieu bangsa asup ka tanah nu dijangjikeun ku Yéhuwa ka karuhun maranéhna. Anjeunna geus sumpah bakal mikeun ieu tanah ka maranéhna. Manéh nu bakal mikeun ieu tanah sabagé warisan ka maranéhna. 8 Waktu manéh maju, Yéhuwa bakal terus nyarengan jeung nulungan. Manéh moal diculkeun atawa ditinggalkeun. Ulah sieun atawa geumpeur.”

9 Geus kitu, ieu Torét dituliskeun ku Musa seug dibikeun ka para imam, ka urang Léwi nu ngagotong peti perjangjian Yéhuwa, jeung ka sakabéh kokolot Israél. 10 Musa méré paréntah kieu, ”Unggal tutup tujuh taun, dina waktu nu geus ditetepkeun dina taun mupus hutang, dina Perayaan Saung Daun, 11 nyaéta waktu sakabéh urang Israél ngadep ka Yéhuwa Allah maranéh di tempat nu geus dipilih ku Anjeunna, bacakeun ieu Torét supaya kabéh urang Israél ngadéngékeun. 12 Kumpulkeun ieu bangsa, lalaki, awéwé, barudak, jeung urang asing nu cicing di kota-kota maranéh, supaya pada ngabandungan, diajar ngeunaan Yéhuwa Allah maranéh, hormat* ka Anjeunna, sarta bener-bener ngajalankeun sakabéh Torét ieu. 13 Ku kituna, anak-anak maranéhna nu can nyaho ngeunaan ieu Torét bakal ngadéngékeun jeung diajar pikeun hormat* ka Yéhuwa Allah maranéh sapanjang maranéh hirup di tanah nu rék direbut ku maranéh di peuntaseun Walungan Yordan.”

14 Tuluy Yéhuwa ngabéjaan Musa, ”Umur manéh moal lila deui. Geroan Yosua, terus indit ka kémah tepangan, supaya Kuring bisa ngalantik manéhna jadi pamingpin.” Bral Musa jeung Yosua indit ka kémah tepangan. 15 Bréh Yéhuwa némbongan dina tihang méga.* Éta tihang méga téh nanjeur di lawang asup kémah.

16 Geus kitu Yéhuwa nyarios ka Musa, ”Manéh geus téréh maot. Ieu bangsa engkéna bakal teu satia ka Kuring tuluy nyembah ka allah-allah séjén* nu aya di tanah nu rék dijugjug ku maranéhna. Maranéhna bakal ninggalkeun Kuring sarta ingkar tina perjangjian nu dijieun ku Kuring jeung maranéhna. 17 Waktu éta kajadian, Kuring bakal kacida ambekna. Maranéhna bakal ditinggalkeun jeung moal ditulungan nepi ka maranéhna binasa. Lamun geus ditarajang ku loba musibat jeung kasusah, maranéhna bakal ngomong kieu, ’Urang ditarajang ku musibat ieu téh lantaran geus teu disarengan deui ku Allah urang.’ 18 Tapi angger ku Kuring moal ditulungan, lantaran maranéhna ngalampahkeun hal-hal nu jahat jeung nyembah ka allah-allah séjén.

19 ”Ayeuna, tulis ieu lagu jeung ajarkeun ka urang Israél. Maranéhna titah diajar ieu lagu, supaya laguna bisa jadi saksi Kuring pikeun ngalawan maranéhna. 20 Waktu maranéhna geus dibawa asup ka tanah nu loba susu jeung maduna, nyaéta tanah nu dijangjikeun ku Kuring ka karuhunna, tuluy maranéhna dahar nepi ka seubeuh jeung hirup makmur,* maranéhna bakal nyembah jeung ngalalayanan allah-allah séjén. Kuring moal bakal dihormat deui, sarta perjangjian Kuring bakal dilanggar. 21 Waktu maranéhna ditarajang ku loba musibat jeung kasusah, ieu lagu bakal jadi saksi pikeun ngalawan maranéhna (turunan maranéhna teu meunang mopohokeun ieu lagu), sabab Kuring geus nyaho kahayang maranéhna, malah ti saacan maranéhna dibawa ka tanah nu dijangjikeun ku Kuring.”

22 Seug éta lagu téh dituliskeun ku Musa poé éta kénéh, tuluy diajarkeun ka urang Israél.

23 Geus kitu Allah ngalantik Yosua anak Nun sarta ngucap kieu, ”Sing wani jeung kuat, sabab manéh nu bakal mingpin urang Israél asup ka tanah nu geus dijangjikeun ku Kuring ka maranéhna. Kuring bakal terus nyarengan.”

24 Sanggeus Musa nuliskeun sakabéh Torét ieu dina hiji buku, 25 Musa méré paréntah kieu ka urang Léwi nu ngagotong peti perjangjian Yéhuwa, 26 ”Cokot ieu buku Torét, teundeun di gigireun peti perjangjian Yéhuwa Allah maranéh. Ieu buku bakal jadi saksi nu ngabuktikeun kasalahan maranéh. 27 Kuring apal pisan maranéh téh bangsa nu sok barontak jeung heuras beuheung. Waktu kuring hirup kénéh gé maranéh sok barontak ka Yéhuwa, komo deui engké lamun kuring geus maot. 28 Kumpulkeun para kokolot ti unggal kaom jeung para pangawas, kuring rék ngomong ka maranéhna, langit jeung bumi sina jadi saksina. 29 Kuring apal pisan, sanggeus kuring maot, maranéh pasti ngalampahkeun nu jahat sarta nyimpang ti jalan nu diparéntahkeun ku kuring. Ka hareupna, maranéh tangtu keuna ku musibat, sabab maranéh ngalampahkeun nu jahat dina pandangan Yéhuwa sarta nganyenyeri Anjeunna ku kalakuan maranéh.”

30 Geus kitu, Musa ngucapkeun sakabéh eusi lagu ieu di hareupeun sakumna jamaah Israél: