Jezus podał przypowieść ukazującą, że jeśli ktoś gromadzi pieniądze, ale „nie jest bogaty w oczach Boga”, to jego działanie jest nierozsądne (Łuk. 12:16-21). Nikt nie wie, co przyniesie jutro (Prz. 23:4, 5; Jak. 4:13-15). Jako naśladowcy Jezusa stoimy przed szczególnym wyzwaniem. Powiedział on, że jeśli chcemy być jego uczniami, musimy być gotowi ‛wyrzec się’ swoich dóbr materialnych (Łuk. 14:33). Coś takiego przeżyli w I wieku n.e. chrześcijanie w Judei i przyjęli tę stratę „z radością” (Hebr. 10:34). W naszych czasach wielu braci poświęca bezpieczeństwo finansowe, odmawiając udziału w sprawach politycznych (Obj. 13:16, 17). Co im pomaga się na to zdobywać? W pełni ufają obietnicy Jehowy: „Nigdy cię nie pozostawię i nigdy cię nie porzucę” (Hebr. 13:5). Robimy, co możemy, żeby zadbać o przyszłe potrzeby, ale jeśli wydarzy się coś nieoczekiwanego, to ufamy, że Jehowa będzie nas wspierał. w25.03 13:13, 14

Jehowa nie oczekuje, że osiągniemy dojrzałość na własną rękę. Ci, którzy usługują w zborze jako pasterze i nauczyciele, wiedzą, jak nam pomóc, żebyśmy stali się „dorośli” pod względem duchowym i osiągnęli „dojrzałość właściwą Chrystusowi” (Efez. 4:11-13). Jehowa daje nam też swojego świętego ducha, żebyśmy mieli „umysł Chrystusowy” (1 Kor. 2:14-16). Poza tym w czterech natchnionych Ewangeliach pokazuje nam, jak Jezus podczas swojej ziemskiej służby myślał, mówił i postępował. Naśladując sposób myślenia i postępowania Jezusa, możesz osiągnąć chrześcijańską dojrzałość. Ale zmierzając do dojrzałości, musimy też poznawać coś więcej niż „podstawowe nauki o Chrystusie”. w24.04 14:11, 12

Każdego dnia podejmujemy jakieś decyzje. Niektóre z nich są proste, na przykład co zjeść na śniadanie czy o której godzinie pójść spać. Inne są trudniejsze. Mogą mieć wpływ na nasze zdrowie, szczęście, na naszych bliskich albo na nasze wielbienie Boga. Chcemy, żeby decyzje, które podejmujemy, przynosiły korzyść nam i naszej rodzinie. Ale przede wszystkim chcemy, żeby podobały się Jehowie (Rzym. 12:1, 2). Ważnym krokiem do podjęcia dobrej decyzji jest poznanie faktów. Dlaczego jest to ważne? Wyobraź sobie, że do lekarza przyszedł pacjent z poważnym problemem zdrowotnym. Czy lekarz podejmie decyzję o leczeniu, nie badając pacjenta ani nie zadając mu pytań? Na pewno nie. Ty też będziesz podejmował lepsze decyzje, jeśli najpierw weźmiesz pod uwagę fakty, które mają znaczenie w twojej sytuacji. w25.01 3:1-3