ცააშხა, 14 მეს
თინა სამართლიანო გასამართლენს დედამიწაშ მახორუეფს დო ართგურო – ხალხეფს! (ფსალმ. 96:13).
მუჭო განადიდენს იეჰოვა მალას მუშ სახელს? თინა აღასრულენს სამართალს. მალას თინა დასაჯენს „დიდ ბაბილონს“, ნამუთ ტყურეფს ოგურუანს ხალხის დო შეურაცხყოფას მიორინუანს იეჰოვაშ წმინდა სახელს (გიმოცხ. 17:5, 16; 19:1, 2). ნამთინექ, მით ქოძირუნს „დიდ ბაბილონიშ“ განადგურებას, შილებე ჩქინწკუმა ართო ქიდიჭყას იეჰოვაშ მსახურება. ბოლოს, არმაგედონს, იეჰოვა განადგურენს სატანაშ ქვეყნიერებას დო თინეფს, მით ოწინააღმდეგუნა თის დო შეურაცხყოფას მიორინუანა თიშ სახელს. თე დროს იეჰოვა ირსხენს თინეფს, მიდგას უჸორა თინა, ომორჩილუნა დო დიდ პატით მიორჩქუნა თიშ განდიდება (მარ. 8:38; 2 თეს. 1:6–10). საბოლა გამოცდაშ უკულ, ნამუთ ქრისტეშ ანთასწანიან მმართველობას მაჸუნუ, იეჰოვაშ სახელ სრულას იჸუაფ განწმენდილ (გიმოცხ. 20:7–10). თე დროს „იეჰოვაშ სიდიადეშ რჩქინათ გეიფშაფუ დედამიწა თეშ, მუჭოთ ზღვა რე წყარით ეფშა“ (აბაკ. 2:14). მუ სარკო იჸუაფ, მუჟამსით არძა ცოცხალ არსება განადიდენდას იჸი იეჰოვას! w25.01 7 ¶15, 16
ობიშხა, 15 მეს
ბოლოშა ქუგურზით, ნამდა გეგშესწორათ (ებრ. 12:7).
მუ მეხვარებუდ ებრაელ ქრისტიანეფს, გაურზესკო წინააღმდეგობას? პავლეს ოკოდ, ქიმეხვარუკო თინეფს, ნამდა ქოძირესკო, მუ ჯგირ შედეგეფს მოუღანდ სირთულეეფ. თიქ იუდეველ ქრისტიანეფს ეუნწყჷ, ნამდა ღორონთიქ შილებედ რწმენაშ გამოცდეფ გიმირინუკო თინეფშა დაგურაფალო დო გიოწურაფალო. თეშ ჭყოლოფათ, თინეფ გავითარენდეს დო გაუჯგუშენდეს იეჰოვაშ მოსაწონ თვისებეფს. ებრაელ ქრისტიანეფ მთელ ყურადღებას სირთულეეფიშ ჯგირ შედეგეფშა გეგნიღანდეს-და, ვა გუჭირდუდეს გარზება (ებრ. 12:11). პავლექ ებრაელ ქრისტიანეფს ელუჩ, გაბედულო ქიგედირთესკო დო დუდ ვემუდვესკო სირთულეეფს. თის უღუდ თეშ რაგადიშ ოჭიშ, მუშენდა ქრისტიანო გინორთაშახ მუ ხოლო თხოზუდ ღორონთიშ ხალხის დო ჯგირო უჩქუდ, მუშ მიკულა უხვადუდეს თინეფს. პავლეს თინა ხოლო ჯგირო არჩქილედ, მუჭო შილებედ თხოზინიშ გარზება, მუშენდა ქრისტიანო გინირთუნ თიშ უკულ მუქ ხოლო შეხვად უდუნდებელ თხოზინს (2 კორ. 11:23–25). w24.09 12, 13 ¶16, 17
საბატონ, 16 მეს
კურცხას რდათჷ (მათ. 25:13).
დღაშ მიკულაწკუმა ართო, ქადაგებაშ საქმე უმოს მნიშვნელოვან რე, მუშენდა გვალო აკაბცხა მეძჷ აღსასრულშახ, შხვანერო ქოფთქუათინ, სატანაშ უბადო ქვეყნიერებაშ განადგურებაშახ. იესოქ იწინასწარმეტყველ, ნამდა თე დროშ მოულაშახ არძას ოკო ექადაგუკო სახიოლო ამბექ (მათ. 24:14). იეჰოვას „დრო დო საათ“ აფჷ მერჩქინელ თი მოვლენეფშა, ნამდგაქ მალას ოკო მოხვადას (მათ. 24:36; საქ. 1:7). მუთ დრო მეურს, უმოს ხოლოს ვორეთ თე დღაწკუმა, ათეშენ მუთუნით ოკო ვემვოტუათ შურ დო გურით ქადაგება (რომ. 13:11). ჯგირ იჸუაფ, დეფიფქრათ თეცალ კითხვაშე: მუშენ ფქადაგენთ? თეს ჸოროფა მოკეთებაფუანა. მუჟამსით ფქადაგენთ, ვოძირანთ, ნამდა მიჸორა ჭეშმარიტება, ადამიანეფ დო, მუთ არძაშ უმოს მთავარ რე, მიჸორა იეჰოვა დო თიშ სახელ. w24.05 14, 15 ¶2, 3