অন্যায় সহন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যীচুৱে আটাইতকৈ ভাল উদাহৰণ ৰাখিলে। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লোকসকলে, আনকি আন লোকসকলেও তেওঁৰ লগত বেয়া ব্যৱহাৰ কৰিছিল। যীচুৰ সম্বন্ধীয়সকলে তেওঁ পগলা হʼল বুলি কৈছিল। ধৰ্ম গুৰুসকলে মিছা অভিযোগ লগাইছিল যে তেওঁ দুষ্ট স্বৰ্গদূতসকলৰ সহায়ত চমৎকাৰ কৰিছে। আনকি ৰোমী সৈনিকসকলেও তেওঁক ঠাট্টা কৰিছিল, মাৰ-পিট কৰিছিল, অৱশেষত তেওঁক হত্যাও কৰিলে। (মাৰ্ক ৩:২১, ২২; ১৪:৫৫; ১৫:১৬-২০, ৩৫-৩৭) কিন্তু যীচুৱে এই সকলো ধৈৰ্য্যেৰে সহন কৰিলে আৰু প্ৰতিশোধ নলʼলে। আমি তেওঁৰ পৰা কি শিকিব পাৰোঁ? (১ পিত. ২:২১-২৩) যীচুৱে আমাৰ বাবে এক ভাল আৰ্হি ৰাখিলে। তেওঁৰ পৰা আমি বহুতো কথা শিকিব পাৰোঁ। যেতিয়া তেওঁৰ লগত অন্যায় কৰা হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ কি কৰিলে তালৈ মন কৰক। তেওঁ ভালদৰে জানিছিল যে কেতিয়া কথা কʼব লাগে আৰু কেতিয়া মনে মনে থাকিব লাগে। (মথি ২৬:৬২-৬৪) যেতিয়া লোকসকলে তেওঁৰ ওপৰত মিছা অভিযোগ লগাইছিল, তেতিয়া তেওঁ প্ৰতিবাৰে নিজকে সঁচা বুলি প্ৰমাণিত কৰা নাছিল। (মথি ১১:১৯) কিন্তু যেতিয়া তেওঁ বিৰোধীসকলক উত্তৰ দিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকৰ লগত সন্মানৰে কথা পাতিছিল আৰু তেওঁলোকক কেতিয়াও দাবি-ধমকি দিয়া নাছিল। w২৪.১১ ৪-৫ ¶৯-১০

ধৰি লওক, আপুনি কাৰোবাক বহুত প্ৰেম কৰে আৰু তেওঁক এটা বিশেষ উপহাৰ দিয়ে। সেই উপহাৰটো বৰ ধুনীয়া আৰু তেওঁৰ বহুত কামতো আহিব। কিন্তু তেওঁ যদি সেই উপহাৰটো কʼৰবাত থৈ দিয়ে আৰু তাৰ বিষয়ে পাহৰি যায়, তেনেহʼলে আপোনাৰ কেনেকুৱা লাগিব? আনহাতে, তেওঁ যদি সেই উপহাৰটো ব্যৱহাৰ কৰে আৰু ইয়াৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ দিয়ে, তেনেহʼলে আপোনাৰ নিশ্চয় ভাল লাগিব। ঠিক সেইদৰে, যিহোৱাই আমাক এটা মূল্যৱান উপহাৰ দিছে। তেওঁ আমাক ইমানেই প্ৰেম কৰে যে আমাৰ বাবে তেওঁ নিজৰ প্ৰিয় পুত্ৰৰ বলিদান দিলে। যদি আমি যিহোৱাৰ এই প্ৰেম আৰু মুক্তিৰ মূল্যৰ বলিদানৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ হওঁ, তেনেহʼলে চিন্তা কৰকচোন তেওঁক কিমান ভাল লাগিব। (যোহ. ৩:১৬; ৰোম. ৫:৭, ৮) কিন্তু সময় পাৰ হোৱাৰ লগে লগে মুক্তিৰ মূল্যৰ বলিদানৰ প্ৰতি আমাৰ কৃতজ্ঞতা কমি যাব পাৰে। এয়া এনে হʼব যেন যিহোৱাই আমাক যি মূল্যৱান উপহাৰ দিছে, সেয়া আমি কʼৰবাত থৈ দিলোঁ আৰু তাৰ বিষয়ে পাহৰি গʼলোঁ। আমাৰ লগত এইদৰে হোৱাটো আমি কেতিয়াও নিবিচাৰোঁ। সেইবাবে, যিহোৱা আৰু যীচুৱে আমাৰ বাবে যি কৰিলে তাৰ বিষয়ে ভাবি থকা আৰু কৃতজ্ঞতা বঢ়াই থকাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। w২৫.০১ ২৬ ¶১-২

প্ৰাচীন হোৱাৰ যোগ্য হʼবলৈ এজন ভাই “নতুনকৈ খ্ৰীষ্টান হোৱা ব্যক্তি উচিত নহয়।” ইয়াৰ অৰ্থ এয়া নহয় যে এজন ভাই বাপ্তিষ্মালৈ বহু বছৰ হোৱা উচিত। কিন্তু এয়া অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ যে তেওঁ এজন পৰিপক্ক খ্ৰীষ্টান হয় আৰু পৰিপক্ক হʼবলৈ সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়। প্ৰাচীন হিচাপে নিযুক্ত হোৱাৰ আগতে আপুনি এয়া স্পষ্টকৈ দেখুৱা উচিত যে আপুনি যীচুৰ দৰে নম্ৰ হয় আৰু যি কোনো দায়িত্ব পাবলৈ যিহোৱাৰ সময়ৰ অপেক্ষা কৰিবলৈ সাজু আছে। (মথি ২০:২৩; ফিলি. ২:৫-৮) আপুনি “বিশ্বাসী” হৈ থকাটোও প্ৰয়োজন। আপুনি কেনেকৈ এইদৰে কৰি থাকিব পাৰিব? যিহোৱাৰ কাষ চাপি থাকক, তেওঁৰ মানদণ্ড মানি চলক আৰু তেওঁৰ সংগঠনে দিয়া নিৰ্দেশনাবোৰ নিজৰ জীৱনত পালন কৰি থাকক। বাইবেলত কোৱা হৈছে যে অধ্যক্ষসকলে “শিক্ষা দিয়াত নিপুণ হোৱা উচিত।” ইয়াৰ অৰ্থ এয়ানে যে আপুনি বহুত ভাল বক্তা হোৱা উচিত? নহয়। যদিও কিছুমান প্ৰাচীন বহুত ভাল বক্ত নহয়, কিন্তু তেওঁলোকে প্ৰচাৰ কাৰ্য্যত আৰু মেৰ পালকৰ সাক্ষ্যতত প্ৰভাৱশালীৰূপে শিক্ষা দিয়ে। w২৪.১১ ২৩-২৪ ¶১৪-১৫