சில வருஷங்களுக்கு முன்பு உலக சுகாதார அமைப்பு வெளியிட்ட ஒரு அறிக்கையில், நிறைய கணவர்கள் அவர்களுடைய மனைவியை அடித்து கொடுமைப்படுத்துகிறார்கள், மோசமாகப் பேசுகிறார்கள், மனதைக் காயப்படுத்துகிறார்கள் என்று சொல்லியிருந்தது. இப்படிச் செய்யும் கணவர்கள், பெரும்பாலும் மற்றவர்கள் முன்னால் மனைவியை மரியாதையாகத்தான் நடத்துவார்கள். ஆனால் வீட்டில் அதற்கு நேர்மாறாக இருப்பார்கள். எதனால் சில கணவர்கள் அவர்களுடைய மனைவியை மோசமாக நடத்துகிறார்கள்? ஒருவேளை, அவர்களுடைய அப்பா அவர்களுடைய அம்மாவைக் கொடூரமாக நடத்தியிருப்பார். அதைப் பார்த்து வளர்ந்த சில ஆண்கள், மனைவியை மோசமாக நடத்துவது தப்பில்லை என்று நினைக்கிறார்கள். இன்னும் சிலபேர், ‘மனைவியை அடக்க தெரிந்தவன்தான் உண்மையான ஆம்பள’ என்று நம்புகிற கலாச்சாரத்தில் வளர்ந்ததால் அப்படி நடக்கிறார்கள். வேறுசில ஆண்கள், கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் வளர்ந்திருக்கலாம். சில ஆண்களுக்கு, அடிக்கடி ஆபாசத்தைப் பார்க்கும் பழக்கம் இருப்பதால், செக்ஸ் ஆசைகளைத் தீர்க்கும் பொருளாக மட்டும்தான் பெண்களைப் பார்க்கிறார்கள். கோவிட் பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு, கணவர்கள் மனைவியை மோசமாக நடத்துவது இன்னும் அதிகமாகி இருக்கிறது என்று அறிக்கைகள் காட்டுகின்றன. இப்படி நிறைய காரணங்கள் இருக்கலாம். அதற்காகக் கணவர்கள் செய்வது எல்லாம் சரியென்று ஆகிவிடாது. w25.01 8 ¶2-3

“உங்கள் கடவுளாகிய யெகோவாமேல் உங்கள் முழு இதயத்தோடும் முழு மூச்சோடும் முழு பலத்தோடும் முழு மனதோடும் அன்பு காட்ட வேண்டும்.” (லூக். 10:27) திருச்சட்டத்திலேயே இதுதான் ரொம்ப முக்கியமான கட்டளை என்று இயேசு சொன்னார். யெகோவாமீது அன்பு காட்டுவதில் நம்முடைய இதயம், அதாவது நம்முடைய ஆசைகளும் உணர்ச்சிகளும், சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது. முழு மூச்சோடும் முழு பலத்தோடும் அன்பு காட்டுவதில், நம்முடைய சக்தி எல்லாவற்றையும் பயன்படுத்தி முழு பக்தியைக் காட்டுவது சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், இயேசு அதோடு நிறுத்திக்கொள்ளவில்லை. முழு மனதோடு அன்பு காட்ட வேண்டும் என்றும் சொல்லியிருக்கிறார். இதில், நாம் யோசிக்கிற விதம் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது. நாம் யெகோவா மாதிரியே யோசிக்க முயற்சி செய்ய வேண்டும். யெகோவா யோசிக்கும் விதத்தை நம்மால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்பது உண்மைதான். ஆனாலும் ‘கிறிஸ்துவின் சிந்தையை’ நன்றாகப் புரிந்துகொண்டால் யெகோவா எப்படி யோசிக்கிறார் என்பதை ஓரளவு புரிந்துகொள்ள முடியும். ஏனென்றால், இயேசு அவருடைய அப்பா மாதிரியே யோசித்தார்.—1 கொ. 2:16. w25.03 8 ¶1

பாவம் செய்வதற்கு முன்பு இருந்த ஆதாமுக்கு, பரிபூரண மனிதரான இயேசு சமமாக இருந்தார். (1 கொ. 15:45) அதனால், தன்னுடைய மரணத்தின் மூலம் ஆதாம் செய்த பாவத்துக்கு இயேசுவால் பரிகாரம் செய்ய முடிந்தது. அதாவது, ஆதாம் எதையெல்லாம் இழந்தானோ அதற்கெல்லாம் ஈடுகட்ட முடிந்தது. (ரோ. 5:19) அதனால்தான் பைபிள் இயேசுவை “கடைசி ஆதாம்” என்று சொல்கிறது. இதற்குப் பிறகு இன்னொரு பரிபூரண நபர் வந்து ஆதாம் இழந்ததையெல்லாம் மீட்டுக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. இயேசுவே “எல்லா காலத்துக்கும் ஒரே தடவையாக” பலியானார். (எபி. 7:27; 10:12) பாவ பரிகார ஏற்பாட்டுக்கும், மீட்புவிலைக்கும் என்ன வித்தியாசம்? மனிதர்கள் தன்னோடு ஒரு நல்ல பந்தத்தை மறுபடியும் வைத்துக்கொள்வதற்காக யெகோவா செய்த ஏற்பாடுதான் பாவ பரிகார ஏற்பாடு. மனிதர்களுடைய பாவ பரிகாரத்துக்காக கொடுக்கப்பட்ட விலைதான் மீட்புவிலை. அந்த விலைதான் இயேசு நமக்காக சிந்திய இரத்தம்.—எபி. 9:14. w25.02 5 ¶12-13